Юртимизда амалга оширилаётган кенг кўламдаги ислоҳотлар, одамларимизнинг тўқ ва фаровон яшаётганликлари, яратиб берилган имтиёз ва эркинликлар, энг асосийси, тинч ҳаётимиз ана шу халқаро террористик ва диний экстремистик ташкилотлар ва уларнинг маънавий раҳнамоларига ёқмаяпти. Шу боисдан улар зўр бериб, ўз ғаразли мақсадлари – ғояларини ёйишга, миллат бирлиги, юрт тинчлигига рахна солишга уринишмоқда.
Улар ўз ниятларига эришиш йўлида ҳеч қандай қабиҳликдан қайтишмайди. Аввало, аҳолига ҳанафийлик мазҳабига зид мутаассиб ғояларни сингдириш, ижтимоий-сиёсий вазиятни беқарорлаштириш, ҳукуматга тазйиқ ўтказиш, аҳоли орасида қўрқув, парокандалик, давлатга нисбатан ишончсизлик кайфиятини шакллантиришга ҳаракат қилишади. Уларнинг асосий фаолият услублари экстремистик руҳдаги адабиётлар, видео ва аудио тасмаларни тарқатиш, яширин гуруҳлар тузиш, мавжуд ижтимоий воқеликни кескин қоралаш, давлат ва диний идора вакилликларини обрўсизлантириш ҳамда шу билан бирга террористик ҳаракатларни амалга оширишдан иборат.
Диний экстремистик ва террористик гуруҳларнинг пешволари биринчи навбатда ёшларимиз орасига кириб олишга, уларнинг энди шаклланаётган онги, тасаввурини ўзларининг ботил ва ёвуз йўлларига солишга интилишади. Бу мақсад йўлида ҳеч нарсадан тойишмайди. Турмушнинг кичик муаммоларини дастак қилиш, моддий қўллаб-қувватлаш орқали ўз йўлига тортиш синалган усуллардан бири.
Ақидапараст оқимлар биринчи навбатда келажагимиз бўлмиш ёшларга кўз тикишлари бежиз эмас. Бугунги ёшлар эртанги кунимизни, тараққиётини белгилаб берувчи кучдир.
Динимизда тарбияга алоҳида ўрин берилиши бежиз эмас. Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ҳеч бир ота ўз фарзандига яхши тарбия ва гўзал одобдан буюкроқ ҳадя бера олмас», деб марҳамат қилганлар. Фарзандларимизнинг фаол, ватанпарвар ёшларга айланиши кўп жиҳатдан ота-онага боғлиқ. Халқимизнинг “Қуш уясида кўрганини қилади” мақоли бежиз айтилмаган. Бу борада нафақат ота-она балки маҳалла-кўй, ўқув даргоҳлари, жамоат ташкилотлари ҳамкорлигида иш олиб боришлари даркор.
Ёшларимизни ёвуз кучлардан асраш лозим. Биз ёшларимиз онги ва руҳиятини заҳарлашга қаратилган ғоялардан қатъият билан ҳимоя қилсаккина, ҳар қандай ғаразгўй кучлар юртимиз мустақиллиги ва унинг порлоқ келажагига рахна сола олмайди.
“Эшонбобо” жоме масжиди имом хатиби Усмонов Ибодулло
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Усмон ибн Ҳунайф розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Бир кўзи ожиз (кўр) киши Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб, “Менга шифо беришини сўраб, Аллоҳга дуо қилинг” деди. Шунда Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Агар хоҳласанг дуо қиламан ва агар хоҳласанг сабр қилгин ва мана шу сен учун яхшисидир”, дедилар. Кўзи ожиз киши эса “Дуо қила қолинг” деди. Шунда Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам унга таҳорат олишликни ва таҳоратини гўзал қилишлигини сўнгра ушбу дуо билан дуо қилишликни буюрдилар:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ، وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى لِيَ اللَّهُمَّ فَشَفِّعْهُ فِيَّ
Ўқилиши: Аллоҳумма инний асалука ва атаважжаҳу илайка бинабиййик Муҳаммад Набиййир-Роҳмаҳ, инний таважжаҳту бика илаа Роббий фий ҳаажатий ҳаазиҳи литуқзоо лия, Аллоҳумма фашаффиъҳу фийя.
Маъноси: Аллоҳим Сендан сўрайман ва Пайғамбаринг, оламларга раҳмат Пайғамбар бўлмиш Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам билан Сенга юзланаман. Ё Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам Аллоҳ мени бу ҳожатимни бажо келтириши учун мен Сиз билан ушбу ҳожатим борасида Роббимга юзландим. Аллоҳим У (Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам)нинг мен борамдаги шафоатларини қабул этгин (Имом Термизий ривояти 3578-ҳадис).
Ушбу ҳадис бошқа муҳаддислар томонидан ҳам ривоят қилинган бўИиб, уни саҳиҳ дейишган. Хусусан Имом Аҳмад роҳимаҳуллоҳ муснадида ушбу ҳадисни келтириб, унда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам таҳоратдан сўнг икки ракат намоз ўқишга ҳам буюрганларини ривоят қилган.
Имом Насоий роҳимаҳуллоҳ эса бу ҳадиснинг охирида “Бу дуодан сўнг Аллоҳ таоло унинг кўзини очди” деб айтган ва Имом Ибн Можа ва ибн Хузайма раҳимаҳумаллоҳ ҳам “У кўришни бошлади” деб зиёда қилишган.
Бу дунёда бирор-бир касаллик йўқ-ки, уни давоси бўлмаса, дардни яратган Зот шифосини ҳам Ўзи хоҳлаган кишисига ато этади. Аммо Аллоҳ таоло хоҳламаса на тиббиёт ва на даво дардга ёрдам бера олмайди.
Мираббос ЁРОВ,
Тошкент Ислом институти битирувчиси.