Сайт тест ҳолатида ишламоқда!
07 Январ, 2026   |   18 Ражаб, 1447

Тошкент шаҳри
Бомдод
06:24
Қуёш
07:49
Пешин
12:34
Аср
15:29
Шом
17:14
Хуфтон
18:32
Bismillah
07 Январ, 2026, 18 Ражаб, 1447
Мақолалар

Динларда зинога муносабат

21.11.2024   8265   4 min.
Динларда зинога муносабат

Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

Зино ниҳоятда оғир гуноҳдир. Барча самовий шариатлар бу гуноҳнинг ёмонлиги ва оғирлигига иттифоқ қилган. Яҳудий, Насроний ва Ислом шариатининг таълимоти бу борада очиқ-ойдиндир. Қуйида уларнинг хулосаси тақдим қилинади.

Яҳудий динида зинонинг ёмонлиги ва унинг жазоси

Яҳудий шариатида зинонинг ҳукми ҳаромдир ва уни ниҳоятда оғир жиноят деб қарор қилинган. Зино энг нопок ва ифлос қилувчи амал деб тасдиқланган. Тавротда Аллоҳнинг азоби зинокорларга бўлиши айтилган.

Аллоҳ таоло жуда кўп умматлар ва қавмларни зинога мубтало бўлганларида ҳалок қилган. Аллоҳ таолонинг Бани Исроилга, зино қилманглар, йўқса, сизларни ҳалок этиб, барбод қиламиз, деган амри бор эди. Яҳудий шариатида зинога оғир жазолари тайин қилинган. Таврот ҳукмига кўра зинокорга қатл, тошбўрон ва ёқиб юбориш жазолари тайин этилган. Зинонинг ёмонлиги назарда тутилиб, нафақат зино ҳаром деб айтилган, балки, унинг сабаб ва воситаларидан ҳам қайтарилгандир. Шунга кўра, бадназарлик, бегона аёллар билан ҳамсуҳбат бўлиш ва ҳоказо ишлар ман этилган.


Насроний динида зинога муносабат

Насроний динида ҳам зино гуноҳи кабирадир. Инжилнинг жуда кўп ўринларида бу жиноятдан қайтарилган.

Инсонларга қилинган ўн муҳим васиятдан бири зино қилмаслик бўлган. Унда зино Аллоҳнинг ғазабига сабаб бўлади дейилган. Нафақат зинонинг ўзи, балки унинг йўллари ва сабабларидан ҳам воз кечиш таъкидланган. Зинокорлар ила алоқа ўрнатишликдан қайтарилган. Насроний дини таълимотида бу мавзуга батафсил ва жиддий эътибор қилинган.


Ислом динида зинога муносабат

Динимизда зино қатъий ҳаром деб айтилган. Қуръон ва ҳадис далилларида зинонинг шаръий ва ақлий ёмонликлари ошкора баён қилинган. Масалан, ароқ (хамр) баъзи маслаҳат (фойда)лар сабабидан турли хил босқичларда ҳаром қилинган. Лекин зинони аввал-бошданоқ, ҳеч қандай риоясиз, қатъий ва очиқ тарзда ҳаром, беҳаёлик, йўлдан чиқиш ва ёмонлик деб ҳукм қилингандир. Исро сурасининг 23-оятида аввал зинодан, ундан кейин ноҳақ қатл этишдан қайтарилган. Бу тартибнинг ҳикматини баён қилар экан. Имом Розий раҳматуллоҳи алайҳ шундай ёзганлар: «Куфрдан кейин энг катта гуноҳ ноҳақ қатлдир. Кейин зинодир. Лекин шунга қарамасдан, бу оятда зинонинг зикри қатлдан аввал келди. Ҳикмати шуки, қайси жамиятда зино эшиклари очилса, унда қатл ва талон-торож кенг тус олади. Зино туфайли қотиллик очиқ ва осон бўлади. Шунинг учун зино қатлдан олдин зикр қилинган» («Ат-тафсирул кабийр», 2/199).

Динимизга кўра, зино шунчалар ёмонки, бу ишни қилган одам иймон нури ва лаззатидан маҳрум деб ҳукм қилинган. Унинг дуолари мақбул бўлмаслиги айтилган. Зино натижасида пайдо бўладиган ижтимоий ва шахсий мусибатлар ҳамда мушкулликларни зикр қилиш билан бу гуноҳнинг нақадар қабиҳлиги очиқ- ойдин кўрсатиб берилган.

Эркаклар зиммасига оиласининг обрўйини сақлаш юклатилгандир. Иффат муҳофазаси учун ҳатто жон фидо этишга ижозат берилган ва унга шаҳидлик мақоми ваъда қилингандир. Оиласининг шаънини рашк қилмайдиганлар эса, даюс ва гуноҳкор саналган.

Шунингдек, аёлларнинг зиммасига фаржларини қатъий муҳофаза қилиш юкланган.

Жамиятни зино балосидан сақлаш учун ҳар бир эркак ва аёлнинг зиммасига аниқламасдан туриб бировни бузуқликда айбламаслик, туҳмат қилмаслик амри юкланган. Туҳмат қилиб, исбот тақдим эта олмайдиганларга қаттиқ жазо тайинланган. Шунингдек, зинонинг барча ҳолатлари, кўринишлари, омил ва сабабларидан ҳамда унга боғлиқ ҳар қандай катта-кичик ишлардан ниҳоятда қаттиқ ва очиқ-ойдин қайтарилган. Мақсад шуки, жамият зинодан буткул пок ва омонда бўлсин.

Юқоридаги тафсилотлардан англаш мумкинки, зино жуда ҳалокатли, хатарли ва оғир жиноят экан. Унинг зарарлари кўплигидан барчасини баён қилишнинг имкони йўқ.

Аслида, зинонинг зарар доираси ниҳоятда кенгдир. У зарарлар охират ва барзах оламигача ҳам етиб боради. Инсоннинг жасадидан ошиб ўтиб, қалби, ботини ва руҳига, дини, ахлоқ-одоби ва сийратига таъсир қилади. Оила ва жамиятларни бузади. Дунёларни алғов-далғов қилади.

«Бадназарлик ва зинодан сақланиш» китоби асосида тайёрланди

МАҚОЛА
Бошқа мақолалар
Мақолалар

СУКУТ сақлашнинг 702 та энг муҳим ФОЙДАСИ (2-қисм)

07.01.2026   252   18 min.
СУКУТ сақлашнинг 702 та энг муҳим ФОЙДАСИ (2-қисм)

Фақат АСОСИЙЛАРИни санаб ўтамиз. (Мақола 5 қисмдан иборат)

УЛУҒ  УСТОЗ  УЛАМОЛАРИМИЗ  баён  қилиб  берганлар:

ДОНО ХАЛҚИМИЗ МАҚОЛЛАРИ:

 

  • Тилни тийган бой бўлар.

 

  • Катта тишласанг ҳам, катта гапирма!

 

  • Сўз кўрки — мақол.

 

  • Етти ўйлаб, бир кес.

 

  • Олдин ўйла, кейин сўйла.

 

  • Дунёни ел бузар,
    Одамни — сўз.

 

  • Айтдим — тутилдим,

Айтмадим — қутулдим.

 

  • Гапирганинг — кумуш,

Гапирмаганинг — олтин.

 

  • Тил суяксиз бўлса ҳам, суякни янчий олар.

 

  • Ёмон тил ё жонга урар,
    Ё — имонга.

 

  • Сукут сўздан афзал.

 

  • Кўп гап — эшакка юк.

 

  • Ариқни сув безар,
    Одамни — сўз.

 

  • Ёмон сўз эгасига қайтар.

 

  • Айтар сўзни айт,
    Айтмас сўздан қайт.

 

  • Айтилган сўз — отилган ўқ.

 

  • Гапнинг ози яхши,
    Қизнинг — нози.

 

  • Гапнинг қисқаси — яхши,
    Қисқасидан ҳиссаси — яхши.

 

  • Сукут — гул.

 

  • Анжом — уй зийнати,
    Сўз — инсон зийнати.

 

  • Аччиқ савол бериб,
    Ширин жавоб кутма.

 

  • Яхши сўз кулдирар,
    Ёмон сўз ўлдирар.

 

  • Суйдирган ҳам тил,
    Куйдирган ҳам тил.

 

  • Аччиқ тил — заҳри илон,
    Чучук тилга — жон қурбон.

 

  •  Ўзига боқма, сўзига боқ.

 

  • «Баракалла»га қуйи меҳнат қилиб ўлар.

 

  • Бир таваккал бузади,
    Минг қайғунинг қалъасин.

Бир ширин сўз битказар,
Минг кўнгилнинг ярасин.

 

  • Бир яхши гап эсдан чиқмас,
    Бир — ёмон гап.

 

  • Бировнинг ўзи ғар,
    Бировнинг сўзи ғар.

 

  • Буғдой нонинг бўлмасин,
    Буғдой сўзинг бўлсин.

 

  • Гапда ғийбат ёмон,
    Дардда — қуёнчиқ.

 

  • Гапдан гап чиқар,
    Чўпдан — хас.

 

  • Гапи гапга ўхшамас,
    Оғзи гапдан бўшамас.

 

  • Гапи сассиқнинг ўзи сассиқ.

 

  • Гапи тўмтоқнинг ўзи тўмтоқ.

 

  • Гапи тўнгнинг ўзи тўнг.

 

  • Гапнинг ёмони пичир.

 

  • Гўшт-ёғ берма, яхши тил бер.

 

  • Доннинг аччиғи яхши,
    Сўзнинг — ширини.

 

  • Дуо билан эл кўкарар,
    Ёмғир билан ер кўкарар.

 

  • Дуо олган кўкарар,
    Туҳмат олган оқарар.

 

  • Дуо олган омондир,
    Қарғиш олган ёмондир.

 

  • Ёмон гап — бош қозиғи,
    Яхши гап — жон озиғи.

 

  • Ёмон гап ер тагида уч йил ётар.

 

  • Ёмон гап тарсакидан ёмон.

 

  • Ёмон гапнинг оёғи олти.

 

  • Ёмон сўз бўлмаса,
    Яхши сўз бўлмайди.

 

  • Ёмон сўзлаб совутма,
    Жон оғритиб овутма.

 

  • Ёмон сўзнинг қаноти бор.

 

  • Ёмоннинг тили бор,
    Яхшининг — дили.

 

  • Ёмоннинг юзи қурсин,
    Гапирган сўзи қурсин.

 

  • Ёмоннинг яхши сўзидан,
    Яхшининг ёмон сўзи яхши.

 

  • Жиғли қарғиш жиғини топар,
    Жиғсиз қарғиш — ўзини.

 

  • Заҳар тил суякни ёрар.

 

  • Илиқ сўз — шакар,
    Совуқ сўз — заҳар.

 

  • Иссиқ кийим танни илитар,
    Иссиқ сўз жонни илитар.

 

  • Кишининг ўзи етмаган ерга сўзи етар.

 

  • Куч эгмаганни сўз эгар.

 

  • Кўздан кўзинг тойса,
    Сўздан кўнглинг тояр.

 

  • Кўнгилни қўл билан овламасанг,
    Тил билан овла.

 

  • Кўнгилсиз гапнинг кечиккани яхши.

 

  • Мазали сўзга қулоқ чарчамас.

 

  • Маъқул сўзга қорув йўқ.

 

  • Минг чечанни бир эзма енгар.

 

  • Муздан сув томар,
    Сўзамолдан — бол.

 

  • Овни — озиқ билан,
    Одамни — сўз билан.

 

  • Овқатни туз мазали қилар,
    Одамни — сўз.

 

  • Одам гап билан,
    Ҳайвон ўт билан.

 

  • Одам сўзи билан синалар,
    Ош — тузи билан.

 

  • Одам — сўзлашгунча,
    Йилқи — кишнашгунча.

 

  • Одам сўзлашиб танишар,
    Ҳайвон — ҳидлашиб.

 

  • Одам сўзлашар,
    Ҳайвон ялашар.

 

  • Олим сўзи оз,
    Оз бўлса ҳам соз.

 

  • Орқадаги гап — оғилдаги тезак.

 

  • Очиқ тил ош едирар,
    Аччиқ тил тош едирар.

 

  • Оқ дегани — олқиш,
    Қора дегани — қарғиш.

 

  • Оғизга келган сўз арзон,
    Овулга келган бўз арзон.

 

  • Оғиздан чиққан сўз қайтмас.

 

  • Оғриган жойга қўл югурар,
    Оғритар сўзга тил югурар.

 

  • Пичир-пичирдан ўт чиқар.

 

  • Пулинг бўлмаса, бўлмасин,
    Ширин сўзинг бўлсин.

 

  • Сабр қилган мой ошар,
    Олқиш олган кўп яшар.

 

  • Сен ҳам — бир оғиздан,
    Сиз — ҳам.

 

  • Совуқ гап юракни музлатар.

 

  • Сув ўз йўлини топар,
    Сўз — ўз эгасини.

 

  • Суяксиз тил суяк синдирар.

 

  • Сўз — бир, сайқал — қирқ.

 

  • Сўз калтада,
    Ун халтада.

 

  • Сўз найзадан ўткир.

 

  • Сўз оёқдан илгари борар.

 

  • Сўз ожизи бўлгунча,
    Кўз ожизи бўл.

 

  • Сўз суякдан ўтар,
    Таёқ — этдан.

 

  • Сўз чумчуқ эмас,
    Оғиздан чиқса, тутиб бўлмас.

 

  • Сўз эмгак бўлар,
    Бўз — кўйлак.

 

  • Сўзда қанқув ёмон,
    Дардда — санчув.

 

  • Сўздан сўзнинг фарқи бор,
    Ўттиз икки нархи бор.

 

  • Сўздан сўз чиқар,
    Сўзламасанг на чиқар.

 

  • Сўзи нодурустнинг ўзи нодуруст.

 

  • Сўзлагандан сўзламаган яхшироқ,
    Сўзлаб эдим, бошимга тегди таёқ.

 

  • Сўзни бир эзмадан сўра,
    Бир — кезмадан.

 

  • Сўзни сўз очар.

 

  • Сўзнинг бойлиги — одамнинг чиройлиги.

 

  • Сўзнинг ёмони — санчиқ,
    Дарднинг ёмони — қуёнчиқ.

 

  • Сўзнинг онаси — қулоқ,
    Сувнинг онаси — булоқ.

 

  • Таёғи йўғон бирни урар,
    Сўзи йўғон мингни урар.

 

  • Танбаллик — кулфат,
    Маҳмаданалик — офат.

 

  • Таом лаззати ўзида.
    Одам лаззати — сўзида.

 

  • Тил — ақл безаги.

 

  • Тил — ақл тарозуси.

 

  • Тил — ақл ўлчови.

 

  • Тил бор, бол келтирар,
    Тил бор, бало келтирар.

 

  • Тил — дил калити.

 

  • Тил — дил таржимони.

 

  • Тил — дил жарчиси.

 

  • Тил тиғи қилич тиғидан ўткир.

 

  • Тил югуриги — бошга,
    Оёқ югуриги — ошга.

 

  • Тил яхшиси бор этар,
    Тил ёмони хор этар.

 

  • Тил тиғдан ўткир.

 

  • Тилга ихтиёрсиз — элга эътиборсиз.

 

  • Тилга эътибор — элга эътибор.

 

  • Тилга эҳтиёт — элга эҳтиёт.

 

  • Тили нопок — ўзи нопок.

 

  • Тили шириннинг дўсти кўп.

 

  • Тилни боғла дил билан,
    Дилни боғла тил билан.

 

  • Тиғ жароҳати битар,
    Тил жароҳати битмас.

 

  • Тоза сувни ер олар,
    Яхши сўзни эл олар.

 

  • Тузсиз ошнинг эпи осон,
    Тузсиз гапнинг эпи қийин.

 

  • Тўқсон оғиз сўзнинг тўқсонта тугуни бор.

 

  • Узун тил — бошга тўқмоқ,
    Бўйинга — сиртмоқ.

 

  • Узун тил — умр заволи.

 

  • Узун тилим — узгин тилим,
    Қисқа тилим — тизгин тилим.

 

  • Фил кўтармаганни тил кўтарар.

 

  • Хабар — шамолдан тез.

 

  • Хотин сўзини қондирар,
    Эр уруғидан тондирар.

 

  • Хушхабарнинг минг қаноти бор.

 

  • Чин сўз — мўътабар,
    Яхши сўз — мухтасар.

 

  • Шакар ҳам тилда,
    Заҳар ҳам тилда.

 

  • Ширин сўз шакардан ширин.

 

  • Ширин сўз ўликни ҳам тирилтирар.

 

  • Ширин сўз — қаймоқли айрон,
    Аччиқ сўз — бўйнига арқон.

 

  • Ширин-ширин сўзласанг,
    Илон инидан чиқар.

Аччиқ-аччиқ сўзласанг,
Мусулмон динидан чиқар.

 

  • Ширин юзингдан ширин сўзинг аъло.

 

  • Эгасиз қарғиш эгасини топар.

 

  • Эл бор ерда сўз бор.

 

  • Эл қўшиқ билан тирик.

 

  • Эл ғазнаси — эски сўз.

 

  • Элдаги гап — дилдаги гап.

 

  • Элли(к) гапдан белли гап яхши.

 

  • Элни севсанг, элча гапир.

 

  • Эр бойлиги — йўлда,
    Сўз бойлиги — тилда.

 

  • Эр — лафзидан,
    Қўй — бўғзидан.

 

  • Эр сўзи — эл сўзи.

 

  • Этиги ёмон тўр булғар,
    Оғзи ёмон — эл.

 

  • Юз юздан ширин,
    Сўз сўздан ширин.

 

  • Яхши гап билан илон инидан чиқар,
    Ёмон гап билан пичоқ қинидан чиқар.

 

  • Яхши гапга қулоқ сол,
    Ёмон гапга улоқ сол.

 

  • Яхши гапнинг ҳам қулоғи бор,
    Ёмон гапнинг — ҳам.

 

  • Яхши нақл — томири ақл.

 

  • Яхши ош бергунча, яхши сўз бер.

 

  • Яхши оғизга — ош,
    Ёмон оғизга — тош.

 

  • Яхши сўз болдан ширин.

 

  • Яхши сўз бўлдиради,
    Ёмон сўз куйдиради.

 

  • Яхши сўз ийдирар,
    Ёмон сўз бездирар.

 

  • Яхши сўз — кўнгил подшоси.

 

  • Яхши сўз суюнтирар,
    Ёмон сўз куюнтирар.

 

  • Яхши сўз — юрак ёғи,
    Ёмон сўз — юрак доғи.

 

  • Яхши сўз — юракка малҳам,
    Ёмон сўз — юракка ғам.

 

  • Яхши сўзга учар қушлар эл бўлар,
    Ёмон сўзга пашша кучи фил бўлар.

 

  • Яхши сўздан — вафо,
    Ёмон сўздан — вабо.

 

  • Яхши сўздан мой эрийди,
    Ёмон сўздан сой қурийди.

 

  • Яхши сўзнинг мазасини билмаган,
    Ёмон сўзнинг иззасини билмас.

 

  • Яхшининг сўзи — олтин,
    Ёмоннинг сўзи — болта.

 

  • Яхшининг сўзи тошни эритар,
    Ёмоннинг сўзи бошни чиритар.

 

  • Яхшининг сўзи — қаймоқ,
    Ёмоннинг сўзи — тўқмоқ.

 

  • Яхши-яхши деса,
    Кунда тариқдай яхшилик қўшилар эмиш.

Ёмон-ёмон деса,
Кунда тариқдай ёмонлик қўшилар эмиш.

 

  • Ўз ақлинг ақлдир,
    Элнинг ақли нақлдир.

 

  • Ўзи совуқнинг — сўзи совуқ.

 

  • Ўн оғиз сўз минг оғиз бўлар.

 

  • Ўтарчининг наштари енг ичида,
    Заҳар хотин наштари тил учида.

 

  • Ўттиз тишдан чиққан сўз,
    Ўттиз уруққа тарқалар.

 

  • Ўқ бирни ўлдирар,
    Сўз — мингни.

 

  • Қарғишнинг икки учи бўлар.

 

  • Қаттиқ гап қариндошга ҳам ёқмас.

 

  • Қизил тилим бўлмаса,
    Қишлар эдим элимда.

Яшил тилим бўлмаса,
Яйрар эдим элимда.

 

  • Қизил тилим тиёлмадим,
    Қизимникига боролмадим.

 

  • Қуруқ сўз бош оғритар,
    Ёриқ қошиқ оғиз йиртар.

 

  • Қўйнинг қиммати — юнгида,
    Одамнинг қиммати — сўзида.

 

  • Севдирган ҳам тил,
    Бездирган ҳам тил.

 

  • Сел ариқни бузар,
    Ёмон сўз — дилни.

 

  • Қулоқдан кирган совуқ сўз
    Кўнгилга бориб муз бўлар.

 

  • Қўтир қўлдан юқар,
    Бало — тилдан.

 

  • Дўст орттираман десанг,
    Ширин суҳбат қил!

Душман орттираман десанг,
Чақиртикан бўл!

 

  • Ҳар ким ўз тили билан тирик.

 

  • Яхшига қилсанг яхшилик –

Ҳам айтади, ҳам қайтади.

Ёмонга қилсанг яхшилик –

На айтади, на қайтади.

 

  • Яхши сўз тўрга элтар,
    Ёмон сўз — гўрга.

 

  • Ҳар меванинг пўчоғи бор,
    Ҳар сўзнинг ўлчови бор.

 

  • Ширинсўз шоҳ косасида сув ичар.

 

  • Ҳикмат — бир ҳовуч олтин.

 

  • Оз гапир — соз гапир.

 

  • Йўл қувган хазинага йўлиқар,
    Сўз қувган — балога.

 

  • Туя ҳам муомалага чўкар.

 

  • Тилингда бўлса болинг,
    Кулиб турар иқболинг.

 

  • Яхши сўз қанд едирар,
    Ёмон сўз панд едирар.

 

  • Ёмон тил бошга бало келтирар,
    Яхши тил давлат, дунё келтирар.

 

                   Иброҳимжон домла Иномов.

Мақолалар