Саломатликни мустаҳкамлаш, танани тетик ва бардам сақлашнинг энг самарали йўли жисмоний тарбия ва спортдир. Халқимизда “Соғ танда — соғлом ақл” деган ҳикматли ибора бежиз айтилмаган. Тана соғлом бўлса, инсоннинг фикрлаши ва иш унумдорлиги ҳам юқори бўлади.
Айни мақсадни кўзлаган ҳолда Ўзбекистон мусулмонлари идораси раиси, муфтий Шайх Нуриддин Холиқназар ҳазратларининг ташаббуслари билан тизимда соғлом турмуш тарзини кенг тарғиб қилиш ва соҳа ходимларининг жисмоний фаоллигини ошириш мақсадида ҳафтанинг ҳар жума куни “Спорт куни” деб белгиланган.
Шу хайрли ташаббуснинг амалий ижроси сифатида бугун Диний идора ходимлари ўртасида стол тенниси бўйича мусобақа ўтказилди. Унда ходимлар ўзларининг чаққонлик ва спортдаги маҳоратларини намойиш этди.
Мазкур спорт тадбири орқали диний соҳа ходимлари Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг «Кучли мўмин кучсиз мўминдан кўра Аллоҳга яхшироқ ва севимлироқдир» (Имом Муслим ривояти), деган муборак ҳадисларини амалда исботладилар.
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ўзлари ҳам жисмоний фаол бўлиб, саҳобаларни от миниш, камондан ўқ отиш, югуриш ва курашга чақирганлар.
Бу каби мусобақалар ходимлар ўртасида ўзаро аҳиллик, ҳамжиҳатлик ва соғлом рақобат муҳитини кучайтиришга, уларнинг ижодий ва иш фаолиятини янада юқори босқичга олиб чиқишга хизмат қилади.
Маълумот ўрнида, стол тенниси – нафақат юрак-қон томир тизимини мустаҳкамловчи ажойиб машқ, балки кўриш қобилиятини табиий равишда яхшовчи энг фойдали спорт туридан биридир. Айниқса, телефон ва гаджетлардан фойдаланиш кўпайган бугунги кунда бу ўйин – доимий ҳаракатдаги тўпни кузатиш орқали кўз мушакларини чиниқтиради, чарчоқни олади ва диққатни жамлашга ёрдам беради.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
Гуноҳга сабаб бўлмаса, отаонанинг буюрганларини албатта бажариш; ота-онага мулойим сўзлаш; уйга кирганларида, ҳурматлари учун ўрнидан туриш; ҳар тонг салом бериш, уйқудан олдин хайрли тун тилаш; мол-мулкларини сақлаш; сўраган нарсаларини бериш; улардан маслаҳат сўраш; ота-она ҳақига дуо ва истиғфор айтиш; улар меҳмон кутишса, ёнларида мунтазир бўлиб туриш; уларнинг айтишларини кутмай, уларни хурсанд қиладиган ишларни бажариш; уларнинг ҳузурларида овозни баланд кўтармаслик; гапларини бўлмаслик; изн беришмаган жойга бормаслик; ухлаётганларида безовта қилмаслик; аҳли аёли, фарзандларини улардан устун қўймаслик; ота-она хатога йўл қўйсалар, билмасликка олиш, дарҳол кечириб, унутиш; кулгили гап бўлса ҳам, уларнинг ҳузурларида ўзини тутиш; улар яхши кўрадиган таомни илиниш; улардан олдин таомга қўл чўзмаслик; уларнинг олдиларида чўзилиб ётмаслик, оёқ узатмаслик; уйга улардан олдин кирмаслик, олдиларига тушиб юрмаслик; чақирганларида тезлик билан жавоб бериш; уларнинг ҳаётликларида ҳам, вафот этганларидан кейин ҳам дўстларини ҳурмат қилиш; ота-онасининг ҳурматини қилмайдиганлар билан дўстлашмаслик; уларнинг ҳақларига дуо қилиш; вафотларидан кейин Аллоҳнинг қуйидаги каломини кўп айтиш: «Эй, Раббим! Мени улар гўдаклик чоғимда тарбиялаганларидек, Сен ҳам уларга раҳм қилгин!» (Исро сураси, 24-оят).
Иброҳимжон ИНОМОВ тайёрлади.
“Ислом нури” газетасининг 2026 йил 10-сонидан
http://hidoyatuz.taplink.ws