Ҳамюртларимиз қабул жараёнидан миннатдор
Ўзбекистон мусулмонлари идорасида навбатдаги фуқаролар қабули бўлиб ўтди. Унда Диний идора раиси ўринбосари Зайниддин домла Эшонқулов фуқароларни қабул қилди.
Мазкур жараёнда фуқаролар томонидан оилавий муносабатлар, хайрия ишларини ташкил этиш, ижтимоий кўмак ва бошқа масалаларда қилинган мурожаатлар тингланди. Эллик нафарга яқин мурожаатчининг ҳар бири билан очиқ ва самимий мулоқот ўтказилиб, уларни қизиқтирган масалалар юзасидан атрофлича тушунтиришлар берилди.
Айрим мурожаатлар жойида ижобий ҳал этилган бўлса, қўшимча ўрганиш талаб этадиган масалалар тегишли бўлим ва масъул ходимларга йўналтирилди.
Шу билан бирга, мурожаатчиларга қонунчилик ва амалдаги тартиблар асосида ҳуқуқий ва амалий тавсиялар берилди. Ҳамюртларимиз қабул жараёнидан миннатдорлигини билдирди.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
От изини той босар
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ