Бир аёл радиодаги жонли эфирга қўнғироқ қилиб, Аллоҳ унга ёрдам беришини айтиб мурожаат қилди. Бу эшиттиришни эшитиб турган бир мансабдор аёл билан ҳазиллашмоқчи бўлди.
Радиога телефон қилиб аёлнинг манзилини олди. Ёрдамчисини чақириб: “Ҳозир бозорлик қилиб мен берган манзилга олиб борасан. У ерда бир аёл чиқади. Унга олган нарсаларингни берасан. Аёл ким берганини сўраса шайтон бериб юборди деб айтасан” деди. Ёрдамчи ўша манзилга у бу харид қилиб келди. Аёл киши олиб келинган нарсаларни мамнуният билан олиб қолди. Ёрдамчи ҳайрон бўлиб “Бу нарсаларни ким бергани сени қизиқтирмайдими?” деб сўради. Шунда аёл: “менга ким бергани билан ишим йўқ. Бир нарсани яхши биламан, Аллоҳ буюрса шайтон ҳам бўйсунади” дея жавоб қилди.
Акбаршоҳ Расулов таржимаси
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Имом Байҳақий “Шуъабул иймон” номли китобида келтиради: “Пайғамбарлардан бирлари Аллоҳ таолога заифликдан шикоят қилдилар. Шунда У зот тухум ейишни буюрди”.
Тухум – бироз совуқликка мойил, мўътадил. Тухумни истеъмол қилиш ва суртиб ишлатиш кони фойда. Уни чала пишириб, сариғи еб юрилса, юракни қувватлантиради.
Тухумнинг сариғини асалга қўшиб суртилса, юздаги доғларни кетказади, оқи суркалса, қуёш нури у юзга таъсир қилмайди.
Тухум сариғини ортиқча ейиш меъдага зарар қилади. Буйракда тош, терида оқ ва сепкилли доғлар пайдо қилади.
"Исломда саломатлик" китобидан
Муҳаммад Зариф Муҳаммад Олим ўғли