— Yaqinda shom namozidan keyin kasal ko'rgani borgan edim. Bemorning yaqinlari shomdan so'ng kasal ko'rilmaydi, deb meni bemorning oldiga qo'yishmadi. Yana sut, qatiq kabi oqliklarni ham shomdan keyin olib bo'lmaydi, degan gaplar ham bor… Shu to'g'rimi?
— Bemorni ziyorat qilish, uni ko'rishga borish sunnati muakkada hisoblanadi, hatto Imom Buxoriy rahimahulloh vojib ham deganlar. Abu Muso Ash'ariy roziyallohu anhu rivoyat qilgan hadisda Nabiy alayhissalom: “Ochni to'ydiringlar, bemorni ziyorat qilinglar, asirni ozod qilinglar”, deganlar (Imom Buxoriy rivoyati).
Kasal ko'rishga borish aynan biror vaqtga belgilab qo'yilmagan. Odamlarning vaqti va bemorning sharoitiga qarab ziyoratga borilaveradi.
Hazrati Ali roziyallohu anhudan rivoyat qiladi: Payg'ambarimiz sollallohu alayhi vasallam shunday dedilar: “Kim ertalab kasal ko'rgani borsa, u bilan birga etmish ming farishta birga boradi va kun botgunicha u uchun istig'for aytadi. U jannatda xurmo mevalari bilan mukofotlanadi. Kun botganidan keyin kasal ko'rgani borgan kishi bilan ham etmish ming farishta birga boradi va tong otguncha unga istig'for aytadi hamda u jannatda xurmo mevalari bilan mukofotlanadi” (Imom Abu Dovud rivoyati).
Demak, kecha-yu kunduz bemorlarni ziyorat qilish mumkin. Muhimi, bemorga malol keladigan vaqtda ziyorat qilmasa bas.
Sut, qatiq kabi oqliklarni ham shomdan keyin olib bo'lmaydi, degan gaplarning dinga umuman aloqasi yo'q. Asosi bo'lmagan gaplardir.
Muhammad Ayyub HOMIDOV
Dunyo shiddat bilan o‘zgarib, axborot oqimi misli ko‘rilmagan darajada tezlashgan asrda inson ongi eng katta kurash maydoniga aylandi. Bu maydonda esa eng xavfli qurol mutaassiblik va radikallashuvdir. Ko‘pincha "haqiqatni izlash" niqobi ostida boshlangan yo‘l, afsuski, ko‘plab insonlarni jamiyatdan uzilishga, oilasidan kechishga va oxir-oqibat fojiaga olib kelmoqda.
Biroq eng muhim savol ochiq qolmoqda: Xato qilgan, adashgan va mutaassiblik ko‘chasiga kirib qolgan inson uchun ortga yo‘l bormi?
Hech kim bir kunda radikal bo‘lib qolmaydi. Bu jarayon odatda bilimsizlikdan boshlanadi. Diniy yoki dunyoviy bilimlarning yuzakiligi insonni manipulyatsiya quroliga aylantiradi. Vaholanki, islom dini birinchi navbatda insonni fikrlashga va ilm olishga chaqiradi. Qur’oni karimda shunday marhamat qilinadi:
«Ayting: «Biladiganlar bilan bilmaydiganlar teng bo‘lurmi?!» (Zumar surasi, 9-oyat)
Bu oyat insonni ko‘r-ko‘rona kimgadir ergashishdan emas, balki aql va ilm bilan fikr yuritishga undaydi. Mutaassib inson esa izlanishdan to‘xtagan va faqat muayyan bir guruhning fikrini mutlaq haqiqat deb biladigan kishidir.
Mutaassiblikning eng katta xavfi dunyoni faqat "qora" va "oq"qa ajratishdir. Unda bag‘rikenglik yoki boshqacha fikrlashga joy yo‘q. Inson bu girdobga tushganda, atrofidagi hammani, hatto ota-onasini ham "osiy" sifatida ko‘ra boshlaydi.
Ammo tarix va bugungi kun tajribasi shuni ko‘rsatadiki, ortga qaytish nafaqat imkon bor, balki zarur hamdir.
Adashgan insonning ortga qaytishiga ko‘pincha qo‘rquv va jamiyatning nafrati xalaqit beradi. Bu yerda eng katta mas’uliyat yaqinlari va jamiyat zimmasiga tushadi. Adashgan insonni jarlikka itarib yuborish emas, balki unga qo‘l uzatish lozim. Zero, Payg‘ambarimiz alayhissalom marhamat qilganlaridek:
«Alloh taolo muloyimdir va muloyimlikni yaxshi ko‘radi. U Zot muloyimlik uchun qattiqqo‘llikka bermagan ajr-mukofotni beradi». (Imom Muslim rivoyati)
Tavba va qaytish yo‘lidagi ilk qadamlar:
To‘g‘ri yo‘lga qaytish imkoni har doim bor. Inson xato qilishi mumkin, lekin xatoda oyoq tirab turish — haqiqiy mag‘lubiyatdir. Mutaassiblikdan qaytish — bu faqat fikrni o‘zgartirish emas, bu — hayotga, oilaga va kelajakka qaytishdir.
Shermuhammad Boltayev,
Xorazm viloyati Shayx Qosim bobo
masjidi imom-xatibi