Бу дунё ҳаёти – синов.
Бу дунё ҳаёти – неъмат.
Бу дунё ҳаёти – омонат.
Бу дунё ҳаётида бахт қадрини билиш учун қайғу, сукунатни ҳис қилиш учун оламон, ёмғирни севиш учун жазирама, инсон қадрини билиш учун эса баъзан унинг йўқлиги керак бўлади...
Ақлли инсон билиб яшайдики, ҳар кун, ҳар дам ғанимат. Эртанги кунга кафолат берилмаган: “Бирор жон эртага нима иш қилишини билмас. Бирор жон қаерда ўлишини ҳам билмас. Албатта, Аллоҳ билувчи ва хабардор зотдир” (Луқмон сураси, 34-оят)
Биз эса, ҳаёт маънисини кўпинча мол-дунё, мансаб, шон-шуҳрат, роҳат билан деб ўйлаймиз. Лекин асл ҳаёт фақат бу дунё билан тугамайди. Демак, бу дунё ҳаёти – бир йўл, охират – манзил, бизлар эса йўловчилар эканмиз. Шундай экан, бизга манзилда керак бўладиган нарсаларга интилишимиз, шуларни захира қилишимиз лозим экан.
Акбаршоҳ Расулов
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Илоҳим, борлиқ Холиқи, таслимман Сенга,
Осий бандангман, Ўзинг раҳм айла менга.
Турли хил “юлдуз”лар ва бекорчилар ҳақидаги ўнлаб газета ва журналларни мутолаа қилдим. Шунда ўзимга ўзим: “Эҳ, минг афсус, ростгўй, рўза тутадиган, Аллоҳга ибодат қиладиган ва Ундан қўрқадиган мўмин-мўмина ва муслим-муслималар қаерада-ю булар қаерда?! Бу чегараланган қисқагина умр бундай бекорчилик ва иккинчи даражали ишлар ва маъсият-гуноҳларга сарф этиб юбориш мумкин-ми? Ёки сизда бошқа умрингиз ёки кунларингиз ҳам бор-ми? Ёки Аллоҳдан ўлмаслигингиз ҳақида ишончнома ёздириб олганмисиз? Йўқ, асло! Бу ўйларнинг барчаси ёлғон гумон ва яроқсиз орзулардан бошқа нарса эмас. Шундай экан, ўзингизни ҳисоб-китоб қилинг, қадамингизни ўйлаб босинг ва нажот кемасига чиқиб олинг!".
Шуъла: Оқила аёл сувсиз саҳрони гўзал бўстонга айлантиради.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан