Bir kuni Rasululloh sollallohu alayhi va sallam mushriklar hujumiga duch keldilar. Masjidi Haramda namoz o‘qiyotganlarida mushriklar bostirib kirib, u zotning jonlariga qasd qilmoqchi bo‘lishdi. Bo‘yinlariga arqon solib, bo‘g‘moqchi bo‘lishdi. Bu holni ko‘rgan Hazrat Abu Bakr roziyallohu anhu mushriklarning yoniga borib, ularga qarata: «Bir odamni "Robbim Alloh" degani uchun o‘ldirmoqchimisiz?» deb xitob qildilar. U zot o‘zlarini o‘rtaga qo‘yib, Rasululloh sollallohu alayhi va sallamni qutqarish fikrida edilar. Hazrat Abu Bakr roziyallohu anhu muvaffaqiyat qozondilar, mushriklar Payg‘ambar sollallohu alayhi va sallamni o‘z holiga qo‘yib, ularga qarshi chiqayotgan hazrat Abu Bakr roziyallohu anhuga yuzlanishdi. Yolg‘iz o‘zlari ularga qarshi chiqdilar. Umrida biror inson bilan janjallashmagan hazrat Abu Bakr roziyallohu anhu atrofini qurshagan mushriklarning tarsakilari, musht va tepkilariga o‘zlarini tutib berdilar. Bu ham Rasulullohga bo‘lgan muhabbatdan boshqa narsa emas edi.

Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning
"Ishqi Rasul" kitobidan Nodirjon Odinayev tarjimasi