Ulan-Udedagi musulmonlar jamoasi jome' masjidi huzurida madaniy-ma'rifiy markaz qurish va uning hududini kengaytirish niyatida. Buryatiya poytaxtidagi masjid 2010 yilda ochilgan bo'lib, u xususiy ehsonlar hisobiga qurilgan va endi ibodat qilishni istagan har bir kishini sig'dirmay qoldi.
"Ilgari 200 nafarga yaqin odam namozga kelgan. Endi masjid barcha namozxonlarni sig'dirmaydi. Ko'chada ko'pchilik namoz o'qiydi", - deydi musulmonlar jamoasi vakili Rasul Muhammad Shuayb.
Masjid yonida 2000 kvadrat metr maydonga ega madaniy-ma'rifiy markaz qurilishi rejalashtirilgan. Markaz binosida sport zali, o'quv xonalari, oshxona va mehmonxona bo'ladi.
"Bizning eng muhim maqsadimiz-yoshlarimizni to'plash uchun hududni kengaytirish. Ular barcha ta'lim muassasalari bo'yicha tarqalgan. Hamma borib o'qiydi. Juma kunlari ham ularda o'quv mashg'ulotlari bo'ladi. Ularning masjidga qatnashga imkoni yo'q. Shunday qilib, bu erda ovqatlanish xonasi bo'ladi, shuning uchun ular och qolganda bu erda ovqatlanishlari mumkin. Shu bilan birga ular futbol va basketbol o'ynashadi",-deydi Ulan-Ude masjidining imomi Hamid Safiulloh.
Islamisemya.com xabariga ko'ra, qurilishning taxminiy qiymati 60 million rubl' bo'ladi. Bundan tashqari, ular hududni ko'kalamzorlashtirishni rejalashtirmoqdalar. Majmuaning loyihasi respublika eng yaxshi arxitektorlarining biri tomonidan tayyorlanmoqda.
O'zbekiston musulmonlari idorasi matbuot xizmati
Dunyo shiddat bilan o‘zgarib, axborot oqimi misli ko‘rilmagan darajada tezlashgan asrda inson ongi eng katta kurash maydoniga aylandi. Bu maydonda esa eng xavfli qurol mutaassiblik va radikallashuvdir. Ko‘pincha "haqiqatni izlash" niqobi ostida boshlangan yo‘l, afsuski, ko‘plab insonlarni jamiyatdan uzilishga, oilasidan kechishga va oxir-oqibat fojiaga olib kelmoqda.
Biroq eng muhim savol ochiq qolmoqda: Xato qilgan, adashgan va mutaassiblik ko‘chasiga kirib qolgan inson uchun ortga yo‘l bormi?
Hech kim bir kunda radikal bo‘lib qolmaydi. Bu jarayon odatda bilimsizlikdan boshlanadi. Diniy yoki dunyoviy bilimlarning yuzakiligi insonni manipulyatsiya quroliga aylantiradi. Vaholanki, islom dini birinchi navbatda insonni fikrlashga va ilm olishga chaqiradi. Qur’oni karimda shunday marhamat qilinadi:
«Ayting: «Biladiganlar bilan bilmaydiganlar teng bo‘lurmi?!» (Zumar surasi, 9-oyat)
Bu oyat insonni ko‘r-ko‘rona kimgadir ergashishdan emas, balki aql va ilm bilan fikr yuritishga undaydi. Mutaassib inson esa izlanishdan to‘xtagan va faqat muayyan bir guruhning fikrini mutlaq haqiqat deb biladigan kishidir.
Mutaassiblikning eng katta xavfi dunyoni faqat "qora" va "oq"qa ajratishdir. Unda bag‘rikenglik yoki boshqacha fikrlashga joy yo‘q. Inson bu girdobga tushganda, atrofidagi hammani, hatto ota-onasini ham "osiy" sifatida ko‘ra boshlaydi.
Ammo tarix va bugungi kun tajribasi shuni ko‘rsatadiki, ortga qaytish nafaqat imkon bor, balki zarur hamdir.
Adashgan insonning ortga qaytishiga ko‘pincha qo‘rquv va jamiyatning nafrati xalaqit beradi. Bu yerda eng katta mas’uliyat yaqinlari va jamiyat zimmasiga tushadi. Adashgan insonni jarlikka itarib yuborish emas, balki unga qo‘l uzatish lozim. Zero, Payg‘ambarimiz alayhissalom marhamat qilganlaridek:
«Alloh taolo muloyimdir va muloyimlikni yaxshi ko‘radi. U Zot muloyimlik uchun qattiqqo‘llikka bermagan ajr-mukofotni beradi». (Imom Muslim rivoyati)
Tavba va qaytish yo‘lidagi ilk qadamlar:
To‘g‘ri yo‘lga qaytish imkoni har doim bor. Inson xato qilishi mumkin, lekin xatoda oyoq tirab turish — haqiqiy mag‘lubiyatdir. Mutaassiblikdan qaytish — bu faqat fikrni o‘zgartirish emas, bu — hayotga, oilaga va kelajakka qaytishdir.
Shermuhammad Boltayev,
Xorazm viloyati Shayx Qosim bobo
masjidi imom-xatibi