Ҳар бир сеҳргарнинг содда инсонларни алдайдиган белги ва аломатлари бор. Аксарият сеҳргарларда қуйидаги белгилар кузатилади:
1. Ҳузурига келган одамнинг исмини, онасининг исмини, ёшини сўраш. Бу сеҳргарнинг энг кўзга кўринган белгисидир.
2. Ҳузурига келган кишидан шахсий нарса талаб қилиш. Масалан: соч ёки тирноқ бўлаги ва ҳ.к.
3. Сеҳрламоқчи бўлган одамнинг расмини сўраш.
4. Тутатқилардан фойдаланиш. Улар бу билан ўзларига жинларни чақирадилар.
5. Тунда ишлаш. Бу уларнинг энг кенг тарқалган аломати. Уламолардан бири айтади: “Сеҳрнинг кучи ва таъсири кеч тушганда кучаяди. Шу сабабли, сеҳргарлар кундуз куни бўлса ҳам, қоронғу жойда қинғир ишларини бажарадилар.
6. Тингловчига тушуниш қийин, тушунарсиз сўзларни айтиш: минғирлаш ва лабларни ҳаракатлантириш.
7. Даволаниш вақтида Қуръон оятлари ва ҳадисларни ғўлдирадиган гаплар билан аралаштириш. Бу орқали одамлар тасаввурида “Қуръондан ўқияпти” деган фикр пайдо бўлади.
8. Белги ва жадваллар ёзилган китоблардан фойдаланиш.
9. Хар хил белги, ҳарф, рақам, доира ва жадваллар ёзилган китоблардан фойдаланиш.
10. Беморга учбурчак ёки ўралган квадрат шаклдаги туморлар бериш.
Сеҳргарлар туморни эътиборсиз қолдирмасликни алоҳида таъкидлайди. Агар унга бефарқлик қилса, касалликка йўлиқиши ёки бирор мусибатга мубтало бўлиши билан қўрқитади.
Шунингдек, беморга ҳарф, жадвал ва рақамлар ёзилган қоғозларни беради. Уларни сувга ботириб, кейин сув ичишни ёки у билан чўмилишни буюради.
Агар сиз сеҳргарларнинг шу ва шунга ўхшаш аломатларидан бирини кўрсангиз, эътиқодингизни бузишдан сақланинг ва улардан узоқ бўлинг. Чунки ким Аллоҳ учун бирор нарсани тарк этса, Аллоҳ таоло уни ундан афзалига етказади.
Юртимизда устоз ва мураббийларга эҳтиром кўрсатиш, уларни эъзозлаш, ижтимоий жиҳатдан қўллаб-қувватлаш борасида хайрли ишлар қилинмоқда. Хусусан, ҳар йили 1 октябрь кунини “Устоз ва мураббийлар куни” сифатида нишонланади. Зеро, жамиятнинг кўп қисмини ташкил қилувчи ёшларимизга таълим-тарбия бериб келаётган устоз-мураббийларни ҳар доим ҳурматлашимиз зиммамиздаги бурчлардан.
Инсоният учун фойдали бўлган ҳар қандай илм Исломда ардоқланади. Имоми Аъзам Абу Ҳанифа раҳматуллоҳи алайҳдан шундай деганлари ривоят қилинади: “Устозим Ҳаммоднинг ҳурматлари учун у зотнинг уйлари томонга оёғимни узатмаганман. Ҳолбуки, у зотнинг уйлари билан менинг уйим орасида еттита кўча бор эди. Ҳаммоднинг вафотларидан сўнг қачон намоз ўқисам, ҳар сафар албатта ота-онамга қўшиб, у зотга ҳам Аллоҳдан мағфират сўраганман. Нафақат у зот, балки кимдан нимадир ўрганган бўлсам ёки кимдир менга нимадир ўргатган бўлса, албатта ўша кишилар учун ҳам доим Аллоҳдан мағфират сўрайман”.
Бир киши Румийнинг олдига таъма билан келиб: "Шаҳримизда Шамс Табризийни кўрдим", деди. Мавлоно устози ҳақидаги хабардан суюниб, эгнидаги хирқасини ҳалиги кишининг елкасига ёпди. Буни кўрганлар хабар берувчининг ёлғончи эканига шаҳодат беришди. Мавлоно уларга деди: "Мен хирқамни унинг ёлғонига бердим. Агар хабари чин бўлса, жонимни берардим".
Бир устоз бундай ҳикоя қилади: Магистратура талабаларидан бири маъруза охирида менга: «Доктор, дарсдаги маърузангизни эшитган пайтимизда уни тушунамиз ва кейинги дарсингизни интизорлик билан кутамиз. Лекин уйга қайтиб, дарсликларни ўқисак, сиз маъруза қилган пайтдагидек руҳиятни топмаймиз» деди. Мен унга: «Асалари асални нимадан олади?» дедим. У: «Гуллар ширасидан», деди. Мен: «Агар сен ўша гулларнинг бирортасидан есанг, таъми қандай бўлади?» дедим. У: «Аччиқ бўлади», деди. Шунда мен дедим: «Устознинг вазифаси ҳам шунга ўхшайди. Устозлар “аччиқ гуллар”дан ширин ва фойдали “асал” чиқариб, талабалари олдига қўйишади», дедим.
Дарҳақиқат, устоз ва мураббийларнинг мақомлари ана шундай улуғ саналади. Улар умматга, миллатга асалари мисоли хизмат қилади. Шундай экан, уларни ҳаққи ила эҳтиром қилишда Парвардигори олам барчамизни собит қилсин.
Барча устозларга яқинлашиб келаётган касб байрамлари муборак бўлсин!
Хўжаобод туманидаги “Етти чинор” жоме масжиди имом ноиби Муҳаммад Қуддус АБДУЛМАННОН тайёрлади.