Қуръони каримда хурмо меваси жаннат неъматлари қаторида зикр этилган. «Мевалар, хурмо ва анорлар бордир» (Раҳмон, 68).
Хурмо меваси ширин таъми ва ўзига хос озиқлик хусусиятлари боис доим суйиб ейилган. Мутахассисларнинг фикрича, бир дона хурмо ва бир пиёла сут инсоннинг озиқ моддаларга бўлган бир кунлик эҳтиёжини қондирар экан.
Хурмода инсон саломатлиги учун зарур ўндан ортиқ модда борлиги аниқланган. Улардан бири ҳазми енгил ва тез сингийдиган шакар – фруктоза танамизга қувват манбаидир. У шакар, глюкоза каби қонда қанд микдорини кўпайтириб юбормайди. Хурмода, шунингдек, А, Б1, Б2, Б3 ва Б6 дармондорилар, натрий, магний, темир, сера, калий, фосфор каби минераллар, ёғ ва оқсиллар кўп.
Хурмонинг икки фоиздан кўп қисмини оқсил ташкил этади. Оқсил тананинг касалликларга қарши иммунитетини мустаҳкамлайди. А дармондориси кўз мушаклари, иммун тизими, суяк, тўқима ва тишлар учун керакли, Б1 асаб тизими ишини яхшилайди, Б2 эса оқсил, углевод ва ёғларни парчалаш, ҳужайралар янгиланишида хизмат қилади.
Шифокорлар ҳомилали, ёш болали аёлларга фруктозаси кўп озиқлар ейишни тавсия этади. Чунки фруктоза ҳолдан тойган танага куч бағишлайди, сутни кўпайтиради. Бу вақтда онанинг калийга эҳтиёжи кескин ортади. Хурмода калий кўп. Калий аёл танасида сув мувозанатини сақлаб туради. Калий мияга кислород етказишга ёрдамлашади. Калий буйракларни чиқитлар ва заҳарли моддалардан тозалашда, қон босимини меъёрида сақлаб туришда жуда фойдалидир.
Хурмо ёйиш камқонликнинг олдини олади. Суяклар соғлом шаклланишида хурмодаги калций ва фосфат катта фойда беради. Мунтазам хурмо еб туриш суяклар заифлашуви, мўртлашувидан ҳимоя килади.
Асабийлик ва руҳий зўриқиш (стресс) ҳолларида хурмо самарали таъсир қилиши исботланган. Чунки хурмода Б6 дармондориси кўп.
Мўминжон САЙДАЛИЕВ тайёрлади.
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Агар Аллоҳ раҳмли бўлса… нега (жаҳаннам)ни яратган?!
“Қандай қилиб Аллоҳ бизга раҳм қилади… кейин эса бизни жаҳаннамда азоблайди?!”.
Доктор Мустафо Маҳмуднинг жавоби атеист кишининг қалбини ларзага солди: “Аллоҳ жаҳаннамни сизни азоблаш учун яратмаган, балки уни бу оламдаги зулм, ёвузлик ва кибр билан “чириб кетган” нафслар учун гўё бир “ахлат қутиси” сифатида яратган!”.
Шунинг учун, у шунчаки жазо эмас, балки заруратдир?
Аслида дўзахнинг борлиги Аллоҳнинг раҳматини комиллигидан: “Мазлумга раҳм золимни йўқ қилинишидадир, – ҳаққа раҳм – ботилга ўз жойини кўрсатиб қўйилишидадир”.
Жаҳаннам – жаннатга лойиқ бўлмаган барча нарсаларнинг жойидир. У – борлиқни “ифлослантирган” нафслардан поклайдиган манзилдир. Бу – муҳаббат ва тинчлик мантиғини рад этган қалбларнинг борадиган манзилидир.
Хулоса: Аллоҳ инсонларга зулм қилмайди. Балки инсонлар ўз амаллари билан ўзлари учун “жаҳаннам”ни яратадилар. Жаҳаннам – инсон ўзи ихтиёр қилган йўлнинг “ойна”даги аксидир.
Аллоҳ таоло ушбу мутлақ адолатни бундай ифода қилади:
أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
“Мусулмонларни жинояткорларга ўхшатиб қўярмидик?! Сизларга нима бўлди, қандай ҳукм чиқаряпсизлар?!” (Қалам сураси, 35–36-оятлар).
“Атеист дўстим билан мулоқот” китобидан
Доктор Мустафо Маҳмуд раҳимаҳуллоҳ