Қатода ибн Диъома[1] исмли олим ҳикоя қилади: “Басра шаҳрида Утба ибн Абон исмли зоҳид, тақводор, маҳзунликда Ҳасан Басрийга ўхшаган, доим рўза тутадиган киши яшаб ўтган бўлиб, унинг Мисвар исмли кекса бир қўшниси бор эди. Қўрқуви қаттиқлигидан Қуръонни тинглашга бардоши етмасди. Агар унинг олдида Қуръондан бир-икки оят ўқилса, қаттиқ қичқириб, бир неча кун ақлини йўқотгандек юрарди. Бир куни унинг ёнига Хасъам қабиласидан бир киши келди. Ёнига ўтиргач, Қуръони каримдаги:
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْداً
“Тақводорларни Роҳман ҳузурига меҳмон ҳайъати этиб тўплаган кунимизда”
وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَى جَهَنَّمَ وِرْداً
“Жиноятчиларни жаҳаннамга чанқоқ ҳолларида ҳайдаймиз” (Марям сураси, 85-86-оятлар) оятларини ўқиди. Буни эшитган қария “Мен жиноятчиман. Тақводорлардан эмасман. Эй қори, ҳозир ўқиган оятларни яна ўқи!” деди. Бояги киши оятларни яна ўқиди. Қария баланд овозда бақириб, “Оҳ!” деди-ю, омонатни топширди”.
Аҳмад ибн Иброҳим Саълабийнинг
"Қуръон ошиқлари" китобидан олинди
[1] Имом Аҳмад раҳимаҳуллоҳ Қатода ҳақида “Қуръон тафсири ва уламоларнинг турфа хил қарашларининг билимдони эди” деганлар.
Қорақалпоғистон мусулмонлари қозиёти тизимидаги барча масжидлар ва диний соҳа ходимлари ушбу ташаббусга лаббай деб жавоб берган ҳолда, ҳудудларни тозалаш, ободонлаштириш ва кўкаламзорлаштириш ишларида фаоллик кўрсатмоқдалар.
Масжидлар ходимлари ва кўнгилли намозхонлар нафақат зиёратгоҳлар ва масжидлар атрофини, балки маҳаллалар, кўчалар ва аҳоли хонадонларини тартибга келтиришда жонбозлик кўрсатишмоқда. Айниқса, кўмакка муҳтож, имконияти чекланган ва ногиронлиги бўлган ватандошларимизнинг уй-жойлари, ҳовлилари ва атрофларини ободонлаштириб беришга алоҳида эътибор қаратилаётгани айни меҳр-саховат намунасидир.
Поклик — имон жавҳаридир
Ислом дини поклик ва озодаликка жуда катта эътибор беради. Сарвари коинот Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ўз ҳадиси шарифларида: «Поклик имоннинг ярмидир», деб марҳамат қилганлар. Мусулмон киши нафақат ўз танаси ва кийимини, балки яшаб турган уйини, маҳалласини ва атроф-муҳитни ҳам доимо озода сақлаши лозим. Зеро, гўзал ахлоқ ва тозалик нафақат соғлом турмуш гарови, балки руҳий хотиржамлик манбаи ҳамдир.
«Озодалик кўнгилдан бошланади», дейди доно халқимиз. Бугун Қорақалпоғистон диёрларида олиб борилаётган бундай хайрли амаллар нафақат атроф-муҳитнинг кўркига кўрк қўшмоқда, балки инсонлар қалбида маҳалладошлик, биродарлик ва шукроналик туйғуларини янада мустаҳкамламоқда.
Хайрли ишлар, ободонлаштириш ва меҳр-саховат тадбирлари Қорақалпоғистон бўйлаб тизимли равишда давом этмоқда.
Қорақалпоғистон мусулмонлари қозиёти Матбуот хизмати