Sayt test holatida ishlamoqda!
15 Avgust, 2026   |   2 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:04
Quyosh
05:32
Peshin
12:28
Asr
17:20
Shom
19:27
Xufton
20:52
Bismillah
15 Avgust, 2026, 2 Rabi`ul avval, 1448

Tuhmat balosidan asrasin

15.10.2021   5418   6 min.
Tuhmat balosidan asrasin

Har bir inson tabiatida yaxshi va yomon sifatlar mavjud. Inson yaxshi sifatlarni asrasa, yomon sifatlar zararini bilib, ulardan xolos va salomat bo'lishga harakat qiladi. Insonlardagi yomon sifatlardan biri tuhmatdir. Sharq xalqlari tuhmat qilishni gunoh hisoblab, undan o'zlarini yiroq tutishga harakat qilishadi.

Tuhmat nima? “O'zbek tilining izohli lug'ati” kitobida: “ Tuhmat –(arabcha, ayblash, ayblov). Birovni ayblash yoki qoralash maqsadida o'ylab chiqarilgan asossiz da'vo, bo'hton” degan izoh beriladi.

Biror kishini aytmagan gapi yoki qilmagan ishi uchun ayblashga tuhmat deyiladi. Bir kishi  Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallamdan: “G'iybat nima?” deb so'radi. Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Bir kishi eshitsa xafa bo'ladigan gaplar bilan u haqda gapirishing g'iybat bo'ladi”, dedilar. U kishi yana so'radi: “Aytgilgan gaplar o'sha insonda bo'lsa-chi?”. Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Agar aytilgan narsa o'sha odamda bo'lsa, g'iybat qilgan bo'lasan, bo'lmasa esa tuhmat qilgan bo'lasan”, debjavob berdilar.

Tuhmat barcha yomonlikning boshlanishi va jinoyat hamda zulm uning hosilasidir. Tuhmat insonlarning yomon xulqlaridan bo'lib, u o'sha insonga ko'p kulfatlar olib keladi. Hazrat Alisher Navoiy bunday yozadilar:

Badg'o'yki o'z qilg'ani rahmatdur anga,

Orom xaloyiq sori tuhmatdur anga,

Kim xo'yi yamon bo'lsa, mashaqqatdur anga,

Kim xo'yi aning yaxshi g'animatdur anga.

Tuhmat qilish insonlarning qalbini yaralashdir. Luqmoni Hakim farzandlariga tuhmat qilishdan saqlanish haqida bunday deydilar: “Ey farzand, odamlarni turli bo'lar-bo'lmas tuhmat gaplar bilan ranjitma! Bolta insonning vujudini yaralasa, tuhmat insonning qalbini yaralaydi”.

Bir odamning qilmagan ishini qildi, deb gapirish o'sha insonga zulm qilishdir. Zulm esa og'ir gunohdir. Zulmdan nafrat, nafratdan dushmanlik kelib chiqadi. Ayrim kishilar dushmanidan o'ch olish uchun tuhmat uyushtiradi. Turli xil uydirmalarni to'qib chiqaradi. Dushmanni engish uchun tuhmatni qurol qilib ishlatadi. Chunki tuhmat orqasida boshqalar uchun katta fojia turadi. Arzimagan bir gap odamning taqdirini yomon tarafga o'zgartirib yuborishi mumkin.

Biror kimsaga nisbatan yomon gumon qilish ham nohaq tuhmatga olib boradi. Shu sababli, avvalo birovga yomon gumon qilishdan tiyilish lozim. Alloh taolo insonlarni bir-birlaridan yomon gumon qilishdan qaytarib bunday marhamat qiladi: “Ey insonlar, odamlardan yomon gumon qilishdan ehtiyot bo'linglar. Inson o'zining ba'zi badgumoni bilan gunohkor bo'lur” (Hujurot surasi, 12-oyat).

Insonlar bir-birlaridan  yomon gumon qilishdan ehtiyot bo'lishlari lozim. Zero, birovdan gumon qilish boshqa gunohlarga etaklaydi.

Ba'zilar foyda ko'rish uchun tuhmat gapni gapirishadi. Birov zarar ko'rmaslik uchun  yoki zararni ketkazish uchun tuhmat qilishadi. Shu yo'l bilan foyda ko'rmoqchi yoki balodan qutulmoqchi bo'lishadi. Aslida, tuhmatdan foyda ko'rish yo'q. Chunki tuhmat yolg'on so'zlardan iborat bo'lib, yolg'on so'zlarda faqat xatar bor, najot yo'q.

Ba'zi bir odamlar boshqalarni o'zlariga jalb qilish, o'zlarini gapbilarmon qilib ko'rsatish uchun tuhmat gaplarni gapirishadi. Donishmandlar: “Boshqa insonlarga tili bilan ozor beradigan, tuhmat qilib yashashdan ko'ra, tilsiz bo'lib tug'ilgan yaxshidir”, deganlar.

Tuhmat insonlarga nisbatan qilingan zulmdir. Insonning insonga qilgan zulmini o'sha zulm qilingan odam oldin kechmasa, uning gunohini Alloh taolo ham kechirmaydi.

Tuhmat insonning barcha savob ishlarini ketkazadi, tuhmat qilgan ham tuhmatni ma'qullagan yoki uni eshitgan ham gunohga sherikdir. Birov tuhmat qilib gapirsa, uni tuhmatdan qaytarish o'rniga, uning gaplarini ko'tarib chopadigan odamlar ham ko'plab topiladi. Birovdan eshitgan gapni gapiraverish gunohni ko'paytirishdir. Tuhmat qilingan odam tuhmat qilinganligini  eshitsa, unga sabr qilsa, u katta ajrni qo'lga kiritadi.

Inson tuhmatga uchraydigan joylarga borishdan, o'zini tuhmatga tushib qolishdan saqlashi lozim.

Tuhmat  jamiyat kishilari o'rtasidagi mehr-oqibat rishtalarini uzadi. Ular o'rtasida o'zaro hamjihatlik, yaxshi ishlarda hamkorlik qilish fazilatlarini yo'qqa chiqaradi. U tufayli jamiyat kishilari orasida o'zaro ishonch, bir-birlariga mehr-muhabbat bilan qarash, do'stlik, birdamlik kabi fazilatlarga o'rin qolmaydi. Tuhmat insonlardagi dushmanlik, nafrat, g'iybat, ichi-qoralik, chaqimchilik kabi salbiy xulqlarni yuzaga chiqarib, ularni insonlarda tomir otishiga sababchi bo'ladi. Bu yomon xulqlar tufayli qancha-qancha insonlarga sababsiz ozorlar etadi. Shu sababli xalqimiz: “Nohaq, quruq tuhmatdan asrasin” deb duo qiladi.

Aslida, insonlar doimo bir-birlariga yaxshilik sog'inib yashashlari lozim. Zero, insonlar o'rtasida insongarchilikdan kutilgan maqsad ham yaxshilik qilishdir. Biror insonga yaxshilik qilish qo'limizdan kelmaydimi, unga yomonlik qilishdan ham tiyilaylik.

 

R. Akbarov,

O'MIning Qashqadaryo viloyatdagi vakillik xodimi.

 

Boshqa maqolalar
Maqolalar

Chin usta qoldimi? (qidiryapman)

10.08.2026   13441   8 min.
Chin usta qoldimi? (qidiryapman)

Bugunning gapi

“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
 

“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
 

 “Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
 

Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.


Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.


Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!


Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).


Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.


Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.


Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.


Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.


Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.


Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.


Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.


Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.


Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.


Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.


Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:

  •  Men ham (har bir shaxs) jamiyatning a’zosiman. Uy qurmoqchiman, lekin quruvchilik qo‘limdan kelmaydi. Demak, ustaga ehtiyojim bor. Uning oldiga borib, uy qurmoqchiman, shartnoma tuzaylik, deyman. Ustalar kasbi ortidan rizq topadi. Ular bilan kelishib, bugungi naxr bo‘yicha muayyan summa belgilanadi. Muddati va sifat ko‘rsatkichlari kelishib olinadi. Hozirga kunda, Alloh biluvchiroq, ustaman deganlarning 70 foizi aldamchi, nayrangboz, hiylakor: kelishilgan kunda belgilangan manzilga yetib kelmaydi, ishga kech kelib, erta ketadi, vazifasini puxta bajarmaydi, ishini bitirmasdan oldin pul so‘raydi. Takasaltang, taralla-bedod qilib yuradi. Uyning egasi ham xijolatda qoladi. Aksariyati shunaqa. Bunday ustalarga kim ishonadi? Ularga kim ish beradi? Bunday toifalar o‘ziga o‘zi qiladi, ular omadsizlikni o‘zlariga chorlab oladilar.


O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.


Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.

 

Tolibjon NIZOM

Maqolalar