#дуо
❓913-CАВОЛ: Тушкунликдан қандай қутилиш мумкин?
? ЖАВОБ: Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим.
Тушкунликдан қутилиш бошига келган мусибатни қандай кутиб олишга боғлиқ. Агар киши ўзига етган мусибат ва шу каби кўнгилсизликларга бу ҳам Аллоҳнинг қазо ва қадари, менга юборган бир имтихони, деб қараса. Мусибатларни енгиш ва тушкинликлардан чиқиб кетиши осон бўлади.
Аллоҳнинг тақдирига кўниб, хоҳиш иродасига таслим бўлганларнинг ҳамма иши яхши бўлади. Улар ўзларига соғлик ва хотиржамлик каби чиройли нарсалар келганида, бу неъматларни Аллоҳдан билиб шукр қиладилар. Бошларига хасталик ва фалокат каби нафсига ёқмаган ёмонликлар келганида, уларни Аллоҳдан келган синов сифатида қабул қиладилар ва сабр қиладилар. Оқибатда ҳар иккиси ҳам улар учун хайрлидир. Чунки шукр қилганлари учун шукр савоби, сабр қилганлари учун сабр савобини оладилар ва ҳар икки ҳолатда ҳам фойда кўрадилар.
Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи васаллам шундай марҳамат қиладилар: “Мўминнинг ҳар қандай ҳоли яхши. Унинг ҳар қандай ҳоли (соғлик ё беморлик бўлсин) ўзи учун хайрлидир. Ва бу фақат мўминларга хосдир. Унга яхшилик келса шукр қилади; Бу унинг учун хайрли бўлади. Агар унга ёмонлик (хасталик, мусибат) келса, сабр қилади; Бу ҳам унинг учун хайрли бўлади” (Имом Муслим ривояти).
Уламоларимиз ҳаётда қандайдир муаммо ва тўсиқларга дуч келиб қолган инсонларга ҳадислар келган: “Йа Ҳалийму йа Алийм, йа Алиййу йа Азийм”, дуосини ўқиб сўнг Аллоҳдан астойдил ва чин ихлос билан ҳожатларини сўраса, иншааллоҳ У Зотнинг ёрдами билан муаммолардан халос бўлади, деган. Валлоҳу аълам.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Фатво ҳайъати.
Telegram (https://t.me/diniysavollar) | Instagram (https://www.instagram.com/fatvouz/) | Facebook (https://www.facebook.com/diniysavollar) | Tiktok (https://www.tiktok.com/@fatvouz)
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Аллоҳ таоло бундай марҳамат қилади:
﴿إِنَّ اللَّهَ ومَلَئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ﴾
"Аллоҳ ва Унинг фаришталари Набийга салавот айтурлар" (Аҳзоб сураси, 56-оят).
Бу ояти каримадаги إِنَّ (инна) лафзи таъкид учун келган. Ундан кейинги феъл эса ҳозирги ва келаси замонни билдириб, доимийликни англатади, яъни Аллоҳ таоло ва Унинг фаришталари Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга ҳар доим салавоту салом айтиб турадилар.
"Руҳул-баён" китобининг муаллифи бу оят тафсирида бундай ёзадилар: "Аллоҳ таолонинг у зоти шарифга дуруд юборишидан кўзланган маъно – у зотга "Мақоми маҳмуд"ни ато этишидир. Фаришталарининг дуруд юборишидан мақсад эса у зотнинг даражалари ва мартабаларини баланд бўлишини сўраб дуо қилишларидир. Мўминларнинг дуруд юборишларидаги маъно у зоти шарифнинг гўзал хулқларини ёд этиб, у зоти шарифни таърифлаш учундир".
Бу оятлар Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг Аллоҳ таолога қанчалик маҳбуб эканликларининг белгисидир. Модомики Аллоҳ таоло у зотни шу даражада севар экан, биз мўминларда ҳам у зотнинг муҳаббати бўлмоғи лозим.
Шайх Зулфиқор Аҳмад Нақшбандийнинг
"Ишқи Расул" китобидан Нодиржон Одинаев таржимаси