Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати
Кимдир келиб сизни бахт сари етаклашини кутманг, балки Аллоҳ берган неъматлардан унумли фойдаланиб, холис ниятлар билан солиҳ амалларга мушарраф этишини сўранг. Зеро, Аллоҳ сизга ҳам бу ёруғ оламга келиб, Ҳабиби Муҳаммад (соллаллоҳу алайҳи ва саллам)нинг уммати бўлишдек улуғ неъматини ато этди.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Бир куни Ҳазрат Умар Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга: "Изн беринг, Маккага бориб, умра қилиб келай", деди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам рухсат бердилар. Лекин Ҳазрат Умар розияллоҳу анҳу кетар-кетмас, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам уни чақириб, "Дуоларингда бизни ҳам ёд этгин, биродарим. Бизни унутма", дедилар. Бу гаплар Ҳазрат Умар розияллоҳу анҳуни эритиб юборди. Йўл давомида ажиб ҳисларга чулғаниб кетди. Хурсандчиликлари шу даражада эдики, дунёнинг бутун неъматлари бу сўзларга тенг келмас эди (Ибн Саъд, "Табақот"). Умрадан қайтгунича кўнгли шу қувончга тўлиб юрди, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ўша сўзлари қулоқлари остида тинмай жаранглаб тураверди.
Шайх Зулфиқор Аҳмад Нақшбандийнинг
"Ишқи Расул" китобидан Нодиржон Одинаев таржимаси