Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
11 Март, 2026   |   22 Рамазон, 1447

Тошкент шаҳри
Бомдод
05:24
Қуёш
06:42
Пешин
12:38
Аср
16:39
Шом
18:29
Хуфтон
19:41
Bismillah
11 Март, 2026, 22 Рамазон, 1447

Термизлик донишманд

12.01.2022   2263   4 min.
Термизлик донишманд

Ҳаким ат-Термизий Ўрта Осиё сўфийлигининг йирик вакили, деб ёзади Абдулфаттоҳ Абдуллоҳ Барака.

Исломосферанинг маълумотига кўра, ат-Термизий эҳтимол IX аср бошларида Термиз (ҳозирги Ўзбекистон ҳудуди) да туғилган бўлиши мумкин. Унинг таржимаи ҳолини «Будувву шан» китоби орқали кузатиш мумкин.

Яхши диний таълим олган, Термиз ва Балхнинг ҳадис олимларидан ҳадис, ислом ҳуқуқи (фиқҳ) - Ҳанафий мазҳаби ҳуқуқшуносларидан ҳадисларни ўрганган. 27 ёшида Ҳажга борди. У ўз китобида ёзишича, ҳар кеча Ат-Термизий Каъба атрофини айланиб тавоф қилди, гуноҳларидан тавба қилди, бу дунё ишларидан юз ўгириш, ўз ҳолатини тўғрилаш ва Қуръонни ёдлаб олиш учун дуолар қилди. Ат-Термизий ҳаждан қайтгач, Аллоҳни билиш ва охиратга тайёргарлик кўриш мақсадида китоб ўқий бошлади, шунингдек, турли юртларда айланиб юриб, ўзига устоз излай бошлади.

Шу билан бирга, у зоҳидона турмуш тарзини олиб борди – рўза тутди, кўп ибодатлар қилди, ёлғиз дарбадар юрди, харобалар ва қабристонларни тез-тез зиёрат қилди. Аммо, деб ёзади у, ҳеч қачон унга ёрдам бера оладиган самимий дўст топмаган, ниҳоят, у тушида Расулуллоҳни (соллаллоҳу алайҳи васаллам) кўрган, шундан сўнг у билан Аллоҳ ўртасидаги пардалар очилган.

Ҳаким ат-Ат-Термизий Аҳмад ибн Ҳадравайҳ, Яҳё ибн Муаз ар-Розий ва Абу Туроб Нахшабий каби улуғ сўфийларнинг суҳбатларида ҳозир бўлган. Шу билан бирга, унинг ғоялари уни танқид қилишларига сабаб бўлди. Одамларнинг ахлоқини бузади, янгиликларни тарқатади ва ўзини пайғамбар деб атайди, деб Ат-Термизийнинг устидан Балх ҳокимига шикоят қилишади. Олим қочишга мажбур бўлди. Аммо, ўзи ёзганидек, бу қийинчиликлар уни фақат тоблади, унинг ички кўриши (қалб кўриши) ва руҳининг кўтарилишига ёрдам берди, у ўз таъмини бахтсизликларда топа бошлади. "Будувву шан" да Ат-Термизий ҳаётининг сўнгги йиллари ҳақида маълумот йўқ. Маълумки, у китоб ёзишни давом эттирган, муридларга дарс берган.

Умрининг охирида Термиз шаҳрига қайтиб, у ерда вафот этди. Унинг бу шаҳардаги мақбараси зиёратгоҳга айланган.

Ат-Термизий тасаввуф, ахлоқ, калом, ҳадисшунослик, Қуръон тафсири, мазҳаблар тарихи, филология каби турли фанларга оид кўплаб асарлар муаллифи. Унинг асарлари орасида "Хатм ал-авлиё", "Илал ал-шариат", "Ҳақиқат ал-одамиййин", "Ал-манҳиёт", "ал-Фурук вам ау ат-тарадуф" ва бошқалар бор. Унинг кўплаб китоблари бугунги кунгача сақланиб қолган, турли тилларга таржима қилинган ва кўп марта нашр этилган. Унинг асарлари ўз даврида аллақачон машҳур бўлган, бироқ айни пайтда уни танқид қилиш ва ҳатто унга қарши туҳмат, баъзи ҳолларда ҳасад қилиш, бошқаларида эса унинг сўзларини нотўғри талқин қилишларига сабаб бўлган. Ат-Термизий авлиёларни пайғамбарлардан устун қўйишда, Аллоҳга муҳаббат ҳақида ўзидан олдин ҳеч ким қилмаган йўл ва шаклда гапиришда, ўз ёзувларида ўйлаб топилган ҳадисларни келтиришда ва янгиликларни тарқатишда айбланди. Олимнинг ўзи "Будувву шан" да ёзишича, у буларни ҳаёлига ҳам келтирмаган.

Ҳаким Ат-Термизий диний илмларни оқилларини билан келиштиришга, диний илмларни оқилона нуқтаи назардан асослашга ҳаракат қилган. У сўфийликка антик фалсафа ва гностицизмдан келиб чиққан "ҳикмат" тушунчасини киритди. Шунинг учун уни донишманд деб таржима қилинадиган "Ҳаким" деб аташди. Ат-Термизийнинг энг машҳур тушунчаларидан бири "хатм ал-авлиё" ("авлиёлар муҳри") дир. Унинг сўзларига кўра, "пайғамбарлар муҳри" (хатм ал-анбиё) деб аталадиган сўнгги пайғамбар бўлгани каби, "авлиёлар муҳри" - охирги авлиё ҳам бор. Шу билан бирга, у барча авлиёлар орасида энг улуғ мавқега эга бўлиб, уларнинг энг буюгидир.

Ат-Термизийнинг қарашлари кейинги давр суфийларига таъсир кўрсатди. Унинг қарашларини қабул қилган бир гуруҳ олимлар "ҳакимийя"деб атала бошладилар. Улардан энг машҳурлари Абу Бакр ибн Варроқ ва Ҳасан ибн Али ал-Жавзоний эди. Ғаззолий" Иҳя улюм ад-дин "да Ат-Термизийнинг "Китоб ал-акюс ва ал-муғтаррин", Ибн Қайюм Ал-Жавзийнинг "Китоб ар-рух "да эса унинг" ал- Фуруқ ва ман ат-тарадуф" китобларидан кенг фойдаланади. Ат-Термизий, шунингдек, Ибн Атауллоҳ Искандарий, Шайх Мурсий, Абу Ҳасан ал-Шазалий, Баҳоуддин Нақшбанд, Ҳужвирий, Ибн Арабий ва бошқа кўплаб уламоларга таъсир кўрсатган.

Ўзбекистон мусулмонлари идораси матбуот хизмати

Мақолалар
Бошқа мақолалар
Мақолалар

Садақанинг 63 та фойдаси

11.03.2026   566   4 min.
Садақанинг 63 та фойдаси

УЛУҒ  УСТОЗ  УЛАМОЛАРИМИЗ  баён  қилиб  берганлар:

Каломуллоҳ – Қуръони каримнинг муборак ояти карималаридан

ва

Жаноби Пайғамбаримиз Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васалламнинг муборак ҳадиси шарифларидан

Устоз уламои киромларимиз айтадилар: 

“Жуда оз бўлса ҳам,

кунига садақа қилишни одат қилинг!"

Чунки "САДАҚА – РАДДИ БАЛО".

 

  1. Садақа – жаннат эшикларидан биридир.
  2. Садақа – солиҳ амалларнинг энг афзали. 
  3. Садақа Қиёмат куни ўз соҳибига соябон бўлади.
  4. Садақа қабр иссиғини пасайтиради.
  5. Садақа – маййитга қилинадиган энг яхши ва энг фойдали ҳадядир. Аллоҳ таоло уни кўпайтириб беради. 
  6. Садақа нафсни поклайди.
  7. Садақа Қиёмат кунидаги қўрқинчдан омонлик беради.
  8. Садақа хато ва гуноҳларга кафорат бўлади.
  9. Садақа – ўлим олди хотимани гўзал қилади.
  10. Садақа хурсандчиликка сабаб бўлади.
  11. Садақа қилувчи – одамларнинг энг яхшисидир.
  12. Садақа соҳибига жуда ҳам кўп ва беқиёс буюк яхшиликлар ва жуда ҳам улкан савоблар ваъда қилинган.
  13. Садақа қилиш – тақводорларнинг сифатларидандир. 
  14. Садақа – саховатнинг белгисидир.
  15. Садақа – дуо қабул бўлишига сабабдир.
  16. Садақа – ташвишнинг аришига сабабдир.
  17. Садақа балони қайтаради.
  18. Садақа умрни узайтиради. 
  19. Садақа – дардга даво, касалликка – шифо, энг фойдали муолажадир.
  20. Садақа ўт тушишидан, сувда чўкишдан, ўғри уришидан асрайди.
  21. Садақанинг савоби – нақд, гарчи у ҳайвон-паррандаларга қилинса ҳам.
  22. Садақанинг афзали – очга таом беришдир.
  23. Садақа қилувчи киши одамлар меҳрини қозонади.
  24. Садақа – садақа қилувчининг мол-давлатини кўпайтиради. 
  25. Садақа ризқ зиёда бўлишига сабаб бўлади.
  26. Садақа – садақа қилган кишини одамлар яхши кўришларига сабаб бўлади.
  27. Садақа нусратга сабаб бўлади.
  28. Садақа ишида қатнашганлар савобга шерик бўладилар.
  29. Садақа – бало ва қазолардан ҳимоя қилади.
  30. Садақа ўз эгасини ёмон ўлимдан асрайди.
  31. Садақа берган билан мол-дунё камайиб қолмайди.
  32. Садақа берадиган одамнинг молига фаришталар барака тилаб дуо қиладилар.
  33. Садақа Парвардигорнинг ғазабини ўчиради.
  34. Садақа – садақа берувчининг шайтонлар устидан ғалабасидир.
  35. Садақа Қиёмат кунида бу дунёда бой берилган нарсаларга афсус қилдирмайди.
  36. Садақа – ғам-андуҳдан холи этгувчидир.
  37. Садақа Қиёмат куни тўсиқ бўлиб, ҳимоя қилиб, садақа қилувчини дўзахдан тўсади.
  38. Садақа қалбнинг қаттиқлигини юмшатади.
  39. Садақа – Қиёмат кунида садақа қилганнинг юзининг жилосидир.
  40. Садақа қилинган маййитга ҳам, садақа қилган одамга ҳам Аллоҳ таоло савобларини кўпайтириб беради.
  41. Садақа – ёмонликларни даф этиш учун сабабдир.
  42. Садақа фаришталарнинг дуосига сабаб бўлади.
  43. Садақа савобларни кўпайтиради.
  44. Садақа – қайғудан асрагувчидир.
  45. Садақа – қабр оловини сўндиргувчидир.
  46. Садақа – ҳасанотларни ўн ҳиссага кўпайтиргувчидир.
  47. Садақа бу дунёдаги 70 хил ёмонлик эшикларини ёпади.
  48. Садақа – соҳибини қабр азоби ва оловдан озод этгувчидир.
  49. Садақа – садақа берувчининг қувончига сабабчидир.
  50. Сув ҳўл-қуруқни куйдириб бораётган оловни ўчиргани каби, инсоннинг икки дунёсини куйдириб бораётган хато ва гуноҳларини садақа ўчиради.
  51. Садақа вафотингиздан кейин ҳам ажр-савобингизни кўпайтириб туради.
  52. Садақа қилувчи Аллоҳ таолога яқин бўлиб, Ўзининг меҳрига сазовор бўлади.
  53. Узр сабабли тутолмай қолган фарз қилинган рўзани ҳам садақа билан кафорат этилади. 
  54. Садақа Рамазон ойида тутилган рўзани мукаммал қилиб беради.
  55. Садақа қилаётганингизда маблағларингизни йўқотаётган бўлмайсиз, балки уни бошқа пайт учун ўзингизга жўнатаётган бўласиз.
  56. Садақа – сахий ва ҳимматли ишлардан ва эзгу аломатлардан биридир.  
  57. Садақа – дуонинг ижобат бўлишига сабабчидир.
  58. Садақа қилувчиларни Ўзининг гўзал мукофотлари ила сийлайди. 
  59. Садақа – Қиёмат кунида садақа қилганнинг юзини ёруғ қилади.  
  60. Садақа – садақа берувчидан ва унинг яқинларидан балони даф қилади.
  61. Садақа – садақа берувчининг обрў ва ҳурматини сақлайди.
  62. Садақа берадиган хонадонга Худои таолонинг раҳмати ёғилади.
  63. Садақа берадиган одамга файзу илоҳий, хайр-барака берилади.

 

ИЛОҲО МЕҲРИБОН ПАРВАРДИГОРИМИЗ ЎЗИ буюрган,

Жаноби ПАЙҒАМБАРИМИЗ САЛЛАЛЛОҲУ АЛАЙҲИ ВАСАЛЛАМ тавсия этган,

ўтмишда ЎТГАНЛАРИМИЗНИНГ руҳлари шод бўладиган,

ХАЛҚИМИЗ хурсанд бўладиган,

ОТА-ОНАЛАРИМИЗ рози бўладиган йўллардан юришимизни насиб этсин!

 

Иброҳимжон домла Иномов

Мақолалар