Аҳли сунна валжамоанинг қудратли икки қаноти
#Ихтилоф
Имом Мотуридий роҳимаҳуллоҳ Абу Ҳанифа роҳимаҳуллоҳ ақидасини нақл этгган.
Аҳмад ибн Ҳанбал роҳимаҳуллоҳ, Молик ва Шофеий роҳимаҳумаллоҳларнинг ақидасини нақл этган.
Абулҳасан Ал ашъарий роҳимаҳуллоҳ Молик ва Шофеъийларнинг ақидаси бўлмиш Аҳмад ибн Ҳанбалнинг ақидасини нақл этучидир.
Ашъарийлар нақлий далил тиллоси ва ақлий далил кумушидан ясалган манҳаж қолипини ихтиро этиш шарафига муяссар бўлдилар ва ўша қолипга Молик, Шофеъий ва Аҳмаднинг ақидасини қуйдилар.
Изоҳ:Шунингдек Мотуридийлар ҳам имом Абу Ҳанифа ва салафлар эътиқодини етказишда мазкур ишда ўша шарафга ноил бўлдилар!
Аммо бугунги кунда, жоҳилларча, Ашъарий ва Мотурудийларни фалоний дейдиган Содиқ Самарқандий, Юсуф даврон каби "Сохта салафий" ёхуд "Сохта ҳанафийлар" жирканч амалларида қанчалар уринишмасин ҳақиқатлар ҳақиқатлигича қолаверади.
Таржимон: Муҳаммад Аюб Фахриддинов
От изини той босар
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм
Ўғил ҳар ойлик маошини онасига топширар, унинг юзидаги табассумни кўриб, ўзини дунёдаги энг бой инсон деб ҳисобларди.
Йиллар ўтиб, онаси оламдан ўтди. Навбатдаги маошини олган ўғил бир зум не қиларини билмай қолди-ю, бир қарорга келди: «Пулларни онамнинг номидан эҳсон қиламан».
Шу кундан эътиборан, у ҳар ой масжидларга сув куллерлари ўрнатишни одат қилди. Намозхонлар сув ичиб, онасининг ҳақига дуо қилишларидан қалби таскин топарди.
Кунлардан бир кун маҳалла масжидида янги куллер ўрнатилганини кўриб, «Аттанг, бу сафар кечикдим-а», деб ўкинди. Шунда ёнига имом келиб:
– Хайрли ҳадя учун раҳмат, – деди.
– Узр, адашдингиз, шекилли. Буни мен олиб келмадим...
– Йўқ, адашмадим. Буни сизнинг номингиздан ўғлингиз келтирди.
Орқасига ўгирилган ота жилмайиб турган ўғлига кўзи тушди.
– Болам, бунга пулни қаердан олдинг? – ҳаяжондан кўзлари ёшланди отанинг.
– Ота, анчадан бери менга берадиган пулларингизни йиғиб юргандим. Сиз бувижоним учун хайрли иш қилаётганингизни кўриб, мен ҳам сиз учун шундай қилишни истадим.
Отанинг кўзларидан қувонч ёшлари сизиб чиқди. У ўғлига насиҳат қилмаган, шунчаки ўз амали билан намуна бўлганди.
Ҳа, фарзандлар эшитган гапларини унутиши мумкин, аммо кўрган амалларини ҳеч қачон унутмайди. Бугун ота-онамизга қилган яхшилигимиз эртага фарзандларимиздан албатта қайтади.
Акбаршоҳ РАСУЛОВ