Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
29 Июн, 2026   |   14 Муҳаррам, 1448

Тошкент шаҳри
Бомдод
03:07
Қуёш
04:53
Пешин
12:29
Аср
17:42
Шом
20:04
Хуфтон
21:46
Bismillah
29 Июн, 2026, 14 Муҳаррам, 1448

Надомат

15.05.2020   10208   3 min.
Надомат

Дунёнинг бир чеккасида номи оламга маълум ва машҳур бўлган бир шаҳар бор эди. Шаҳар ниҳоятда обод; кўркам бинолари, озиқ-овқатга тўлиб тошган расталари ҳар қандай кишининг ҳавасини уйғотар, одамлари ўзига тўқ, деярли муҳтожликда яшайдиган одамнинг ўзи йўқ эди.

Бу ерда ҳар куни зиёфатлар, кўнгилочар томошалар, ва бир-биридан қизиқарли тўй-у тантаналар бўларди. Дастурхонларда бўш ернинг ўзи қолмас, ортиб қолган нарсаларни эса биров бир тийинга олмас эди...

Жазирама кунларнинг бирида ўша бадавлат шаҳарнинг ичида бир нотаниш кимса пайдо бўлди. У оппоқ ёпинчиқ ўраб юзини беркитиб олган, кўчада кимни кўрса унга салом бериб кўнглини олган, одамларга илиқ сўзлар айтиб эзгуликка даъват қилар эди.

Бу ҳол шаҳар маъмурининг қулоғига етиб боргач, ўша ҳар йили бир пайдо бўладиган нотанишнинг мақсадини билмоқчи бўлиб, уни ҳузурига чақиришларини буюрди. Бироз ўтиб, нотанишнинг ўзи шаҳар маъмурининг ёнида пайдо бўлди. Ва унга қараб:

−   Салом сенга эй Аллоҳнинг бандаси, – гап бошлади у, − қутлуғ кунларинг муборак бўлсин!

−   Нималар деяпсан ўзинг?! Ўзи шундоқ ҳам ҳар кунимиз қутлуғ бўлса, яна қанақа кун ҳақида айтяпсан? – ҳайрон бўлиб сўради маъмур.

− Қандай бўларди, Яратганга кечалари дуо қиладиган, ундан гуноҳларни кечиришликни сўраб илтижо қилинадиган, кечалари ибодатга қоим бўлиб, унга истиғфорлар айтиладиган, одамларга ҳайр-у саҳоват қилиб, уларнинг кўнгилларини оладиган, кўзни, қўлни, тил ва дилни гуноҳлардан муҳофаза қилиб, фақат яхшиликлар қилинадиган кунларни айтяпман-да! – жавоб берди нотаниш.

Маъмур унинг сўзларини тинглаб, истеҳзоли кулиб қўйди. Ва деди:

−  Менга қара ҳой нотаниш йўловчи! Бизнинг ҳеч нарсадан кам жойимиз йўқ! Ҳар нарсамиз етарли, одамларнинг қорни тўқ, устлари бут! Ҳар кунимиз байрам, зиёфат! Энди менга айтчи, сен айтган ишларни қилишликдан бизга нима наф?! Сен яхшиси, йўлингдан қолма...

Нотаниш кимса бошқа сўз айтмади. Ва бир зум ўтмай кўздан ғойиб бўлди.

Орадан бир неча кунлар ўтди. Шаҳар аҳли ҳар доимгидек «ширин» ҳаётида яшашда давом этди. Ҳар кунлари бир хилликда – базм-у жамшидларда ўтар, бу кунларнинг ўз поёнига етиши эса ҳеч кимсанинг ҳаёлига ҳам келмас эди.

Бир куни шундай бўлди: шаҳарда қурғоқчилик бошланиб, экинлар нобуд бўлди. Расталар тез орада бўшаб одамлар оч қола бошлади. Энди ўша тотли дамлар йўқ, ҳаммаёқни қаҳатчилик эгаллаб бўлган эди. Ушбу ҳолатни кўриб одамлар негадир ўша нотаниш кимсани йўқлаб қолишди. «Балки унинг айтганларини қилсак, Яратган бизларни кечириб, яна аввалги ҳолимизга қайтариб қўяр?!» деб ўйлашарди улар. Шаҳар маъмури зудлик билан ўша нотанишни олиб келишга буюрди. Бироқ...Энди кеч эди! Ўша нотанишни ҳеч қаердан топа олишмади...

  Ўша нотанишнинг исми – Рамазони Шариф эди! Шаҳар аҳлининг ҳолига тушишликдан Аллоҳнинг ўзи сақласин...

Шерзод  ҲАЙДАРБЕКОВ

Рамазон-2020
Бошқа мақолалар
Мақолалар

Бeмазҳабликни даъво қилувчига бир савол

29.06.2026   239   4 min.
Бeмазҳабликни даъво қилувчига бир савол

Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм

1400 йил умматни ушлаб турган йўлни ташлаб, қаерга бормоқчисиз?


Бугун мусулмон жамиятида тез-тез учрайдиган бир даъво бор:

“Биз Қуръон ва суннат билан юрамиз, мазҳаб шарт эмас”.

Бу гап ташқаридан чиройли, жозибали эшитилади. Аммо чуқурроқ ўйлаб кўрайлик:

Ҳақиқатан ҳам мазҳабсиз юриш мумкинми?

Агар мумкин бўлса, у қаерга олиб боради?

Келинг энг содда савол-жавоб услубида кўриб чиқамиз.


1. Мазҳаб ўзи нима?

Мазҳаб – бу Қуръон ва суннатни тушуниш мактаби.

Имом Абу Ҳанифа, Имом Молик, Имом Шофиъий, Имом Аҳмад ибн Ҳанбал каби буюк мужтаҳидлар:

минглаб оят ва ҳадисларни,

саҳобалар фатволарини,

араб тили қоидаларини,

насҳ-мансуҳ, умумий-хусусий масалаларни тизимли, илмий усулда жамлаб, умматга йўл кўрсатиб беришган.

Мазҳаб – Қуръон ва суннатнинг ўзи эмас, балки уларни тўғри тушуниш калити.


2. “Мазҳаб шарт эмас” деган одам аслида нимани даъво қилмоқда?

У дейди:

“Мен ўзим ҳадисни очиб ўқийман, ўзим ҳукм чиқараман”.

Савол:

— Араб тилини мукаммал биладими?

— Ҳадисларнинг саҳиҳ-заифини ажрата оладими?

— Қайси ҳадис қайси ҳолатга тегишли эканини биладими?

— Қайси оят қайси оят билан чегараланганини биладими?

Агар йўқ бўлса – у илмга эмас, нафсига эргашмоқда. Агар фаразан шу илмларга соҳиб бўлса борми, шубҳасиз мазҳабга эргашиш лозимлигини эътироф қилади.

Аллоҳ таоло марҳамат қилади: “Агар билмасангиз, зикр аҳлидан сўранг” (Наҳл сураси, 43-оят).

Зикр аҳли – олимлар, мужтаҳидлар. Мазҳаб ана шу “зикр аҳли”нинг илмий меросидир.


3. Саҳобалар ҳақида нима дейсиз? Саҳобалар:

Ибн Масъуд фиқҳи,

Ибн Умар фиқҳи,

Зайд ибн Собит фиқҳи билан танилган.

Тобеъинлар саҳобаларга тақлид қилган.

Тўрт имом эса ана шу саҳобалар фиқҳини тартибга солди.

Демак, мазҳаб кейин чиқиб қолган бидъат эмас, балки саҳобалар йўлининг давомидир.


4. Мазҳабсизлик нимага олиб келади?

Бугун мазҳабсизликни даъво қилувчилар орасида:

бири ниятни шарт эмас дейди,

бири жамоат намозини енгил санайди,

бири бошқасини адашган, ҳатто кофир дейди.


Бу ниманинг натижаси?

Бир мезон йўқлигининг натижаси.

Мазҳаб бўлмаганда: ҳар ким ўзича “Қуръон ва суннат”ни тушунади, дин парча-парча бўлади, ихтилоф фитнага айланади.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтганлар: Ўтган умматлар ихтилоф сабабли ҳалок бўлди” (Имом Аҳмад ривояти)

Мазҳаб – ихтилофни тартибга солувчи ҳимоя девори.
 

5. Имом Абу Ҳанифа раҳимаҳуллоҳ нима учун Имоми Аъзам деб эътироф этилади?

У зот:

40 йил бомдод намозини хуфтон таҳорати билан ўқиган,

500 мингдан ортиқ ҳадисни билган,

Шундай зотнинг илмий тизимини менсимаслик – кибр эмасми? Ҳа, кибр бўлса, кибр эгасида соғлом илм бўлмайди.


6. Мазҳаб – мажбурий эмасми?

Ҳа, мазҳаб – зарурат.

Худди:

тиббиётда шифокорга эргашгандек,

қурилишда муҳандисга ишонгандек.

Аммо огоҳ бўлинг: Дин – тажриба қилинадиган соҳа эмас.


7. Хулоса: Мазҳабсиз қайга бормоқчисан?

Мазҳабдан воз кечган одам:

ўзини имомлардан устун қўяди,

билмаган ҳолда фатво беради,

охир-оқибат динни ўз нафсига мослаб олади.

Мазҳабга эргашиш – кўр-кўрона тақлид эмас,

балки илмга, тажрибага ва уммат йўлига ҳурматдир.

Савол очиқ қолади:

1400 йил умматни ушлаб турган йўлни ташлаб, бемазҳаб қаерга бормоқчи?!

 

Нуриддин ҲАМРАҚУЛОВ,
Яккасарой тумани “Раҳимжон ҳожи ота” жоме масжиди имом ноиби

МАҚОЛА