Менга мустақилликнинг дастлабки йилларида ҳам ҳаж сафарига келиш насиб этган эди. Ўша пайтлардаги шароит билан бугунги имкониятларни солиштирсам, ростдан ҳам ер билан осмонча фарқ бор. У вақтларда хизмат кўрсатиш, жойлашиш ва ташкилий ишлар анча қийин кечарди.
Бугун эса ҳожилар учун барча қулайликлар яратилган, кексаларга алоҳида ғамхўрлик кўрсатилмоқда. Ҳожиларга эътибор юқори даражага чиқибди. Буни юртимиз аэропортидаёқ ҳис қилдим. Хизмат кўрсатиш жуда тартибли, сифатли ташкил этилибди. Бугунги имкониятларнинг қиёси йўқ!
Кўзимда ёш билан Мадинаи мунавварага, Пайғамбаримиз алайҳиссалом масжидларига кириб бордим. Маккаи мукаррамада ҳам ибодатларимизни кўнглимиз тўқ, хотиржам адо этяпмиз.
Биз кексаларнинг тилларимизда фақат дуо: илоҳим, юртимизда мана шундай кенг имконият ва юксак эътиборни таъминлаб бераётган муҳтарам Президентимиз соғ-саломат бўлсинлар, эл-юрт тинчлиги ва халқимиз фаровонлиги йўлидаги ишларида Аллоҳ ёр бўлсин».
Нўмонжон ШОКИРОВ,
Тошкент шаҳри
Бизга ризқ берувчи Зот Аллоҳдир, лекин У ризқни тўғридан-тўғри оғзимизга ёки қучоғимизга ташлаб қўймайди. Бизнинг вазифамиз — ҳаракат қилиш, Аллоҳнинг иши эса — муваффақ қилиш (тавфиқ бериш)дир.
«Унинг (ернинг) турли жойларида юринглар ва Унинг ризқидан енглар» (Мулк сураси, 15-оят).
Ҳатто сурункали ва оғир дардга чалинган Айюб алайҳиссаломга ҳам Роббиси бундай деган эди:
«Оёғинг билан (ерни) теп! Мана бу чўмиладиган муздек сув ва ичимликдир» (Сод сураси, 42-оят).
Ҳатто тўлғоқ азобида турган Биби Марямга ҳам Аллоҳ таоло:
«Хурмо шохини ўзингга қараб силкит, у сенга янги пишган хурмоларни тўкади», — деди (Марям сураси, 25-оят).
Пок ва Муқаддас Зот хурмони унинг қучоғига шунчаки ташлаб қўймади. Балки энг қийин лаҳзада — тўлғоқ азобида бўлишига қарамай, унга:
«Хурмо шохини ўзингга қараб силкит», — деб буюрди.
Демак, ҳаракат қилиш ва интилиш — матлубдир.
Ҳомиджон қори ИШМАТБЕКОВ