25 Август, 2026, 12 Рабиъул аввал, 1448
25 Август, 2026, 12 Рабиъул аввал, 1448
Бугун, 7 май куни Ўзбекистон мусулмонлари идораси раисининг биринчи ўринбосари Ҳомиджон домла Ишматбеков тизимда фаолият юритаётган ёш мутахассислар билан дилдан суҳбат қурди.
Мулоқот аввалида Ҳомиджон домла юртимизда ёшларнинг билим олиши ва касбий юксалиши учун яратилган имкониятларга тўхталиб, Диний идорада ҳам ёш мутахассисларнинг салоҳиятини рўёбга чиқариш учун барча шароитлар муҳайё эканини алоҳида қайд этди.
Шунингдек, Идоранинг шонли тарихига назар ташлаб, 1943 йилда "Бароқхон" мадрасасида бошланган фаолият 2007 йилда "Ҳазрати Имом" мажмуасига, 2026 йилга келиб эса муҳташам Ўзбекистондаги Ислом цивилизацияси марказининг янги биносига кўчганини сўзлаб берди.
Суҳбат давомида бугунги тинчлик ва тараққиёт аждодларимизнинг дуолари ва меҳнатлари самараси экани таъкидланди. Шунингдек, Диний идора нафақат юртимизда, балки қўшни давлатларда ҳам юксак эҳтиром билан тилга олинадиган даргоҳ бўлиб, бу ерда фаолият юритган улуғ уламоларнинг хизмати беқиёс экани эътироф қилинди.
Ҳомиджон домла ёшларни уларга насиб этган мана шундай беқиёс имкониятлардан оқилона фойдаланишга, ўз билим ва малакаларини тинимсиз ошириб, дин ва миллат ривожи учун бор куч-ғайратини сарфлашга чақирди.
Учрашув якунида юртимиз тинчлиги, халқимиз фаровонлиги ҳамда маърифат зиёси янада кенг ёйилишини сўраб хайрли дуолар қилинди.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ
Иймон 
Намоз 
Рўза 
Закот 
Ҳаж 
Қуръон 
Ислом сабоқлари 
Aлоқа 