Энг олий мақомли аёл
Сени қўрқитган қанчадан-қанча ишлар,
Орзуларинг сен томон судраб келтирар.
Эй, чин муслима ва тақволи мўмина синглим! Сиз ёмонликдан узоқ, азиятлардан юқорида турадиган, унга тош отилса уларга хурмо бериб яхшилик қиладиган, доимо яшил бўлиб турадиган ва манфаатлари кўп араб хурмоси каби бўлинг. Сиз аҳмоқона майда ишлар ва ҳаёйингизни тортиб олишга олиб борадиган амаллардан баландда турадиган мақоми олий аёл бўлинг. Каломингиз зикр, назарингиз ибрат ва сукутингиз тафаккур бўлсин. Шундагина сиз саодат ва роҳатга етишасиз. Атрофда яхшилик билан ном қозонасиз, сизга чин дилдан дуо қилишади ва яхши сўзлар билан ёдга олишади.
Аллоҳ таоло сиздан танглик, қўрқув шарпалари ва ғам тўдаларини кетказади. Шунда сиз мўминларнинг сизга қилган дуолари остида ухлаб, сизга айтилган мақтовлар остида уйғонасиз. Бахт бойлик заҳиралари, либослар ва ходимларнинг кўплигида эмас, ҳақиқий бахт Аллоҳга итоат этишда эканини тўлиқ англаб етасиз.
Шуъла: Ўзингизга ишонинг! Чунки ўзгариш жуда секин бўлади. Бу йўлда иштиёқингизни сўндирадиган қийинчиликларга учрайсиз. Зинҳор уларга бўш келманг, агар бўш келсангиз улар албатта сизни мағлуб қилишади.
Доктор Оиз ал-Қарнийнинг
"Дунёдаги энг бахтли аёл" китобидан
Кечирим сўрашга кечикманг
Баъзан айб ўзимиздан ўтса-да, кечирим сўрашга шошилмаймиз. Хўш, бизни боримизча суйган, ардоқлаган инсонлар билан арзимас майда-чуйдалар, жиловланмаган ҳиссиётлар ва сохта ғурур туфайли деворлар қураётганимизда, аслида ким ғолиб бўлади?..
Ҳаёт бизга узоқ бир сафардек туюлади, аммо у аслида жуда қисқа. Бугун кимгадир заҳрингизни сочаётган, жаҳл отига минаётган бўлсангиз, бир лаҳза тўхтанг... Эртага ўша инсонни бағрингизга босиш, овозини эшитиш имкониятидан бутунлай маҳрум бўлиб қолишингиз мумкинлигини ўйлаб кўринг.
Вақт — шафқатсиз ҳакам. Йиллар биз ўйлагандан ҳам шиддат билан учиб ўтади. Кўзни очиб юмгунча болаларимиз улғайганини, сочларига оқ оралаган ота-онамизнинг янада чўкиб, кексайиб қолганларини сезмай қоламиз. Ва бир куни... атрофимизни фақат совуқ ва сукунат қоплагандагина кеч англаймиз.
Гоҳида телефонингизга келган ўша оддий хабар ҳақиқатан ҳам энг охиргиси бўлади. Гоҳида «кейин гаплашамиз» дея айтилган сўздан сўнг, ўша «кейин» ҳеч қачон келмайди.
Ёнингиздаги инсонларнинг тириклигида, нафас олиб турганида қадрига етинг. Кўксингизни тўлдириб турган сохта ғурурни енгиб, биринчи бўлиб қадам ташланг: «Кел, урушмайлик, сен мен учун азизсан», дейишга куч топинг. Чунки бу дунёда ҳақ бўлиб чиқишдан кўра армонларсиз, бахтли яшаш муҳимроқдир.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ
