Фикр бузилишининг сабаблари (2-қисм)
Фикрни бузадиган нарсаларнинг иккинчиси “жамолдир”. Инсоннинг кўзи чиройли нарсаларни кўришга ўч бўлади. Масалан, уй, либос, улов, аёллар ва ҳоказо.
Ҳозирги замонда инсон нигоҳини назорат қилиши қийин. Агар инсон нигоҳини номаҳрамга қарашдан тийса, бу ишидан унинг қалбида нур пайдо бўлади. Бу борада Расуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламдан ҳадис бор. Агар қайси банда ўз нигоҳини номаҳрамдан олиб қочса, Аллоҳ таоло унинг ибодатига лаззат киритиб қўяди. Ибодатнинг лаззатини туймоқ эса комил имондан дарак. Аксарият инсонлар кўп нарсаларда парҳезкорлик қиладилар. Лекин номаҳрамдан кўзларини тўсмаганлари учун Аллоҳ таолодан узоқдадирлар. Бу гуноҳдан сақланиш лозим. Чунки Аллоҳ таоло баъзи нарсаларни кўришга буюриб, бошқаларига назар солишдан қайтаради.
Аллоҳ таоло марҳамат қилади:
«Ўзингни эртаю кеч Раббиларига дуо қилиб, Унинг юзини ирода қилувчилар ила сабр этиб тут. Ҳаёти дунё зийнатини хоҳлаб, улардан икки кўзингни бурма» (Каҳф сураси, 28-оят).
Баъзи нарсаларга нигоҳ қаратишдан қайтаради. Улардан бири номаҳрамга қарашдир.
Аллоҳ таоло марҳамат қилади: «Сен мўминларга айт кўзларини тийсинлар» (Нур сураси, 30-оят). Раббимиз шу каби фитналаридан сақланишга буюради.
"Шарм ва ҳаё” китобидан
Ҳақиқий кўрлик қалб кўрлиги
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Бир кўзи ожиз киши ўзининг суюкли аёли, солиҳ ўғли ва вафодор дўсти билан бахтиёр яшар эди. Аммо бир нарса унинг ҳаёти тўкис бўлишидан тўсарди. У ҳам бўлса кўзининг ожизлиги бўлиб, у қандай бахтиёр эканини ўз кўзи билан кўришни истарди.
Кунларнинг бирида унинг шаҳрига жуда кучли табиб келиб қолди. У табибнинг олдига шифо излаб борди. Табиб унга бир дори бериб уни мунтазам ишлатишини ва тез орада соғайиб қайсидир лаҳзада бу дунёнинг нурини кўриши мумкинлигини айтди.
Кўзи ожиз киши дорини умидсизлик билан ишлата бошлади. Кунларнинг бирида у уйининг боғида ўтирганда тўсатдан кўзи кўра бошлади. У хурсандлигидан жинни бўлаёзди. Шу аснода яқинларига бунинг хабарини бериш учун уйи томон югурди. Не кўз билан кўрсинки, суюкли аёли дўсти билан унга хиёнат қилар, бошқа хонага ўтса ўғли уйдаги баъзи нарсаларни ўғирларди. У ўзи ўтирган жойига қайтаркан: “У табиб эмас, ҳақиқий лаънати сеҳргар экан”, дея бақирарди. У жаҳл билан қўлига михни олиб кўзини яна кўр қилди. Шундай қилиб яна ўзи ўрганиб қолган саодатли ҳаётга қайтди...
Шуъла: Ичингиздаги ваҳима жисмингиздаги касалликлардан кўра хавфлироқдир.
