Ko‘zi ojiz odam, agar olim bo‘ladigan bo‘lsa, uning janoza namozi o‘qishi ham, boshqa namozlarni o‘qib berishi ham joizdir.
Fiqh kitoblarida ko‘zi ojiz odamning mukammal tahorat qilishi qiyin kechgani sababli uning imom bo‘lmasligi avlo, deyiladi. Biroq undan ko‘ra boshqa imomlikka loyiq kishi topilmasa, uning imom bo‘lishi yaxshidir. Chunki ilmli odam ko‘zi ojiz bo‘lsa ham parhezkor bo‘ladi, odamlarda shubha uyg‘otadigan ishlar qilmaydi.
Payg‘ambarimiz (sollallohu alayhi va sallam) Madinadan safarga chiqqanlarida ko‘zi ojiz bo‘lsa ham Abdulloh ibn Ummi Maktum (roziyallohu anhu)ni o‘z o‘rinlariga qo‘yib ketar edilar. U sahobalarga namoz o‘qib berardi (Imom Abu Dovudning Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyati).
Demak, ko‘zi ojiz odamning namozi, agar u imomlikka loyiq va munosib bo‘lsa, durustdir.
“So‘ragan edingiz” kitobi asosida tayyorlandi
O‘MI Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: "Ro‘zadorga ikki xursandchilik bor. Qachon iftor qilsa, xursand bo‘ladi. Robbisiga yo‘liqqanida xursand bo‘ladi", dedilar (Imom Muslim rivoyati).
Ulamolar ushbu hadisning sharhida bunday deydilar:
"Birinchi xursandchilik - farz ibodatni salomat holda bajargani, Alloh taolo unga kuch-quvvat va tavfiq bergani, ko‘plab savoblarga ega bo‘lgani uchun bo‘ladi.
Ikkinchi xursandchilik - oxiratda Robbiga yo‘liqqanida tutgan ro‘zasi uchun berilgan ulkan savoblarni ko‘rganida bo‘ladi".