Islomning insonni mukarram qilish bo'yicha ko'rgan choralari ichida libos masalasi ham bor. Bu masalada insonning kiyinish madaniyatiga rioya qilishi o'zi uchun obro' va martabaligi, go'zallik va ziynatligi, jamiyatning boshqa a'zolarini esa hurmatlash ekani tushuntirildi.

Alloh taolo shunday marhamat qiladi: “Ey, Odam avlodi! Sizlarga avratlaringizni berkitadigan libos va patlar (ziynat kiyimlari)ni tushirdik. (Ammo) taqvo libosi – bu, yaxshiroqdir. Bu(lar) Allohning mo''jizalaridandir. Shoyad (buni) eslab ko'rsalar!” (A'rof surasi 26-oyat).

Ushbu oyati karimada Alloh taolo insonlarga avratlarini berkitadigan hamda ularga ziynat bo'ladigan turli liboslarni bichish, tikish, tayyorlash uchun imkon berganini “nozil qildik” degan so'z bilan eslatar ekan, avratlarni mazkur liboslar ila to'sishga amr etmoqda.

Bugungi kunda jamiyatimiz a'zolari orasida kiyinish ma'daniyatiga bo'lgan talab keskin o'zgarayotganini ko'rish mumkin. Bu mavzular nafaqat yoshlar uchun, balki yosh-u katta barchamiz uchun ekanligini hammamiz yaxshi bilamiz.

Alloh taolo kiyim-boshni insonga avratini to'ssin, o'zini tuzatsin, deb bergan. Ammo boshqa sohalarda haddida turmagan odam bu o'rinda ham turli buzuqliklarga yo'l qo'ydi. Ba'zilari kiyim-boshni faxr va g'urur vositasi, ikkinchilari uni hayotdagi asosiy maqsad qilib oldi. Qadr-qiymatni ham kiyim-bosh bilan o'lchay boshlashdi. Uchinchilari kiyimni tor va yupqa kiyib, undan ko'zlangan asosiy maqsadni suiiste'mol qilishga kirishdi. Hususan, yoshlarimiz kiyimlarida turlik yozuvlari bor, hayvonotlarni rasmlari bor, yirtiq-yamoq kiyimlarni zamon talabi deb, haddilaridan oshishdi. Bu hol yuksak insoniy sharafni erga ur
adi. Shuning uchun ham Islom bu ishlarda o'z ta'limotlarini joriy qildi.

Ma'rufxon Aloxodjayev,
Namangan shahri "Abdulqodir qori" jome masjidi imom-xatibi