Бугун, 11 ноябр куни Ўзбекистон мусулмонлари идорасида Малайзиянинг Тун Хуссейн Онн номидаги давлат университети ҳузуридаги Исломшунослик институти раҳбари Хаирун Низам бошчилигидаги делегация билан учрашув ўтказилди.
Меҳмонларни Ўзбекистон мусулмонлари идораси раиси ўринбосари Муҳаммадолим домла Муҳаммадсиддиқов қабул қилди ва ташриф билан қутлаб, Диний идора фаолияти, бўлимлари, хусусан, Таълим ва илмий тадқиқотлар бўлими ҳақида айтиб ўтди.
Меҳмонлар сўнгги йилларда юртимизда диний-маърифий, туризм ва бошқа соҳаларда бўлаётган янгиланишларни эътироф этиб, Ислом цивилизацияси маркази, қайта бунёд этилиб, янада чирой очган Имом Бухорий мажмуаси, Мир Араб, Имом Мотуридий, Имом Термизий ва бошқа диний олий таълим масканлари ташкил этилганидан мамнун бўлганликларини айтиб ўтишди.
Учрашувда таълим-фан, илмий тадқиқот ишларида ўзаро ҳамкорлик қилиш, илмий-маърифий тажриба алмашинувларни йўлга қўйиш масалалари ҳақида сўз борди.
Якунда томонлар бир-бирларига муваффақият тилаб, эсдалик учун суратга тушиб, эсдалик ҳадялари алмашишди.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ