Ўзбек ва тожик халқларининг азал биродарлиги, қуда-андаю қариндошлиги ҳам ўзларини ўраб турган она табиатдан улгу олгандек гўё! Улуғ Ҳисор тизмаларида жимирлаб эриган қорлар Помир тоғларининг кифтидан йўлга тушган ойдин булоқларга қўшилиб Амударё деган шаштли дарёни бунёд этади.
Ўзбек билан тожик икки тилда сўзлашадиган битта миллатдир, деган нақл ҳам бежиз пайдо бўлмаган. Дини, қадриятлари, энг кичик иримларидан тўйу маракалардаги маросимларигача бир-бирига уйғун бўлган бу халқлар Марказий Осиёнинг энг сўлим манзилларида яқин қўшни бўлиб яшашлари ҳам бежиз эмас.
Қуйида ўзбек адабиётининг икки забардаст шоирининг қаламига мансуб бўлган шеърлар ҳам ана шу қадим муҳаббатнинг меваси ўлароқ туғилган бўлса неажаб.
ЎзА
Абдулла Орипов
Ўзбекистон халқ шоири
Ўзбегим тожик билан
Дўсту қардошдир азалдан
Ўзбегим тожик билан,
Иккиси бир байт ғазалдан
Ўзбегим тожик билан.
Қай йўсин айлай қиёс мен
Бул ширин дўстлик сўзин,
Тотлидир болдан, асалдан,
Ўзбегим тожик билан.
Бахтга ёр доим Навоий
То Жомий бор экан,
Биз улар қўйган тамалдан,
Ўзбегим тожик билан.
Фаҳм этиб боқсанг агарда,
Биз қўша сайёрамиз,
Бу Али сўзлар Зуҳалдан,
Ўзбегим тожик билан.
Бир эгатнинг боши сену
Бир эгатнинг боши мен
Ер экиб тинмас ҳамалдан
Ўзбегим тожик билан.
Бул қадрдон икки дўстга
Ҳоҳишимдир то абад
Топса бир маъно масалдан,
Ўзбегим тожик билан.
Эркин Воҳидов
Ўзбекистон халқ шоири
Тожик биродаримга
Биз икки ёндош элга,
Қариндош, қондош элга,
Жондош, имондош элга,
Фарзанд бўламиз, дўстим.
Шажарада томирмиз,
Тиёншонмиз, Помирмиз,
Нечун ўздан тонурмиз,
Баланд бўламиз, дўстим.
Беруний, Ибн Синога,
Жомийдек пок сиймога,
Навоийдек даҳога,
Дилбанд бўламиз дўстим.
Ширу шакар азалдан,
Тотли бизга асалдан,
Бир байт каби ғазалдан,
Пайванд бўламиз, дўстим.
Қонлар олуд еримиз,
Ёв кўксида тийримиз,
Биримиз ўқ, биримиз—
Каманд бўламиз, дўстим.
Ўртамизга кўп нифоқ,
Солмоқ бўлдилар бироқ,
Асли биз эт ва тирноқ—
Монанд бўламиз, дўстим.
Бир заминда дон экиб,
Бир Ватанда жон чекиб,
Дўст ғамига қад эгиб,
Дардманд бўламиз, дўстим.
Биз хуш ният меъморлар,
Қулаб эски деворлар,
Яйраса дўсту ёрлар,
Хурсанд бўламиз, дўстим.
ЎМИ Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
ОЛТИН БEЗАКЛАР
Биринчи безак: Фиръавнга қарши чиққан аёл
Мозий қолди ортингда, келажак мавҳум,
Вақтинг қадрин бил, бўлма ундан ҳам маҳрум.
Шариатни яхши ўрганиб Қуръон ва ҳадисларга назар солсангиз Аллоҳ таоло солиҳа ва мўмина аёлни мақтаганини кўришингиз мумкин. У зот айтади:
Аллоҳ таоло Осиё онамизни мўмин ва мўминаларга қандай жонли мисол қилганини ўйлаб кўринг. Аллоҳ таоло у зотни Ўзининг тўғри йўлида юришни истаган барча инсонларга рамз ва белги қилиб қўйди. У жуда ақлли аёл эди. Шунинг учун ҳам Роббисига яқин бўлишни сўради. Туғёнга кетган, кофир ва гуноҳкор Фиръавннинг итоатидан чиқди. Қасрда хизматчилар, ҳашамат ва зеб-зийнатлар ичида яшашдан бош тортриб, мўминларга ваъда қилинган, остидан анҳорлар оқиб турадиган гўзал ва боқий жаннатни танлади.
У жуда улуғ аёл эди. Шунинг учун ҳам унинг ғайрати ва ростгўйлиги уни ўзининг туғёнга кетган ва золим эрига ҳақиқатни айтишга ундади. Уни Аллоҳга иймон келтиргани учун азоблашди ва охир-оқибат шу йўлда вафот этди. Лекин Аллоҳ уни то қиёматга қадар ҳар бир мўмин ва мўминага гўзал намуна қилиб қўйди, Ўз Китобида унинг номини айтиб мадҳ этди ва унинг амалига тасанно айтди. Аллоҳнинг йўлидан адашиб кетган эрини эса мазаммат қилди.
Шуъласи: Бўрон ичида бўлсанг ҳам яхшилик умидида бўл.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан