Ҳар бир мамлакатнинг байроғи, герби ва мадҳияси унинг мустақиллиги ҳамда халқаро майдондаги обрў-эътиборини кўрсатувчи муқаддас тимсоллардир. Шу маънода, бизнинг бош гербимиз ҳам халқимизнинг бой ўтмиши, меҳнатсеварлиги, тинчликсевар табиати ва ёруғ келажакка бўлган қатъий ишончини ўзида мужассам этган. Ушбу давлат рамзлари халқнинг ўтмиши, бугуни ва эртасини боғловчи маънавий кўприк ва куч бўлгани сабабли, уларнинг туб моҳиятини ёш авлодга чуқур тушунтириш ватанпарварлик тарбиясининг асосий вазифаларидан ҳисобланади.
1992 йил 2 июль куни «Ўзбекистон Республикаси Давлат герби тўғрисида»ги Қонун қабул қилиниб, мустақил юртимизнинг рамзларидан бири тасдиқланган эди. Бу тарихий қадам миллий давлатчилик анъаналаримизни тиклаш ҳамда халқимизнинг олий орзу-истакларини қонуний мустаҳкамлашда муҳим пойдевор бўлди. Шу боис, ҳар йили 2 июль санаси юртимизда шунчаки тарихий кун сифатида эмас, балки миллий ғурур ва Ватанга бўлган чексиз садоқатни ҳис этиш байрами ўлароқ кенг нишонланади. Мазкур қутлуғ айём ҳар бир юртдошимизни давлат рамзларини қадрлашга ва жонажон Ўзбекистонимиз равнақи учун дахлдорлик туйғуси билан яшашга чорлайди.
Бугун Янги Ўзбекистонда инсон қадрини улуғлаш ва кучли фуқаролик жамиятини қуриш йўлида кенг кўламли ислоҳотлар амалга оширилмоқда. Мана шундай тарихий янгиланишлар даврида давлат рамзлари халқимизни умумий ва эзгу мақсадлар атрофида жипслаштирувчи асосий маънавий суянчга айланди. Мустақиллигимиз, бирлигимиз ва юрт тараққиётининг рамзи бўлган давлат герби қалбларимизда юксак фахр ва ифтихор туйғусини уйғотаверади.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси
Матбуот хизмати
Саудия Арабистонининг туризм ва саёҳатларга ихтисослашган “Arab Tourist” электрон нашрида “Марказий Осиёнинг қоқ марказида жойлашган ва Буюк ипак йўли билан боғланган мамлакат” сарлавҳали таҳлилий мақола эълон қилинди, деб хабар бермоқда “Дунё” АА.
Мақолада Буюк ипак йўли тарихида ўзбек шаҳарларининг тутган ўрни алоҳида эътироф этилади. Хусусан, Самарқанд, Бухоро ва Хива каби тарихий шаҳарлар асрлар давомида Шарқ ва Ғарб ўртасидаги савдо, фан ва маданият марказлари сифатида хизмат қилгани таъкидланади. Регистон майдони, Ичан-қалъа ва Бухородаги меъморий обидалар ислом цивилизацияси ҳамда жаҳон маданий меросининг бебаҳо дурдоналари сифатида тилга олинади.
Бундан ташқари, нашр Ўзбекистоннинг ранг-баранг табиати ва географик рельефига тўхталиб ўтган. Қизилқум чўли, серҳосил Фарғона водийси, Тянь-Шань ва Помир-Олой тоғ тизмалари аҳоли жойлашуви ва қишлоқ хўжалиги ривожида муҳим ўрин тутиши қайд этилади.
Нашр, шунингдек, Буюк Мирзо Улуғбек каби донишмандларнинг астрономия ва математика соҳасидаги буюк кашфиётларини алоҳида эътироф этган.
Хулосада таъкидланганидек, Тошкент, Самарқанд, Бухоро, Наманган ва Андижон каби шаҳарлар бугунги кунда нафақат маъмурий ва иқтисодий, балки жадал ривожланаётган йирик маданий-туристик марказлар сифатида дунё сайёҳлари эътиборини ўзига жалб этмоқда.
Ўзбекистон мусулмонлари идораси Матбуот хизмати