Кеча, 6 май куни юртимизда узоқ йиллар хизмат қилиб, динимиз ривожи, Ватанимиз тараққиёти ва халқимиз фаровонлигига беқиёс ҳисса қўшган меҳнат фахрийларини йўқлаш ва эъзозлаш тадбирлари бўлиб ўтди.
Ушбу хайрли тадбир доирасида тизимда кўп йиллар фаолият юритган фахрий уламолар ва хизматчи ходимлар ҳолидан хабар олиниб, уларга Диний идоранинг махсус миннатдорлик табрикномалари ва эсдалик ҳадялари топширилди.
Мазкур эътибор ва эҳтиромдан беҳад шод бўлган кексалар ўзлари меҳнат қилган пайтдаги хотиралар ҳамда бугунги имкониятлар даври ҳақида тўлқинланиб сўзлаш баробарида юртимиз тинчлиги ва халқимиз омонлигини сўраб хайрли дуолар қилдилар.
Таъкидлаш жоизки, Муфтий Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратлари ташаббуси билан 2022 йили Ўзбекистон мусулмонлари идорасида Фахрийлар кенгаши ташкил этилган эди. Мазкур хайрли ишдан кўзланган асосий мақсад фахрийларимизнинг бой тажрибасидан кенг фойдаланиш билан бир қаторда уларни моддий ва маънавий рағбатлантириш, сиҳатгоҳлар ҳамда муборак умра сафарига имтиёзли юбориш каби ҳар жиҳатдан қўллаб-қувватлаш саналади. Бугунги эзгу тадбир ҳам ана шу тизимли ишларнинг мантиқий давоми бўлди.
Дарҳақиқат, динимизда Ислом йўлида соч-соқоли оқарган кишиларнинг кўплаб фазилатлари баён этилган. Жумладан, буюк ватандошимиз Имом Термизий ривоят қилган муборак ҳадиси шарифда: “Бир киши: “Эй, Аллоҳнинг Расули! Инсонларнинг қайсиси афзал” – деди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Умри узоқ бўлиб, амали чиройли бўлгани”, дея марҳамат қилганлар. Шу маънода, диний соҳада фидокорона хизмат қилган фахрийларни эъзозлаш, уларнинг маслаҳат ва дуоларини олиш ҳам инсонийлик, ҳам диний қадриятларимизнинг гўзал намунаси ва савоби улуғ амаллардандир.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати
Гуноҳга сабаб бўлмаса, отаонанинг буюрганларини албатта бажариш; ота-онага мулойим сўзлаш; уйга кирганларида, ҳурматлари учун ўрнидан туриш; ҳар тонг салом бериш, уйқудан олдин хайрли тун тилаш; мол-мулкларини сақлаш; сўраган нарсаларини бериш; улардан маслаҳат сўраш; ота-она ҳақига дуо ва истиғфор айтиш; улар меҳмон кутишса, ёнларида мунтазир бўлиб туриш; уларнинг айтишларини кутмай, уларни хурсанд қиладиган ишларни бажариш; уларнинг ҳузурларида овозни баланд кўтармаслик; гапларини бўлмаслик; изн беришмаган жойга бормаслик; ухлаётганларида безовта қилмаслик; аҳли аёли, фарзандларини улардан устун қўймаслик; ота-она хатога йўл қўйсалар, билмасликка олиш, дарҳол кечириб, унутиш; кулгили гап бўлса ҳам, уларнинг ҳузурларида ўзини тутиш; улар яхши кўрадиган таомни илиниш; улардан олдин таомга қўл чўзмаслик; уларнинг олдиларида чўзилиб ётмаслик, оёқ узатмаслик; уйга улардан олдин кирмаслик, олдиларига тушиб юрмаслик; чақирганларида тезлик билан жавоб бериш; уларнинг ҳаётликларида ҳам, вафот этганларидан кейин ҳам дўстларини ҳурмат қилиш; ота-онасининг ҳурматини қилмайдиганлар билан дўстлашмаслик; уларнинг ҳақларига дуо қилиш; вафотларидан кейин Аллоҳнинг қуйидаги каломини кўп айтиш: «Эй, Раббим! Мени улар гўдаклик чоғимда тарбиялаганларидек, Сен ҳам уларга раҳм қилгин!» (Исро сураси, 24-оят).
Иброҳимжон ИНОМОВ тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2026 йил 10-сонидан
http://hidoyatuz.taplink.ws