Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
04 Феврал, 2026   |   16 Шаъбон, 1447

Тошкент шаҳри
Бомдод
06:11
Қуёш
07:32
Пешин
12:42
Аср
16:01
Шом
17:47
Хуфтон
19:01
Bismillah
04 Феврал, 2026, 16 Шаъбон, 1447

Анорнинг шифобахш хусусияти

19.02.2019   20004   4 min.
Анорнинг шифобахш хусусияти

Анор қадим замонлардан шифобахшлиги билан эъзозланиб, меваларнинг султони ҳисобланган.      Анорнинг юзлаб турлари мавжуд бўлиб, меваси таркибида органик кислоталар, витаминлар, шунингдек микробларни йўқ қилувчи моддалар мавжуд. Анорнинг асосан пояси, шохи, гули, илдиз пўстлоғи ва меваси даво сифатида қўлланилади.

 Ўрта асрда Европалик табиблар анор шарбатидан асабларни тинчлантиришда фойдаланганлар.

Хитой табобатида анор гулларидан тайёрланган дамлама ичбуруғ, тишларнинг қимирлаб қолиши ва тушиб кетишиниyu олдини олишда фойдаланилган. Анор гулларининг қуритилган кукуни турли жароҳатларга ишлатилган.

Ҳинд табиби Бухан анор дарахтининг илдизидан лентасимон гижжаларни  йўқотишда фойдаланган.

ХАЛҚ ТАБОБАТИДА:

Қондаги гемоглобин миқдорини ошириш учун – ярим пиёла анор, хом лавлаги, қизил сабзи шарбатига бир ош қошиқ асал солиб аралаштириб наҳорга ичилади.

  • Хафақон касаллигида – аччиқ ва нордон анорнинг сувини тенг миқдорда олиб, 15 кун 3 маҳал 50 граммдан ичилади.
  • Қувват бўлиши учун – аччиқ анор сувини 10 кун 3 маҳал оч ҳолда 50 граммдан ичилади.
  • Кўздаги ҳарорат ва кундузи кўрмай қолишликка – ширин ва аччиқ анорни сувини асал билан қўшиб, бир неча кун офтобга қўйилади.
  • Қувватлантирувчи сифатида – анор шарбати радиактив моддалар ва компьютер билан ишлайдиганларга, операциядан кейин қувват бўлиши учун тавсия этилади.
  • Ангинада, стоматитда, гингивит ва бошқа оғиз бўшлиғи хасталикларида – анор пўстидан тайёрланган дамлама ёки меваси шарбати билан оғиз чайилса самарали даволайди.
  • Ҳомиладор аёлларда – анор мевасидан ейишлари туғилажак болада юрак хасталиклари, бош мия нуқсонларининг олдини олади.
  • Асабийлашишда, хавотир, уйқусизликда – анор меваси орасидаги пардани қуритиб гиёҳли чойга қўшиб ичилса, ёрдам беради.

Анорнинг хосиятлари

Ширин анор эрур ҳўл-совуқ ҳар вақт

Бу сўзга табиблар сўзидир ҳужжат

Аччиғидан сафро бўлур тору-мор

Ундан ёмон хилтлар туғилмас зинҳор,

Асал билан қўшиб агар ширинин

Ярага суркалса – йўқотар барин,

Чарчоқ, қулоқ оғриқ, оғиз яраси,

Меъда иллати ҳам кетар барчаси

Аччиғи сийдикни ҳайдайди кўпроқ,

Майҳуши наздимда яна яхшироқ,

Аччиғи зарардир еса томоққа,

Йўтал бўлса – шошмас эл ҳам емоққа,

Аччиқ, ширин яна ул майхуш анор,

Ҳафақон ҳайдовчи хосиятга ёр.

 

Анор гулининг хосиятлари

Гапирсам анор гулидан – совуқ-

Биринчи ўринда, иккинчи қуруқ,

Тиш милкин доимо қилур мустаҳкам,

Қон туфлаш дардини даф этар ҳар дам

Ичак ярасига ундан наф етар

Яра-чақаларни яна даф этар.

 

Ширин анор

Ширин анор сувини шиша ичига солиб,

Қайнаб чиққунча офтоб тиғига тутгин уни

Сўнг чўп билан кўзингга ўша сувдан суркасанг,

Кўз қичишни йўқотиб, кўпайтирар нурини.

“Табобат дурдоналаридан”

 

*****

Оғиз ичра пишган бир дона анор,

Мингталаб хом сувдан яхшидир минг бор.

Хусрав Деҳлавий

*****

Тўкди заҳмидин бағир қонини ҳижрон нолиши,

Ўйлаким сиқмоқ ила эл сув оқизгай нордин

Навоий

*****

 

 

Мунира АБУБАКИРОВА

Табобат
Бошқа мақолалар

Кимга Аллоҳ нусрат берса, асло мағлуб бўлмайди

03.02.2026   2998   2 min.
Кимга Аллоҳ нусрат берса, асло мағлуб бўлмайди

Мусулмоннинг таваккулга эҳтиёжи кучли бўлади. Хусусан “Ризқ” масаласида. Чунки ризқ инсоннинг ақлини ва қалбини машғул қилиб қўяди. Кечани бедор, ухламасдан ҳамда кундузини меҳнат ва машаққат билан ўтказиш натижасида инсоннинг жисми чарчайди.

Кўпинча инсон ризқни ўзига ўхшаш яратилган инсоннинг қўлида деб, ҳаёт луқмасини топиш учун нафсини хорлайди, лаганбардорлик қилади, бошини эгади, шаъни ва қадр-қимматини сарфлайди. У ўзига ўхшаш яратилган инсон хоҳласа беради, хоҳласа бермайди ҳамда унинг ва болаларининг ҳаёти унинг қўлида деб ўйлайди. Ҳудди Намруд Иброҳим алайҳиссаломга айтган гапларидек, Аллоҳ таоло жонни олиш ва қайтаришга қодир Зотдир.

Баъзи инсонлар ўзларига ҳаромни ейишга, пора олишга, рибони мубоҳ деб санашга ва ботил йўллар билан молларни ейишга фатво берадилар. Сабаби, ёшликдан кейин қарилик, саломатликдан кейин касалилк, лавозимидан бўшаб ёки ундан кейин зурриёти кучсиз бўлиб қолишидан қўрқадилар.


Абдуллоҳ Муборак раҳимаҳуллоҳ: “Кимда ким камбағаллик сабабли ҳаром нарсани еса, у таваккул қилувчи эмас”, деганлар. Буларнинг барчасидан чиқиш йўли Аллоҳ таолога таваккул қилишни маҳкам тутмоқликдир.

Мусулмон киши агар воъиз, дин тарқатувчи ва ислоҳ қилувчи бўлса таваккул қилишга кўпроқ муҳтож бўлади. Албатта у, таваккул қилишда мустаҳкам устунни ва мустаҳкам қўрғонни топади ҳамда куфр, зулм, боғий ва фасод мустабидларига юзланганда таваккул қилишга суянади. У Аллоҳ билан нусрат топади ва Аллоҳ билан азиз бўлади.

Кимга Аллоҳ нусрат берса, асло мағлуб бўлмайди, кимни беҳожат қилса, фақирлик кўрмайди ва кимни Аллоҳ азиз қилса хорликка юз тутмайди.

﴿إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ وَإِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ﴾

“Агар сизга Аллоҳ нусрат берса, сиздан ғолиб келувчи йўқ. Агар сизни ташлаб қўйса, Ундан ўзга ким ҳам ёрдам берар эди. Мўминлар фақат Аллоҳгагина таваккул қилсинлар”[1].

Юсуф Қаразовий раҳимаҳуллоҳнинг
"Таваккул" китобларидан


[1] Оли-Имрон, 160-оят.