Кеча, 31 январь куни Тошкент шаҳар Аёллар маслаҳат марказида яна бир хайрли тадбир бўлиб ўтди. Марказнинг мажлислар залига имконияти чекланган (гунг, соқов) аёллар йиғилдилар. Уларни бу ерга ғоят эзгу ният – Ислом дини асосларини чуқурроқ ўрганиш нияти бошлаб келди.
Имом Бухорий номидаги Тошкент ислом институти ўқитувчиси Ўролназар Мустанов Ислом динининг дунё ҳаётидаги энг мукаммал, Аллоҳнинг ўз ҳимоясида бўлган дин экани; Пайғамбаримиз (соллалоҳу алайҳи ва саллам)нинг бу динни умматларга ёйишда сўзлари, хатти-ҳаракатлари, амаллари билан кўрсатган ибратлари ва у зотнинг бу қутлуғ йўлдаги жасоратлари, фидойиликлари, садоқатлари, сабру бардошлари ҳақида кенг қамровли маъруза қилди.
– Марказимиз ташкил этилганига тўрт йил бўлди, – дейди марказ директори Дилбар Аҳмедова.
– Гарчи дастлабки иш режаларимизда аёлларга тиббий, ҳуқуқий, психологик маслаҳатлар бериш режалаштирилган, ижтимоий ҳаёт талаби ҳамда аёлларнинг маънавий эҳтиёжларини ҳисобга олган ҳолда ишламоқдамиз. Кейинги бир йил давомида ҳар ҳафтада икки мартадан диний-маърифий мавзуларга суҳбатлар, мулоқотлар ўтказиш анъана бўлиб қолди. Унда кўпчилик опа-сингилларимиз қизиқиш ва ихлос билан қатнашмоқдалар.
Шаҳримиздаги отинойилар билан ҳамкорликда ишлаймиз, ҳар куни бу ерда улардан бири навбатчиликда бўлади, диний-маърифий масалаларда савол билан келганларга жавоб, маслаҳат берадилар.
Имконияти чекланган (гунг, соқов) аёллар билан ўтказилган бугунги тадбир ҳам Ўзбекистон мусулмонлари идораси ташаббуси, ташкилотчилигида бошланган яна бир эзгу ниятли муқаддима бўлди.
Бир вақтнинг ўзида сурдо таржимаси билан олиб борилган маъруза ўзларига жуда манзур бўлганини иштирокчилар эътироф этдилар. Бундай мавзулардаги маъруза, суҳбат, мулоқотлар давомли бўлиши кўзда тутилган.

ЎМИ Матбуот хизмати
Бизга ризқ берувчи Зот Аллоҳдир, лекин У ризқни тўғридан-тўғри оғзимизга ёки қучоғимизга ташлаб қўймайди. Бизнинг вазифамиз — ҳаракат қилиш, Аллоҳнинг иши эса — муваффақ қилиш (тавфиқ бериш)дир.
«Унинг (ернинг) турли жойларида юринглар ва Унинг ризқидан енглар» (Мулк сураси, 15-оят).
Ҳатто сурункали ва оғир дардга чалинган Айюб алайҳиссаломга ҳам Роббиси бундай деган эди:
«Оёғинг билан (ерни) теп! Мана бу чўмиладиган муздек сув ва ичимликдир» (Сод сураси, 42-оят).
Ҳатто тўлғоқ азобида турган Биби Марямга ҳам Аллоҳ таоло:
«Хурмо шохини ўзингга қараб силкит, у сенга янги пишган хурмоларни тўкади», — деди (Марям сураси, 25-оят).
Пок ва Муқаддас Зот хурмони унинг қучоғига шунчаки ташлаб қўймади. Балки энг қийин лаҳзада — тўлғоқ азобида бўлишига қарамай, унга:
«Хурмо шохини ўзингга қараб силкит», — деб буюрди.
Демак, ҳаракат қилиш ва интилиш — матлубдир.
Ҳомиджон қори ИШМАТБЕКОВ