Саҳобия онамиз
Жаннатни Аллоҳ суйган бандаларига қароргоҳ қилган, уни Ўз раҳмати ва ризолиги билан тўлдирган, ундаги неъматларни улуғ, мулкини эса буюк деб таъриф этган. Агар жаннатнинг ери ҳақида сўрасангиз, билингки, у миск ва заъфарондир. Шифти эса – Раҳмоннинг арши. Ундаги биноларнинг ғишти олтину кумушлардан, еридаги тошлари маржону ёқутлардандир. Жаннатдаги дарахтнинг танаси бу дунёдаги каби ёғочдан эмас, балки соф тиллодан, мевалари эса асалдан-да тотли.
Жаннат башорати берилган аёлларни биласизми? Мен бугун сизга улардан бирини танитмоқчиман.
Мўминлар онаси – Хадича бинти Хувайлид. Уни, албатта, барчамиз яхши таниймиз. Хадича онамизнинг Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳаётида юксак ўринлари бор. У ўз замонасидаги аёлларнинг энг яхшиси бўлган. Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам бу онамизга қайта-қайта жаннат башоратини берганлар.
Абу Ҳурайра розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Жаброил алайҳиссалом Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Хадича сизга бир идишда нонхуруш [ёки таом, ёки шарбат] олиб келяпти. Олдингизга келганида, унга Роббининг ва менинг номимдан салом айтинг ҳамда жаннатда ичида ғавғо ҳам, чарчоқ ҳам бўлмаган, ғовак дурдан бўлган бир уйнинг башоратини беринг», – деди».
Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам менга уйланмасларидан олдин вафот этган Хадичадан рашк қилганчалик у зотни бирорта аёлларидан рашк қилмаганман, чунки мен у зотнинг уни (кўп) эслаганларини эшитар эдим. Аллоҳ у зотга (Хадичага) жаннатда ғовак дурдан бўлган бир уйнинг башоратини беришни амр қилган. У зот қўй сўяр, ўшандан етганича унинг дугоналарига ҳадя қилар эдилар».
Дунё уммондир, унда ғарқ бўлганлар кўп, жаннат эса нажот соҳилидир. Омонлик соҳилига етишиш лаззати дунё уммонида саёҳат қилиш лаззатидан анчагина каттадир. Дунё кўприкдир, ундан ўтгин-у, уни обод қилиш билан овора бўлма! Дунёни обод қилма, деганим сени дангасалик ва тарки дунёга чорлаш эмас, балки дунё сенинг асосий мақсадингга айланиб, охиратга ҳозирлик кўришингдан тўсмасин, деганимдир.
Жаъфар АБДУЛЛОҲ
тайёлади
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Бадавлат инсонларнинг бири айтади: "Мени алоҳида ҳиссиётлар бошқармайди. Чунки мен дунёдаги энг бадавлат инсонман. Оддий ҳаётда, кичик бир уйда аёлим билан яшайман. Спиртли ичимликлар ичмайман, чекмайман. Суратлари газеталарни тўлдириб юборган, соҳиллардаги қасрларда яшайдиган, ҳаётлари шовқин суронли бўлган ва никоҳлари гўзал қизлар билан бўладиган миллиардерлар ҳаётига ошиқ бўлмайман. Уларнинг бу никоҳлари одатда эвазига миллионлаб доллар бериладиган ажралиш билан тугайди.
Ўз ишимни севаман, у билан бахтлиман. Кўпинча иш жойимда ейиш учун таомимни олиб кетаман. Қўлимга миллион доллар тушиб қолишини тасаввур қилсам хаёлларимни шодлик қуршаб олмайди, аммо она шаҳримнинг ривожланишига гўзал кўчалар қуриш билан ҳисса қўшаётганимни ўйласам шодланиб кетаман. У бугун мен қураётган йўллар билан дунёнинг энг гўзал шаҳарларидан бири бўлаётганидан хурсанд бўламан. Қисқа қилиб айтганда менинг бахтим ишимни мукаммал адо этишимдадир".
Шуъла: Афсус-надомат кемани денгиз чуқурликларидан чиқара олмайди.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан