Тавсия
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Ким Қадр кечасида имон-эътиқод билан Аллоҳ таоло розилиги учун тоат-ибодат қилса, олдинги гуноҳлари кечирилади”, деганлар (Имом Бухорий, Имом Муслим ривояти).
Муборак кечага етиб, унда бериладиган мукофотлардан баҳраманд бўлиш ҳар бир мусулмоннинг орзуси. Шундай экан, бу фазилатли тунни қандай ўтказамиз? Аввало, кечани тетик ҳолатда ўтказиш учун пешиндан сўнг бироз мизғиб олинг, ифторда ҳам енгил таомланинг. Қадр кечасини манфаатли ўтказиш учун қуйидаги тавсияларга диққат қилинг.
Истиғфор айтинг. Ваҳба Зуҳайлий раҳматуллоҳи алайҳ қуйидагиларни ёзган: “Фаришталар шу кеча ердаги турли-туман тоат-ибодатларни кўради ва гуноҳкор бандаларларнинг мағфират сўраб, ёлвориб илтижо қилаётганларини эшитади ҳамда бир-бирига: «Келинглар, Раббимизга бизнинг тасбеҳларимиздан кўра севимли бўлган овозларни эшитамиз», деб ерга тушадилар”. Демак, шу кунгача қилган гуноҳларингиз учун чин дилдан тавба қилиб, ҳидоят сўраб дуо қилинг.
Қуръон ўқинг. Аллоҳнинг каломини ўқиш, тинглаш, ўрганиш ва унга амал қилиш зарурий ишдир. Каломуллоҳ айни шу кечада умматга нозил бўлди. “Албатта, Биз уни (Қуръонни «Лавҳул-маҳфуз»дан биринчи осмонга) Қадр кечасида нозил қилдик” (Қадр сураси, 1-оят).
Қурбингиз етганича Қуръон ўқиб, тадаббур қилинг. Оятлар борасида фикр юритиб, Аллоҳ таоло уларда ирода этган мазмунларни англашга ва фаҳмлашга ҳаракат қилинг.
Намоз ўқинг. Савоби улуғ тундан унумли фойдаланиб, нафл намозларини ўқиб олишга ҳаракат қилинг. Муҳими, намознинг адади эмас, балки чин ихлос билан ўқилганидир.
Салавот айтинг. Қадр кечасида Пайғамбаримиз алайҳиссаломга салавот айтиш билан банданинг гуноҳлари ўчирилади, даражаси кўтарилиб, дуолари ижобат бўлади. Имом Аҳмад ибн Ҳанбал ва Имом Ибн Можа ривоят қилган ҳадисда Омир ибн Робиъанинг отаси бундай деган: «Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг “Ким менга салавот айтса, фаришталар унга ҳам менга айтган салавоти баробарида салавот айтиб турадилар. Банда салавотни хоҳласа, оз айтсин, хоҳласа, кўп”, деганларини эшитдим».
Дуо қилинг. Қадр кечасида қилинган дуолар ижобат бўлади. Пайғамбаримиз алайҳиссалом бу кунда махсус дуони ўқишни тавсия қилганлар. Ойша онамиз розийаллоҳу анҳо: “Ё Расулуллоҳ, агар Қадр кечасини топишга муваффақ бўлсам, нима деб дуо қилай?” деб сўрадилар. Шунда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам ушбу дуони ўқишни айтдилар: “Аллоҳумма, иннака аъфуввун, кариймун, туҳиббул аъфва, фаъфу аънний” (“Аллоҳим, албатта, Сен кечиргувчисан, кечиришни яхши кўрасан. Гуноҳларимни кечиргин”) (Имом Термизий ривояти).
Шунингдек, ўзингиз ва зурриётларингизнинг икки дунё саодатига эришиши, Аллоҳ таолонинг севимли бандалари қаторида бўлишни сўраб ихлос билан дуо қилинг.
Ўзингизни ислоҳ этинг. Хато, камчиликларингизни бартараф қилиш йўлларини ўйланг. Хулқингиз ва нафсингизни тафтиш этиб, ижобий томонга ўзгартиришни мақсад қилинг.
Аллоҳ таоло ушбу ойда тутаётган рўзаларимиз, ўқиётган таровеҳ намозларимиз, қилаётган ифторликларимиз, садақоту эҳсонларимизни Ўз даргоҳида қабул этиб, Қадр кечасининг савобларидан баҳраманд бўлишни барчамизга насиб айласин.
Робия ТОҲИРОВА тайёрлади.
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ҳижрий 256 йил муҳаддислар султони Муҳаммад ибн Исмоил Бухорий раҳимаҳуллоҳ вафот этди.
Самарқанд яқинидаги Ҳартанг номли кичик қишлоққа минглаб одамлар олимнинг дафн маросимига шошилишди. Имом Бухорийнинг муборак жасади ерга қўйилган лаҳзада, тупроқдан хушбўй ҳид тарқала бошлади. Одамлар илгари ҳеч ҳидламаган, мушкдан ҳам ёқимли бир ҳид атрофга ёйилди...
Ғайриоддий бу мўъжизага минглаб одамлар уч кун давомида ўз кўзлари билан гувоҳ бўлишди. Кўпчилик инсонлар ҳайратга тушиб, кўз ёшларини тия олмай, қайта-қайта “Субҳаналлоҳ” деб айтардилар.
Бу воқеа ҳақидаги хабар зудлик билан бутун дунёга тарқалди. Орадан неча асрлар ўтса ҳам бу воқеа “яшаб” келмоқда. Бу ҳодиса айни ҳақиқат, асло тўқима эмас...
Бу воқеадан хабар топганлар тупроқдан ҳовучлаб олиб кета бошладилар. Бир кун ичида шунчалик кўп тупроқ олиб кетилдики, эртаси куни қабрни яна қайта тўлдиришга эҳтиёж туғилди. Бу воқеа эртаси куни ва ундан кейинги кун ҳам такрорланди.
Уч кун кетма-кет ёқимли ҳид тарқалди. Узоқ юртлардан хушбўй ҳидни олиб кетиш учун келган оломон кўпайгани сабабли қабрни қайта-қайта тўлдириш керак бўлди.
Ниҳоят, олимлар бу мўъжиза одамларни бидъатга олиб боришидан хафсираб, Аллоҳдан ҳидни тугатишини сўраб дуо қилдилар. Ва ўша куни хушбўй ҳид чиқиши тўхтади.
Бу минглаб одамлар гувоҳ бўлган воқеа эди...
Бу ғайриоддий воқеа Имом Бухорий раҳимаҳуллоҳнинг вафотларидан кейин бўлган бўлса, у зот тириклик вақтларида ҳам бир қанча “мўъжизавий” ҳолатлар кўп учраган. Масалан, денгиздаги синов ва минг динор олтиндан тақво қилганлари, ҳар бир ҳадисни қоғозга туширишдан олдин таҳорат олиб, (нафл) намоз ўқишлари, илм учун 14 минг км. йўлни босиб ўтганлари ва яна жуда кўп бошқа ҳодисалар ҳам “мўъжиза” эмасми?
Аллоҳ таоло муҳаддисни мағфират айлаб, жаннатнинг юқори даражалари билан мукофотласин.
Даврон НУРМУҲАММАД