Мусо алайҳиссалом замонида бир камбағал эр-хотин яшар, йиллар давомида қашшоқликда кун кечирарди.

Бир куни хотини эрига:

- Мусо Аллоҳнинг пайғамбари эмасми? - деди.

- Ҳа, шундай, - деди эри.

- Унинг ҳузурига бориб, аҳволимизни айтмаймиз? Роббига бизнинг ҳақимизда дуо қилса, балки Аллоҳ таоло бизга ҳам бойлик ато этар. Шунда қолган умримизни фаровонликда ўтказармидик?!

Эри рози бўлди.

Эртаси куни улар Мусо алайҳиссалом ҳузурига бориб, аҳволларини баён қилди. Мусо алайҳиссалом муножот қилиб, уларнинг ҳақига дуо қилди. Шунда Аллоҳ таоло ваҳий юборди:

- Эй Мусо, уларга айтгин. Мен уларни бой қиламан, аммо фақат бир йилга. Бир йилдан сўнг яна аввалги ҳолларига қайтишади.

Мусо алайҳиссаломдан бу хабарни эшитган эр-хотин хурсанд бўлишди. Орадан кўп ўтмай ризқлари кутилмаган томонлардан келиб, қавмининг бой кишисига айланди.

Бир куни хотин эрига бундай деди:

- Эсингизда бўлса, бу бойлик бир йилгагина.

Эри бош ирғаб:

- Унда кел, шу неъматлардан муҳтожларга улашайлик. Улар қилган яхшилигимизни эслаб, бизни дуо қилишар, - деди.

Шу мақсадда улар карвонлар кўп ўтадиган йўл юзда катта уй қуриб, ундан еттита эшик очди. Сўнгра кечаю кундуз йўловчиларни кутиб олиб, уларни меҳмон қилишарди. Шу тарзда бир йил ўтди. Улар эҳсон қилишдан тўхтамади. Лекин уларнинг бойлиги камаймас эди.

Мусо алайҳиссалом ажабланиб, Роббига муножот қилди:

- Эй Роббим. Сен уларга фақат бир йил деган эдинг. Муддат ўтса-да, ҳануз бойлиги камаймаслигидан ажабланяпман.

Аллоҳ таоло марҳамат қилди:

- Эй Мусо, Мен уларга ризқ эшикларидан биттасини очдим. Улар эса бандаларимни ризқлантириш учун еттита эшик очдилар. Мен улардан ҳаё қилдим. Менинг бандам Мендан ҳам сахий бўладими?..

Субҳаналлоҳ! Аллоҳ ҳар бир сахийдан сахийроқ, ҳар бир раҳмлидан раҳмлироқдир!..

                                          Илёсхон Аҳмедов