— Янги туғилган чақалоқнинг ақиқа куни сочи олингач, бошига заъфарон суртиш кeраклиги ҳақида ўқигандим. Бу динимизда айтилган-ми?
— Ҳа, бу борада ҳадисда таълим берилган. Абу Довуд ва Байҳақийлар саҳобалардан Бурайдадан ривоят қилишган. У айтади: “Жоҳилиятда болани бошига қон суртишар эди. Аллоҳ исломни келтиргач (ақиқа учун), қўй сўядиган ва сочини олиб бўлгач, бошини заъфарон билан бўяйдиган бўлдик”. Ушбу ҳадисдаги заъфарондан мақсад бошига хушбуй нарса суртишдир.
Муҳаммад Айюб ҲОМИДОВ
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Рўзадорга икки хурсандчилик бор. Қачон ифтор қилса, хурсанд бўлади. Роббисига йўлиққанида хурсанд бўлади", дедилар (Имом Муслим ривояти).
Уламолар ушбу ҳадиснинг шарҳида бундай дейдилар:
"Биринчи хурсандчилик - фарз ибодатни саломат ҳолда бажаргани, Аллоҳ таоло унга куч-қувват ва тавфиқ бергани, кўплаб савобларга эга бўлгани учун бўлади.
Иккинчи хурсандчилик - охиратда Роббига йўлиққанида тутган рўзаси учун берилган улкан савобларни кўрганида бўлади".