عَنْ أَبِي بَكْرٍ رَضِي اللهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ مُرْنِي بِكَلِمَاتٍ أَقُولُهُنَّ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ قَالَ: قُلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ قَالَ: قُلْهَا إِذَا أَصْبَحْتَ وَإِذَا أَمْسَيْتَ وَإِذَا أَخَذْتَ مَضْجَعَكَ.

«Abu Bakr roziyallohu anhu:

«Yo Allohning Rasuli! Menga tong ottirganimda va kunni kech qilganimda aytib yuradigan so‘zlarimni amr qiling», dedi.

Shunda u zot:

«Allohumma! fotiras samavati val arzi, ’alimal g‘aybi vash-shahadati, Robba kulli shay’in va maliykahu. Ashhadu an laa ilaaha illaa anta. A’uzu bika min sharri nafsii va min sharrish-shaytoni va shirkihi», deb ayt. Ularni tong ottirganingda ham, kunni kech qilganingda ham va yotar joyingni olganingda ham ayt», dedilar».

Duoning ma’nosi: «Allohim! Ey osmonlar va yerni yo‘qdan bor qiluvchi Zot! G‘aybni va hozirni biluvchi Zot! Har bir narsaning Robbi va egasi bo‘lgan Zot! Albatta, Sendan o‘zga ilohi ma’bud yo‘qligiga shahodat keltiraman. Sendan nafsimning sharridan va shaytonning sharri va shirkidan panoh tilayman».

«Hadis va hayot» kitobining 35-juzi