1. Уйдан “бисмиллоҳ” ни айтиб чиқиш.

Умму Салама розияллоҳу анҳа айтадилар: “Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам менинг уйимдан тонгда чиқар эканлар, нигоҳларини осмонга қаратиб, қуйидаги дуони қилар эдилар:

بِسمِ اللهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللهِ وَلا حَولَ وَلا قُوَّةَ إلاَّ باللهِ.

“Бисмиллаҳи таваккалту ъалаллоҳи ва лаа ҳавла ва лаа қуввата илла биллаҳи”

“Аллоҳнинг исми ила, Аллоҳга таваккул қилдим. Куч ва қувват фақатгина Аллоҳдандир”.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам айтадилар: “Кимки уйдан чиқаётганида: “Аллоҳнинг номи билан. Аллоҳга таваккал қилдим. Ўзгартириш ҳам, қувват ҳам фақат Аллоҳ ила бўлур”, деса, ўша пайтда унга “Ҳидоят қилиндинг, кифоя қилиндинг, ҳимоя қилиндинг”, дейилади. Шайтон ундан четланади. Бошқа бир шайтон унга (биринчи шайтонга): “Ҳидоят қилинган, кифоя қилинган, ҳимоя қилинган кишига ҳолинг не”, дейди. (Имом Абу Довуд ривояти).

2. Уйдан чиқишда дуо қилиш.

اللهُمَ إني أعُوذُ بِكَ أن أَضلَّ أوْ أُضَلَّ أَوْ أزلَّ أو أُزلَّ أوْ أظلِم أوْ أُظْلَم أوْ أَجْهَلَ أوْ يُجْهَلَ عَلَيَّ

“Аллоҳумма инний аъузу бика ан адзилла ав удзалла ав азилла ав узалла ав азлима ав узлама ав ажҳала ав йужҳала аълаййа”

“Аллоҳим! Мен Сендан адашишдан ва адаштиришдан, тойилишдан ва тойдиришдан, зулм қилишдан ва зулмга қолишдан, жоҳиллик қилишдан ва жоҳилликка йўлиқишдан паноҳ сўрайман”.

3. Уловга минаётганда.

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам уловга минаётганларида Қуръони каримдаги ушбу оятни ўқирдилар:

﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ﴾

“Субҳаналлазий саххоро лана ҳаза ва ма кунна лаҳу муқринийн. Ва инна ила Роббина ламунқолибун”

“Бизларга бу (улов)ни бўйсундириб қўйган зотга тасбеҳ айтамиз. Бизлар ўзимиз бунга қодир эмас эдик. Албатта, бизлар (барчамиз) Раббимиз (ҳузури)га қайтувчидирмиз” (Зуҳруф сураси, 13-14 – оятлар).

Даврон НУРМУҲАММАД