— Hozir ko'pchilik lotereya o'ynashga qiziqib ketdi. Lotereyalarning ham turli-tumani chiqib ketgan. Men lotereya o'ynash harom, undan kelgan pul ham harom, chunki qimorga kiradi, deb o'qigandim. Lotereya o'ynayotgan do'stlarimga shuni aytsam, ular: “Bunga dalil yo'q, qimorga kirmaydi, avvallari bunday o'yinlar bo'lmagan”, deyishyapti. Iltimos, dinimizdan dalil keltirib bersangiz, men ularga ko'rsatardim.
— Umumiy qoida: ko'pchilik pul tikib, garchi ozginadan bo'lsa ham ulardan biriga o'sha pul yutuq sifatida etishi qimor hisoblanadi.
Bir tomon o'zi tarafidan yutuq qo'ysa, uni olish joiz. Masalan, biror tashkilot sport musobaqasini uyushtirib, qatnashuvchilardan pul olmasdan o'zi tarafidan yutuq tayinlasa, g'olibga uni olish joiz.
Muhammad Ayyub HOMIDOV
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Inson shunday yaratilganki, u boshqalarning tabiati, kamoli va jamolidan ta’sirlanib, ularga muhabbat qo‘yadi, ularni sevadi. Alloh taolo Nabiyi kariym sollallohu alayhi va sallamga eng oliy kamolotlarni ato qilgan. Shuning uchun har bir mo‘min kishi o‘zining suyukli payg‘ambari Rasululloh sollallohu alayhi va sallamni soxtaliklarsiz, chin dildan sevadi, muhabbat qo‘yadi. Quyida u zotni sevishimizning sabablari keltiriladi.
1. U ZOT – ALLOH TAOLONING MAHBUBIDIR
Rasululloh sollallohu alayhi va sallamni sevishimizning eng birinchi va asosiy sababi shuki, U zot Alloh taoloning mahbubi (suyuklisi)dirlar. Butun olamlarning Robbi Alloh taolo u zotni sevar ekan, biz ummat nima uchun sevmaylik? Qur’oni karim u zotning kamollari va jamollariga eng katta guvohdir.
Qur’oni karimning amaliy tafsiri – Nabiyimiz sollallohu alayhi va sallamning hayotlaridir. Qur’oni karimning ilmiy ajoyibotlari tugamaganidek, siyrati nabaviyyaning ham amaliy ajoyibotlari tugamaydi.
Bu muborak zotga muhabbat qilish – tug‘ma va tabiiy holatdir. Alloh taolo O‘z mahbubi Nabiy sollallohu alayhi va sallamga juda ko‘plab izzat-ikrom va qadr-qimmat ko‘rsatdi. Qur’oni karimning bir necha o‘rinlarida ular ochiq-oydin keltirilgan. Quyida ana shu dalillarni sanab o‘tamiz.
BIRINCHI DALIL
Allloh taolo Qur’oni karimda bir necha o‘rinda O‘zining nabiylari bilan bo‘lib o‘tgan suhbatini keltirib, ularga o‘z ismi bilan xitob qiladi:
يَا آدَمُ – «Ey Odam» (A’rof surasi, 19-oyat).
يَا نُوحُ – «Ey Nuh» (Hud surasi, 46-oyat).
يا زَكَرِيَّا – «Ey Zakariyo» (Maryam surasi, 7-oyat).
يَا اِبْرَاهِيْمُ – «Ey Ibrohim» (Soffaat surasi, 104-oyat).
يَا دَاوُودَ – «Ey Dovud» (Sod surasi, 26-oyat).
يَا عِيْسَى – «Ey Iyso» (Oli Imron surasi, 55-oyat).
يَا مُوسَى – «Ey Muso» (Toha surasi, 17-oyat).
Lekin O‘z mahbubiga hech qachon u zotning ismi bilan murojaat etmadi, balki quyidagi lafzlar bilan xitob qildi:
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ – «Ey Nabiy» (Ahzob surasi, 1-oyat).
يَا أَيُّهَا الرَّسُوْلُ – «Ey Rasul» (Moida surasi, 67-oyat).
يَا أَيُّهَا الْمُزَمِّلُ - «Ey o‘ranib yotgan» (Muzzammil surasi, 1-oyat).
يَا أَيُّهَا الْمُدَثِّرُ – «Ey burkanib yotgan» (Muddassir surasi, 1-oyat).
Ma’lumki, sharqda farzandlar otani, shogirdlar ustozni, ayollar esa erni ismi bilan chaqirmaydilar. O‘zimizdan yosh jihatdan katta bo‘lgan kishilarni ham hurmat yuzasidan ismini tilga olib chaqirmaymiz. Bundan shu narsa oydinlashadiki, Alloh taolo O‘z mahbubini nihoyatda ikrom bilan e’zozlaydi, uni sevadi.
Alloh taolo bunday marhamat qiladi:
﴿اِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرَهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهَذَ النَّبِيُ﴾
«Odamlarning Ibrohimga haqlirog‘i – unga ergashganlardir va mana bu Nabiydir» (Oli Imron surasi, 68-oyat).
Bu oyatda Alloh taolo Ibrohim alayhissalomning zotiy ismlarini keltirdi, lekin Nabiy sollallohu alayhi va sallamning zotiy ismlari o‘rniga «Nabiy» lafzini keltirib, u zotga muhabbatini ifoda etdi. Alloma Saxoviy rahmatullohi alayh bu oyatni mana shu mazmunda sharhlaganlar.
"Ilohiy Rasul" kitobidan
Nodir Odinayev tarjimasi