Гар бўлмаганда олов қўшнисин куйдирмоғи,
Билмас эдик биз исириқнинг фойда бўлмоғи.
Доимо кучли ғайрат ва олий ҳиммат соҳиби бўлинг. Сизнинг фақат юқорига қараб кўтарилишингиз ва доимо ҳаракатда бўлишингизни истардим. Пастга тушиш ёки тиниб қолишдан сақланинг. Билингки, ҳаёт сония ва дақиқалардан иборат. Тиришқоқлигингиз, сабр ва матонатда чумоли каби бўлинг, доимо ҳаракат қилинг.
Тавба қилинг, агар яна гуноҳ ишга қўл урсангиз яна тавба қилинг. Қуръонни ёдланг, агар унутиб қўйсангиз иккинчи, учинчи, ҳатто ўнинчи марта бўлса ҳам қайтда ёдлаверинг. Асосийси, руҳий тушкунликка тушманг ва йиқилганингизни тан олманг. Чунки тарих охирги сўзни билмайди, ақл сўнгги чегарани эътироф қилмайди, улар фақатгина ҳаракат ва орзу рўёбини билади, холос.
Умр жисм кабидир, унда гўзаллаштириш учун жарроҳлик амалиётини олиб бориш мумкин. Умр бино кабидир, уни таъмирлаш, қайта қуриш ва бўёқ билан чиройли қилиш мумкин. Тушкунлик ва муваффақиятсизликдан сақланинг. Касалликлар, офатлар, мусибатлар ва синовлар келишидан чўчишни тўхтатинг, Аллоҳга таваккул қилинг. У зот айтади:
﴿وَعَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ﴾
“…Агар мўмин бўлсангиз, Аллоҳга таваккал қилингиз” (Моида сураси, 23-оят).
Шуъла: Маъсиятни тарк этиш жиҳод, унда давом этиш эса қайсарликдир.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан
* * *
“Албатта, Аллоҳ таоло сизларнинг шифонгизни сизларга ҳаром бўлган нарсада қилган эмас!” (Имом Табароний ва Имом Байҳақий ривояти).
* * *
“Кишининг оғзига тупроқ солиши ҳаром луқма солишидан яхшироқдир”
(Имом Аҳмад ибн Ҳанбал ривояти).
* * *
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: “Ҳаромдан озиқланган ҳеч бир жасад жаннатга кирмайди”(Имом Абу Аъло ривояти).
Дуонинг қабул бўлиши учун иккита сабаб лозим. Биринчиси, ҳалол луқмадир.
Саъд ибн Абу Ваққос розияллоҳу анҳу Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳузурларига келиб, дуоси қабул бўлмаганидан арз қилганида, у зот: “Эй Саъд, ҳаромдан узоқ бўлгин! Чунки кимнинг қорнига ҳаром луқма кирса, унинг дуоси қирқ кунгача ижобат бўлмас”, дедилар.
Яҳё ибн Муоз айтади: “Ибодат Аллоҳ хазиналаридан биридир. Бу хазинанинг калити эса дуодир. Бу калитнинг тишлари эса ҳалол касб ва ҳалол луқмадир”.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам айтдилар: “Айрим кишилар Аллоҳнинг молига ноҳақ шўнғийдилар. Қиёмат кунида уларга дўзах бўлур” (Имом Бухорий ривояти).
Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам яна айтганлар: «Бир киши узоқ сафар қилади, сочи тўзғиб, уст-боши чанг бўлади. Қўлларини осмонга чўзиб: “Эй Раббим, эй Раббим”, дейди. Ҳолбуки, егани ҳаром, ичгани ҳаром, кийгани ҳаром ва ҳаромдан озиқланган. Бас, унинг дуоси қандай ижобат бўлсин?!» (Имом Муслим ривояти).
Нигора МИРЗАЕВА, тўплади.
“Ҳидоят” журналининг 2025 йил 9-сонидан