Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
03 Май, 2025   |   5 Зулқаъда, 1446

Тошкент шаҳри
Бомдод
03:48
Қуёш
05:18
Пешин
12:25
Аср
17:17
Шом
19:25
Хуфтон
20:50
Bismillah
03 Май, 2025, 5 Зулқаъда, 1446
Мақолалар

САДАҚА (эҳсон) нинг   энг  ноёб  80 та  ТУРИ ни УЛУҒ  УСТОЗ  УЛАМОЛАРИМИЗ  баён  қилиб  берганлар:

27.03.2025   11090   26 min.
САДАҚА (эҳсон) нинг   энг  ноёб  80 та  ТУРИ  ни  УЛУҒ  УСТОЗ  УЛАМОЛАРИМИЗ  баён  қилиб  берганлар:

 

САДАҚА (эҳсон) нинг   энг  ноёб  80 та  ТУРИ

ни

УЛУҒ  УСТОЗ  УЛАМОЛАРИМИЗ  баён  қилиб  берганлар:

 

КАЛОМУЛЛОҲНИНГ ОЯТИ КАРИМАЛАРИДА 

ХУДОИМ ТАОЛО МАРҲАМАТ ҚИЛАДИ:

 

Z «Кимки бир ҳасана (савобли иш) қилса, унга ўн баробар кўпайтириб ёзилур. Кимки бир ёмон (гуноҳ иш) қилса, фақат ўша гуноҳ миқдорида бир гуноҳга яраша жазоланур. Уларга ноҳақлик қилинмагай» (Қуръони карим. Анъом сураси 6/160).

 

ЖАНОБИ ПАЙҒАМБАРИМИЗ РАСУЛУЛЛОҲ САЛЛАЛЛОҲУ АЛАЙҲИ ВАСАЛЛАМ

МЕҲР-МУРУВВАТ ТАРИҚАСИДА МАРҲАМАТ ҚИЛАДИЛАР:

 

¯ «Яримта хурмо билан бўлса ҳам ўзингизни дўзахдан сақланг! Агар кимки буни тополмаса, ширин сўз билан!».

 

ДОНО  ХАЛҚИМИЗ  МАҚОЛЛАРИДАН:

è Ҳиммати йўқнинг

Ҳурмати йўқ.

 

è Бахилнинг туйнугидан ел кирмас,

Эшигидан – эл.

 

è Яхши топса – элга ёяр,

Ёмон топса – гўрга ёяр.

 

è Оларда ҳисоби тўққиз,

Берарда саноғи – ўттиз.

 

è Бахил авлиё бўлмас,

Авлиё бахил бўлмас.

 

è Ҳасад кўчатини эккан

Бало мевасини ер.

 

è Сахийнинг хайрига бахилнинг боши оғрир.

 

è Аҳмоқда ақл бўлмас,

Ақлли бахил бўлмас.

 

è Ҳасад ўтини дарё учиролмас.

 

è Бахил эҳсондан қочар,

Хасис меҳмондан қочар.

 

è Бермаснинг оши пишмас,

Пишса ҳам қозондан тушмас.

 

è Сахий топса – ўртада,

Бахил топса – халтада.

 

è Яхшининг кўнгли – тоғ,

Бахилнинг кўнгли – доғ.

 

è Хасиснинг пулидан юлдуз яқин.

 

è Қамиш сувга тўймас,

Хасис – пулга.

 

è Сахий бўлмаса, бахил ҳаром ўлар.

 

è Ҳимматли кўкка кўтарилар,

Ҳимматсиз – ерга кўмилар.

 

1)      Таом билан сийлаш – энг хайрли садақадир.

2)      Биродарингизнинг юзига табассум қилишингиз – садақа.

3)      Қариндошга яхшилик қилиш – садақа.

4)      Закот бериш – садақа.

5)      Ушр бериш – садақа.

6)      Фитр рўза бериш – садақа.

7)      Икки киши ўртасида адолатли бўлиш – садақа.

8)      Йўлдаги озор берувчи нарсани даф этиш – садақа.

9)      Ширин сўз айтиш – садақа.

10) Оила аъзоларига меҳр-мурувват қилиш – садақа.

11) Ўз фарзандларини тартиб-интизомга ўргатиш – садақа.

12) Етимларга ёрдам бериш – садақа.

13) Боқувчиси йўқ оилага ёрдам қилиш – садақа.

14) Қийналган инсонга ёрдам бериш – садақа.

15) Одамларга чиройли муомала қилиш – садақа.

16) Овқат тайёрлаш – садақа.

17) Икки киши ўртасини адолат билан ислоҳ этиш – садақа.

18)      Челагингиздаги сувни биродарингизнинг челагига қуйиб бериш садақа.

19) Ёрдам сўраб келган ҳожатмандга ёрдам бериш – садақа.

20) Кишига биринчи бўлиб салом бериш – садақа.

21) Кишига улови борасида ёрдам бериш – садақа.

22) Бир кишини уловга минишига кўмаклашиш – садақа.

23) Бир одамни юкини кўтариб олиб бериш – садақа.

24) Шаҳватини ҳалол йўл билан қондириш – садақа.

25) Бир инсонни мушкулини осон қилиш – садақа.

26) Қарзни тўлашга қийналаётганга ҳақ эгаси муҳлатни чўзиб берса, ҳар куни ҳақ эгаси берган қарзи миқдорича садақанинг савоби ёзилади.

27) Қарздорнинг қарзини кечиб юборган кишига Қиёматгача ҳар куни шунча садақа қилганнинг савоби ёзилиб туради.

28) Киши ўз фарзандини чиройли одоб-ахлоқ билан тарбиялаши – садақа.

29) Намоз сари босилган ҳар бир қадам – садақа.

30) Яхшилик қилиш – садақа.

31) Яхшиликка буюриш – садақа.

32) Ёмонлик қилмаслик – садақа.

33) Ёмонликдан қайтариш – садақа.

34) Қарз сўраб келган кишига қарз бериб туриш – садақа.

35) Қарздор кишининг қарзларини тўлаб бериш – садақа.

36) Одамларга яхши сўз айтиш – садақа.

37) Ўзидан кичикка раҳмдиллик қилиш – садақа.

38) Ўзидан каттани ҳурматини жойига қўйиш – садақа.

39) Мусулмонларга ғоибдан туриб дуо қилиш – садақа.

40) Мусулмон кишининг бир инсонга ёрдам бериши – садақа.

41) Бировни оғирини енгил қилиш – садақа.

42) Йўлда адашган кишига тўғри йўлни кўрсатиб, уни йўллаб қўйиш – садақа.

43) Ифторлик қилиб бериш – садақа.

44) Кишини меҳмон қилиш – садақа.

45) Қўшнига яхшилик қилиш – садақа.

46) Мўминнинг кўнглини хурсанд этиш – садақа.

47) Тилни беҳуда гаплардан тийиш – садақа.

48) Ғийбатдан сақланишлик – садақа.

49) Эҳтиёжмандларга яхшилик улашиш – садақа.

50) Кишининг узоғини яқин қилиш – садақа.

51) Кўзи ожиз кишини тўғри йўналишга тушириб қўйиш – садақа.

52) Одамлар учун фойдали илм ўргатиш – садақа.

53) Ёмонликдан сақланиш – садақа.

54) Одамларга сув улашиш – садақа.

55) Келишолмай қолганларнинг ўртасини ислоҳ қилиш – садақа. 

56) Йўловчига ёрдам кўрсатиш – садақа.

57) Бемор ҳолидан хабар олиш – садақа.

58) Кўнглиозорни хурсанд қилиш – садақа.

59) Азадор инсонни кўнглини кўтариш – садақа.

60) Билиб-билмай хафа қилган инсонни кечириш – садақа.

61) Билиб-билмасдан ёмонлик қилган одамни кечириш – садақа.

62) Одамларга яхши тилак тилашлик – садақа.

63) Инсонларга яхши гумонда бўлишлик – садақа.

64) Мевали кўчат ўтқазиб ёки бирон экин экса, ундан одамлар, ҳайвон-паррандалар еса – садақа.

65) Кўзи яхши кўрмайдиган кишига бир нарсани кўрсатиб қўйиш – садақа.

66) Халқ учун керакли зиё, илм тарқатиш – садақа.

67) Боғ барпо бўлишига ҳисса қўшиш – садақа.

68) Ҳайвон-паррандаларни парвариш қилиш – садақа.

69) Экилган экин-текинларни парвариш қилиш – садақа.

70) Ижозат этилган ҳайвон-паррандаларни уйда боқиш – садақа.

71) Рухсат берилган экин-текинларни экиб-ўстириш – садақа.

72) Ўз либоси ва таомида, уйи ва ишхонасида, жамоат жойлари, кўча ва ҳар қандай жойда тозалик, ҳалоллик, поклик ва озодаликка риоя қилиш – садақа.

73) Юрган йўлда зикр билан машғул бўлишлик – садақа.

74) Йўл ҳаракатида имкони бўлганда бошқа инсонга йўл бериш – садақа.

75) Масжидда ўзи эгаллаб ўтирган жойни бошқа одамга бериш – садақа.

76) Қўни-қўшни, ака-ука, опа-сингил, қариндош ва (ҳоказо) лар рўзғор буюмларидан вақтинча ишлатишга сўраб турганда бериб туриш – садақа.

77) Уйда, кўчада ва барча жамоат жойларида бирор нарса умидвор бўлиб, сўраб келган инсонни қуруқ қайтармаслик – садақа.

78) Кўпчилик фойдаланиш учун зарур нарса (газ, свет, сув каби)ларни ўтказишда ҳисса қўшиш – садақа.

79) Кўпчилик фойдаланадиган жой (мактаб, шифохона, меҳмонхона, кўприк, йўл, қабристон, масжид каби)лар қурилиши ва ободлигига ҳисса қўшиш – садақа.

80) Кўпчилик фойдаланадиган иншоот (завод, фабрика каби)ларни барпо этилишида ҳисса қўшиш – садақа.

 (Каломуллоҳ – Қуръони Каримнинг ояти карималари ва Жаноби Пайғамбаримиз Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васалламнинг муборак ҳадиси шарифларидан).

 

Иброҳимжон домла Иномов

 

Мақолалар
Бошқа мақолалар

Жавваз ёки жаъзарий эмасмисиз?

02.05.2025   4766   9 min.
Жавваз ёки жаъзарий эмасмисиз?

Кибр, ўзини бошқалардан юқори деб ҳисоблаш, улардан устун қўйиш, ўзини бошқаларга нисбатан юксак кўриш ва уларга нисбатан мағрурлик қилишдир. Бу, кўпинча одамларнинг бошқа кишиларни пастга уриш, улар билан адолатли муносабатда бўлмаслик ва ўзини жуда катта кўрсатиш каби хулқ-атворларни ўз ичига олади.

Саодат калити ҳушёрлик ва фаҳму фаросатдадир. Бадбахтлик манбаси кибр ва ғафлатдадир.

Банда учун Аллоҳ таолонинг неъматлари ичида иймон ва маърифатдан улуғи йўқдир. Унга эришиш учун бағрикенглик ва қалб кўзи ўткирлигидан бошқа васила йўқдир.

Куфр ва маъсиятдан каттароқ бало ва офат йўқдир. Мазкур икки нарсага чақиришда қалб кўрлиги ва жаҳолат зулматидан бошқа нарса йўқдир.

Зийрак кишилар Аллоҳ таоло уларни ҳидоятини ирода қилган ва қалбларини Исломга кенг қилиб қўйганлардир.

Мутакаббирлар Аллоҳ таоло уларни залолатини ирода қилган ва қалбларини худди осмонга чиқаётгандаги каби тор ва танг қилиб қўйганлардир. Мутакаббир ўз ҳидоятига кафил бўлиши учун қалб кўзи очилмаган кишидир.

Аллоҳ таоло: “Мўминлардан ихтиёрий эҳсон қилувчиларини ва зўрға топиб-тутувчиларини истеҳзо ила масхаралайдиганларни Аллоҳ “масхара” қилади ва улар учун аламли азоб (бор)дир” (Тавба сураси, 79-оят), деб айтган.

Яна: “Эй мўминлар! (Сизлардан) бирор миллат (бошқа) бир миллатни масхара қилмасин! Эҳтимолки, (масхара қилинган миллат) улардан яхшироқ бўлса. Яна (сизлардан) аёллар ҳам (бошқа) аёлларни (масхара қилмасин)! Эҳтимолки, (масхара қилинган аёллар) улардан яхшироқ бўлса. Ўзларингизни (бир-бирларингизни) лақаблар билан атамангиз!” (Ҳужурот сураси, 11-оят);

(Кишилар ортидан) ғийбат қилувчи, (олдида) масхара қилувчи ҳар бир кимсанинг ҳолига вой!” (Ҳумаза сураси, 1-оят).

Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Бир-бирларингизга ҳасад қилманглар ва савдода сохталик билан келишиб, нархларни оширманглар. Бир-бирларингизга ғазаб қилманглар ҳамда орқа ўгириб, муносабатларни бузманглар. Баъзиларингиз айримларингиз савдоси устига савдо қилмасин. Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлинглар. Мусулмон мусулмоннинг биродаридир. Унга зулм ҳам қилмайди, хўрламайди ҳам, паст ҳам санамайди. Тақво бу ерда”, деб, уч бора қалбларига ишора қилдилар. “Мусулмон биродарини паст санаган киши ёмон эканига далолат қилади. Ҳар бир мусулмоннинг бошқа мусулмонга қони, моли ва обрўсини (суиистеъмол) қилиши ҳаромдир”, дедилар (Имом Муслим ривояти).

Имом Нававий раҳимаҳуллоҳ: “Тадаббур қилган кишига бундан-да фойдаси кўп, манфаати улуғ ва яхшироқ ҳадис бўлмаса керак”, дедилар.

Ибн Масъуд розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Қалбида зарра миқдорича кибри бор киши жаннатга кирмайди”, дедилар. Шунда бир киши: "Ё Расулуллоҳ, киши чиройли кийим ва чиройли пойабзал кияди (бу ҳам кибр бўладими?)" деганида, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Албатта, Аллоҳ чиройлидир. Чиройлини яхши кўради. Кибр эса ҳақни бузиш ва кишиларга паст назар билан қараш”, дедилар (Имом Муслим ривояти).

Биз «юз ўгирма» деб таржима қилган маъно оятда «тусоъъир» деб келган. Бу маъно, аслида, туяда учрайдиган бир касалликка нисбатан ишлатилар экан. Ўша касалликка мубтало бўлган туя доимо бошини пастдан-юқорига ҳаракатлантириб, ёнбошга силтаб турар экан. Мутакаббирлик билан бурнини жийириб, юзини одамлардан ўгирадиган кишилар ана ўша касал туяга ўхшатилмоқда.

«Одамлардан такаббур-ла юз ўгирма».

Ҳа, мусулмон киши учун одамларни камситиш, уларни паст санаш жуда ёмон иллат. Ҳатто юриш-туришда ҳам кибру ҳаводан, такаббурликдан сақланиш керак.

«…ва ер юзида кибр-ҳаво ила юрма».

Бу жуда ёмон нарса. Бошқаларга кибр оғир ботади. Энг муҳими: «Албатта, Аллоҳ, хеч бир мутакаббир ва мақтанчоқни севмас».

Абдуллоҳ ибн Умар розияллоҳу анҳудан нақл қилинган ривоятда: «Кимнинг қалбида заррача мутакаббирлик бўлса, Аллоҳ уни дўзахга юзтубан ташлайди», дейилган.

Шунингдек, ибн Абу Лайло ривоят қилган хадисда: «Ким кийимини кўз-кўз қилиб, мақтанчоқлик ила судраб юрса, Аллоҳ таоло унга назар солмайди», дейилган.

Расулулллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар: “Илм ўрганинг, илм учун сакинат ва виқорни ҳам ўрганинг. Ва сизларга илм ўргатаётганларга тавозеъ билан ўзингизни паст тутинг!” (Имом Табароний “ал-Авсат”да ривоят қилган).

Муаллимга кибр қилиш, уни менсимаслик тубан хулқ ҳамда нифоқ аломатларидан ҳисобланади. Имом Табароний “Ал-Кабир”да ривоят қилган ҳадиси шарифда бундай дейилади: “Уч тоифа инсон борки, уларни фақат мунофиқгина хорлайди: Исломда мўйсафид бўлган қария, илм соҳиби ва одил раҳбар”.

Устоз ва муаллимга ўзни паст тутиб, ҳокисор бўлиш нажот эшиги, илм таҳсил қилишнинг асосий омилларидан бири ҳисобланади. Динимиз шунга буюради, шунга ўргатади. Бу устозларнинг шогирдлари устидаги ҳақларидандир.

Имом Нававий раҳимаҳуллоҳ айтадилар: “Ўқувчи муаллимига итоаткор ва ройиш бўлиши, унинг сўзига қулоқ солиб, ўз ишларида у билан маслаҳатлашиб туриши ва оқил бемор самимий ва моҳир табиб сўзини қабул қилганидек у ҳам ўз муаллимининг сўзини қабул қилмоғи лозим. Шунингдек, муаллимига эҳтиром кўзи билан боқиши, унинг ўз ишида комил иқтидор ва малака соҳиби эканлиги ва бошқа устозлардан устунлигига ишониши лозим. Ана шунда ундан манфаат олиши осон бўлади”.

Олимларимиз айтадиларки, талаба ўз устозининг камоли аҳлият ва иқтидор соҳиби эканлигига, ўз ишининг моҳир мутахассиси эканлигига эътиқод қилиб, ишониши керак. У ҳақда фақат яхши фикрда бўлиши лозим. Агарчи, устозидан диёнатга очиқ-ойдин терс келадиган хатти-ҳаракатни кўриб қолса ҳам уни фақат яхшиликка йўйиб, яхши гумонда бўлиши керак. Акс ҳолда унинг баракасидан маҳрум бўлади.

Ибн Синонинг устози Кушёрнинг ҳузурига бир киши осмон илмини ўрганиш мақсадида келибди. 2-3 ой ўтса ҳамки, устози илм беришни бошламаганидан сўнг айтибди:

– Ҳазрат, энди менга жавоб берсангиз. Уч ой бўлди ҳамки дарс бермадингиз. Вақтингиз йўқ шекилли…

Шунда устоз:

– Мен сенга бажонидил дарс берардим-у, лекин сен ҳузуримга келганингдаги “бу илмдан менинг унча-мунча хабарим бор”, деган кибр-ҳавойинг ҳали ҳам кетмади. Мен бир идишга қачонки у бўш бўлсагина сув қуяман. Афсус, сенинг калланг ҳаво билан тўлиб қолган экан, – деб жавоб қилибди.

Имом Қуртубий раҳимаҳуллоҳ дедиларки: "Агар мутакаббир кишини кўрсанг билгинки, унинг намози кам ёки ундан бутунлай маҳрум бўлган. Чунки кибр билан кўп сажда қилиш бирга жамланмайди".

Ривоят қилишларича: Бир кишиникига меҳмон келиб қолди. Уйда меҳмонга қўядиган ҳеч вақо йўқ эди. У бир литр қатиқ олиб келиб, беш литр сув қўшиб, туз ва муз солиб, айрон тайёрлади. Бир литр қатиқ беш литр сувни қабул қилиб, тотли ичимликка айланди. Агар ўша қатиққа бир томчи бензин тушиб кетганида уни ичиб бўлмас эди.

Худди шунингдек, салгина такаббурлик ҳам амални бузиб юборади. Мутакаббир кимса Аллоҳдан тўсилади, халойиқ томонидан нафратга учрайди. Аллоҳ таоло бу ҳақда «Чунки уларга ёлғиз Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ дейилган вақтда кибр-ҳаво қилган эдилар», деган (Соффот сураси, 35 оят).

Ҳориса ибн Ваҳб розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: "Жавваз ҳам, жаъзарий ҳам жаннатга кирмайди", дедилар.

* «Жавваз – муомаласи қўпол одам».

* Жаъзарий – мутакаббир, қилмаган иши билан фахрланувчи.

Баъзи бир кишилар ибодат миқёсидаги маънавий ва моддий амалларни қилиб, (ҳаж, умра ва масжид ёки йўл қуриб) кибрланиб, мақтаниб бошқа кишиларни бундай ишларни амалга оширмаганликда айблаб, ўзларини улардан юқори олишади. Аслида ана шу ишлар халқни пулига бажарилган бўлади. Бундай кимсалар аслида энг разил ва пасткашлардир.

Аллоҳ таоло айтади: “Бошқалар эса гуноҳларини эътироф қилдилар…”(Тавба сураси 102-оят) Аллоҳ таоло биздан маъсумликни талаб қилмади. Аксинча, гуноҳ содир бўлганида тавба ва синиқликни истади.

Одам алайҳиссалом гуноҳ қилганида эътироф қилиб гуноҳига истиғфор айтди. Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилди.

Иблис эса гуноҳ қилганида мутакаббирлик қилди, тавба қилмади. Аллоҳ ундан юз ўгирди.

Ким гуноҳ қилиб қўйиб сўнгра тавба қилса қиёматда Одам алайҳиссалом билан тавба қилувчилар карвонида бўлади.

Ким гуноҳ қилиб сўнгра тавба қилмасдан мутакаббирлик қилса Иблиснинг карвонида бўлади.

Ортидан кибрни эргаштирувчи биттагина гуноҳ, ортидан синиқлик, пушаймонлик ва тавбани эргаштирувчи мингта гуноҳдан оғирроқдир.

Аллоҳ таоло гуноҳ қилганида пушаймон бўлиб тавба қилувчиларга муҳаббати ўлароқ Ўзини Ғофур дея номлади.

Бандаларини Ўз муҳаббатига тарғиб қилиш учун Ўзини Вадуд дея номлади.

Сизни синдириб сиздаги ужбни кетказадиган битта гуноҳ, қалбингизни мағрурланиш ва ужбга тўлдирадиган тоатдан яхшидир, қайсидир маънода!


Жаъфархон СУФИЕВ,
ТИИ талабаси,
Тўрақўрғон туман
 “Исҳоқхон тўра” жоме масжиди имом-хатиби.