Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
Бу ҳақда Таҳонавий раҳматуллоҳи алайҳ бундай деганлар: "Раҳмат пайдо бўлади. Кейин у бошқаради. Ҳузур унга эргашади, яъни ўз навбатида у ҳам ҳозир бўлади".
Асл нарса Аллоҳнинг раҳмати, яъни амал қилишга тавфиқнинг берилишидир. Мана шунинг ўзи улуғ неъмат. Уни қадрланг ва шукр қилинг. Бу раҳмат сизга раҳбарлик қиляпти. "Хузур" ҳам "раҳмат"га итоаткордир. Навбати келса, у ҳам пайдо бўлади. Нима, у ҳам ҳозир бўлиши зарурми? Йўқ, ҳечам зарур эмас. Агар бутун умр ҳузур ҳосил бўлмаса, унда ҳам бирор зарар йўқ.
Лаззат ва кайфият мақсад эмас
Асл мақсад амал қилишдир. Амал орқали ҳосил бўладиган кайфият мақсад эмас. Масалан, амал натижасида лаззат туғиляпти, ҳузур бўляпти, йиғи келяпти. Бу нарсалар асл мақсад эмас. Агар ҳосил бўлса, у ҳолда Аллоҳнинг неъматларидан. Ҳосил бўлмаса ҳам, бирор зарар йўқ. Асл мақсад амал экан, шуни қилинг, шунга қайғуринг. Хоҳ у амал тиловат бўлсин, намоз ёки бирор бошқа амал бўлсин, қилаверинг.
«Насиҳатлар гулдастаси» китобидан
Бугун, 25 сентябрь куни Ўзбекистон мусулмонлари идораси раиси, муфтий Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратлари Андижон вилоятига хизмат сафари давомида жума намозини Асака шаҳридаги “Аҳмадали Маҳдум” жоме масжидида адо этдилар.
Муфтий ҳазратлари намоздан олдин жамоатга илмнинг қадри, таълим-тарбия берувчи устозларнинг мақоми ҳамда вақтни ғанимат билиш ҳақида манфаатли маъруза қилиб бердилар.
Дарҳақиқат, бугун юртимизда барча имконият бор. Шундай экан, илм ўрганиб, устозларни, ота-онани, бу шарт-шароитларни қадрлаб, вақтдан унумли фойдаланиш лозим.
Маърузада айтилганидек, оқил инсон Аллоҳ таоло берган фурсатни тўғри тасарруф қилади. Ҳар кунини дунёси ва охирати учун фойдали бўлган ишларга сарфлайди. Зеро, вақт ортга қайтмайди, умр қайта берилмайди. Шундай экан, Аллоҳ берган бу қимматли вақтни илм-маърифат ўрганишга, уни бошқаларга ўргатишга сарфлаган киши юксак даражаларга эришади.
Шунингдек, Муфтий ҳазратлари Давлатимиз Раҳбарининг Андижон вилоятига сафари, халқ фаровонлиги йўлида амалга оширилаётган кенг кўламли ислоҳотлар, бунёдкорлик ишларига ҳам урғу қаратдилар. Бундай тарихий ютуқлар “Инсон қадри учун” тамойилининг амалдаги ифодаси экани, зеро динимиз ҳам инсон қадрини олий санашини таъкидладилар.
Якунда Аллоҳ таоло барча устоз ва мураббийлар меҳнатига улкан ажрлар беришини, уларнинг илмидан баҳраманд бўлаётганлар динимиз ва миллатимизга фойдали инсонлар бўлиб етишишини сўраб дуолар қилинди.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати