Шу йилнинг 14-17 октябрь кунларида Санкт-Петербург ва Россиянинг Шимоли-Ғарбий минтақаси мусулмонлари Диний идораси, Россиянинг Осиё қисми мусулмонларининг Диний идораси, Санкт-Петербург давлат университети, Ислом маданияти, илм-фан ва таълимни қўллаб-қувватлаш жамғармаси томонидан “Ҳозирги замонда маънавий ва ахлоқий қадриятлар” мавзусида I Халқаро диний саммит ташкил этилди. Унда Ўзбекистон мусулмонлари идораси вакили Иброҳимжон домла Иномов иштирок этди.
Конференцияда 55 дан зиёд давлатдан вазирлар ва вазир ўринбосарлари, муфтийлар, диний соҳа ходимлари, академия ва университет ректорлари, мутахассислар, илмий тадқиқотчилар, етакчи диншунос олимлар, илмий, сиёсий ва жамоат арбоблари, миллий диаспоралар вакиллари, талабалар ҳамжамияти ҳамда дипломатик корпус вакиллари қатнашди.
Нуфузли симпозиумда сўзга чиққан Ўзбекистон мусулмонлари идораси вакили Иброҳимжон домла Иномов томонидан I Халқаро диний саммит иштирокчиларига Ўзбекистон мусулмонлари идораси раиси, муфтий Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратларининг салом ва дуою хайрларини етказиб, юртимизда диний-маърифий соҳадаги ўзгаришлар ҳақида маълумот берди.
Саммит доирасида Ўзбекистондаги бу хайрли ишларга юксак баҳо берилди. Шунингдек, бир қатор юқори мартабали меҳмонлар Имом Бухорий, Имом Термизий, Имом Баҳоуддин Нақшбанд, Имом Мотуридийлар юртига бориш истакларини самимий изҳор этишди.
Анжуман давомида мавзу доирасида маърузалар қилиниб, фикр-мулоҳазалар билдирилди.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ