Марвазийдан ривоят қилинади: «Солиҳ зотлардан бири бўлмиш Абу Абдуллоҳнинг ҳузурига Иброҳим Ҳасрийни олиб кирдим. У Абу Абдуллоҳга: «Онам сизни тушларида кўрибдилар. Сиз ҳақингизда бир қанча яхши гапларни айтиб, жаннатни ҳам зикр қилиб ўтдилар», деди.
Абу Абдуллоҳ шундай деди: «Эй дўстим, Саҳл ибн Саломага ҳам одамлар шундай гапларни айтаверганидан фитналаниб, охир-оқибатда қон тўкилишигача етиб борди. Туш мўминни хурсанд қилса қилсин, лекин уни алдаб қўймасин».
«Солиҳлар гулшани»
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Аллоҳ азза ва жалла айтади: "Мен учун бандаларимнинг энг маҳбуби ифторни тезроқ қиладиганидир" (Имом Термизий ва Имом Аҳмад).
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Умматим модомики, ифторни тезлатар эканлар, яхшиликда бардавом бўладилар", деганлар (Имом Аҳмад ривояти).
Ифторни тезлатиш дейилганда ифтор вақти киргандан сўнг бир неча дона хурмо ва сув билан бўлса ҳам оғиз очиб олиш тушунилади.