Биз улуғ зотлардан: «Худодан қўрқсанг, шер ҳам сендан қўрқади», деган сўзни кўп эшитганмиз. Қуйида шу сўз ўз тасдиғини топган бир воқеа ва унинг муаллифи билан танишиб чиқамиз.
Сафина розияллоҳу анҳунинг исмлари Меҳрон ибн Мофина бўлиб кунялари Абу Абдурраҳмон бўлган. Асли форс бўлганлар. У киши Умму Салама розияллоҳу анҳонинг қули бўлган. Умму Салама ҳаётининг охиригача Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламга хизмат қилиш шарти билан уни озод қилган. Бу буюк саҳоба ҳаётларининг охиригача ҳабибимиз соллаллоҳу алайҳи васалламга хизмат қилганлар. Ва пайғамбаримизнинг мавлоларига айланганлар. Шунинг учун тарих китобларида у кишини «Сафина мавла расулиллаҳ яъни пайғамбар озод қилган Сафина», деб зикр қилинган.
У кишини Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ўзлари сафина(яъни кема), деб номлаганлар. Бу ҳақида Сафина розияллоҳу анҳунинг ўзлари: «Сафарда Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам билан бирга эдик. Бир водийга бориб тўхтадик. Мен сафардаги бир неча кишининг юкини кўтариб олган эдим. Агар ўша куни менга етти туяга юк бўладиган оғирликни ортганларида ҳам, ҳеч қанақа қийинчиликсиз кўтарган бўлардим. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам буни кўриб: «Сен Сафинасан», дедилар», деган. (Ҳайтамий ва Аҳмад ривояти)
У киши ўн тўртта ҳадис ривоят қилганлар. У кишидан икки ўғиллари Умар ва Абдурраҳмон, Ҳасан Басрий, Саид ибн Жамҳон, Муҳаммад ибн Мункадар ва бошқалар ҳадис ривоят қилган. У кишидан ривоят қилинган ҳадислар Имом Муслим, Термизий ва Абу Довуд раҳматуллоҳи алайҳимларнинг китобларида келтирилган.
У киши билан содир бўлган ғароиб нарсалардан бирини ўзлари қуйидагича ривоят қилганлар: «Денгизда сузиб кетаётган эдик. Тўфон натижасида кемамиз синди. Кема парчаларидан қолган ёғочга осилиб, бир оролга сузиб келдим. бу оролда шерлар жуда кўп экан. Тўсатдан катта шерга рўпарў келдим. Шер манга ҳамла қилмоқчи бўлди. Мен унга: «Мен Сафина Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг саҳобалари бўламан. Йўлда адашиб қолдик», дедим. Ҳалиги шер бошини силкитиб елкаси билан мани туртди ва олдимга тушиб йўл кўрсатди. Бу оролдан чиқиб кетадиган йўлнинг бошига мани келтириб ўзи худди мен билан хайрлашгандай, орқага қайтди». (Баззор ва Табароний ривояти)
Юқоридаги ҳодиса Усмон розияллоҳу анҳунинг халифалик замонларида бўлган.
У киши Ироқда Ҳажжож ибн Юсуф даврида етмишинчи ҳижрий санадан кейин фавот этганлар.
Нурмуҳаммедова Васила
Биз айтаётган ақида фақат ашъарий ё мотуридийники эмас, балки бу бутун умматнинг ақидасидир. Бу ақидага тил узатаётганлар аслида аҳли сунна вал жамоанинг ақидасини айблашаётган бўлади. Аҳли суннанинг ҳужжатлари олдида не-не бидъат тоифаларнинг бўйни эгилмаган дейсиз. Зиндиқ ва файласуфлардан тортиб, Мўътазила, Ботиниялар ҳам бир бош кўтаргандай бўлишдию, барибир охирида йўқ бўлиб кетишди. Зотан, Аллоҳ бу умматни залолат жарлигидан қутқарган эди, бирон адашган тоифа унга ниш суқа олмаган.
Бу уммат шунча асрлардан бери ўз ақидаси бидъат эканини, салафларга ва суннатга хилоф эканини англамай юриши ё ҳақдан адашган ҳолда гандраклаб юришию, кейин “буюк” салафийлар келиб ҳаммани ҳидоятга чақириб қўйиши ҳеч бир мантиққа тўғри келмайди.
Маъсум зот Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам бу уммат ширкка қайтмаслигини айтиш билан бир қаторда залолат, жаҳолатда ҳам жам бўлмаслигини айтганлар. Аммо салафийларнинг даъвосига кўра уммат адашиб келаётган эмиш.
Бизга таъна қилаётган бу каби одамлар илмонийлардан кўп ҳам фарқ қилмайди. Мана кўринг, илмонийлар маломат қилиб, нақлий далилларга қотиб қолишган, ақлни биринчи ўринга қўйишмайди, ақлга катта ўрин ажратган файласуфларни сиқувга олишган, деб бизни айблашади. Ақлни нақлдан устун қўйишгани учун мўтазилани куч бериб олқишлашади.
Илмонийлар буни ғарблик мусташриқлардан ўрганишган. Бу бузуқ фикрни аввал мусташриқлар эккан, сўнгра илмонийлар парваришлаб суғоришган. Илмонийлар фуқаҳоларимизга ва тўрт мазҳабга тош отиши табиий ҳодиса. Аммо ҳозирги кундаги кўп салафийлар ашъарий-мотуридийларга тил узатишда илмонийлардан ҳам ошиб тушишди.
Эй салафийликни даъво қилиб чиқаётган одамлар! Бу умматни залолат ва бидъатда айблаб ўзинглар ҳам илмонийларнинг манҳажида юраётган бўлсангиз, уларга фикрий раддиялар бериб нима қиласизлар? Улардан аввал ўзингизга адоват қилинг. Маломат аслида улардан кўра сизларга муносиб. Зеро, улар сизларнинг йўлингиздан юришган. Ўзингизни одамларга олим кўрсатиб, уламолар, буюк имомларни жоҳилга чиқариб қўйган сиз эмасми? Китобларингизда “аҳли суннага хилоф келадиган залолат ва бидъат тоифалар мўътазила, жаҳмия, рофизалар...” деб, кетидан “жумладан, ашъарийлар (ё мотуридийлар) ҳам” деб ёзиб қўйганлар ҳам айни сиз эдингиз. Доим тортишиб юрадиганингиз, залолат ва куфрда айблайдиганингиз илмонийлардан сизларнинг қанчалик фарқингиз қоляпти?
Доктор Аҳмад Муҳаммад Фозил,
Истанбулдаги Султон Муҳаммад Фотиҳ жомеъаси, исломий илмлар куллияси доктори
Ҳадис илми мактаби ўқитувчиси
Абдулбосит Абдулвоҳид ўғли таржимаси