Саломатликни мустаҳкамлаш, танани тетик ва бардам сақлашнинг энг самарали йўли жисмоний тарбия ва спортдир. Халқимизда “Соғ танда — соғлом ақл” деган ҳикматли ибора бежиз айтилмаган. Тана соғлом бўлса, инсоннинг фикрлаши ва иш унумдорлиги ҳам юқори бўлади.
Айни мақсадни кўзлаган ҳолда Ўзбекистон мусулмонлари идораси раиси, муфтий Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратларининг ташаббуслари билан тизимда соғлом турмуш тарзини кенг тарғиб қилиш ва соҳа ходимларининг жисмоний фаоллигини ошириш мақсадида ҳафтанинг ҳар жума куни “Спорт куни” деб белгиланган.
Шу хайрли ташаббуснинг амалий ижроси сифатида бугун Диний идора ходимлари ўртасида стол тенниси бўйича мусобақа ўтказилди. Унда ходимлар ўзларининг чаққонлик ва спортдаги маҳоратларини намойиш этди.
Мазкур спорт тадбири орқали диний соҳа ходимлари Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг «Кучли мўмин кучсиз мўминдан кўра Аллоҳга яхшироқ ва севимлироқдир» (Имом Муслим ривояти), деган муборак ҳадисларини амалда исботладилар.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ўзлари ҳам жисмоний фаол бўлиб, саҳобаларни от миниш, камондан ўқ отиш, югуриш ва курашга чақирганлар.
Бу каби мусобақалар ходимлар ўртасида ўзаро аҳиллик, ҳамжиҳатлик ва соғлом рақобат муҳитини кучайтиришга, уларнинг ижодий ва иш фаолиятини янада юқори босқичга олиб чиқишга хизмат қилади.
Маълумот ўрнида, стол тенниси – нафақат юрак-қон томир тизимини мустаҳкамловчи ажойиб машқ, балки кўриш қобилиятини табиий равишда яхшовчи энг фойдали спорт туридан биридир. Айниқса, телефон ва гаджетлардан фойдаланиш кўпайган бугунги кунда бу ўйин – доимий ҳаракатдаги тўпни кузатиш орқали кўз мушакларини чиниқтиради, чарчоқни олади ва диққатни жамлашга ёрдам беради.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Бир кўзи ожиз киши ўзининг суюкли аёли, солиҳ ўғли ва вафодор дўсти билан бахтиёр яшар эди. Аммо бир нарса унинг ҳаёти тўкис бўлишидан тўсарди. У ҳам бўлса кўзининг ожизлиги бўлиб, у қандай бахтиёр эканини ўз кўзи билан кўришни истарди.
Кунларнинг бирида унинг шаҳрига жуда кучли табиб келиб қолди. У табибнинг олдига шифо излаб борди. Табиб унга бир дори бериб уни мунтазам ишлатишини ва тез орада соғайиб қайсидир лаҳзада бу дунёнинг нурини кўриши мумкинлигини айтди.
Кўзи ожиз киши дорини умидсизлик билан ишлата бошлади. Кунларнинг бирида у уйининг боғида ўтирганда тўсатдан кўзи кўра бошлади. У хурсандлигидан жинни бўлаёзди. Шу аснода яқинларига бунинг хабарини бериш учун уйи томон югурди. Не кўз билан кўрсинки, суюкли аёли дўсти билан унга хиёнат қилар, бошқа хонага ўтса ўғли уйдаги баъзи нарсаларни ўғирларди. У ўзи ўтирган жойига қайтаркан: “У табиб эмас, ҳақиқий лаънати сеҳргар экан”, дея бақирарди. У жаҳл билан қўлига михни олиб кўзини яна кўр қилди. Шундай қилиб яна ўзи ўрганиб қолган саодатли ҳаётга қайтди...
Шуъла: Ичингиздаги ваҳима жисмингиздаги касалликлардан кўра хавфлироқдир.