Sayt test holatida ishlamoqda!
07 Yanvar, 2026   |   18 Rajab, 1447

Toshkent shahri
Tong
06:24
Quyosh
07:49
Peshin
12:34
Asr
15:29
Shom
17:14
Xufton
18:32
Bismillah
07 Yanvar, 2026, 18 Rajab, 1447

2. BAQARA (sigir) surasi, 30 – 33 oyatlar

18.07.2020   13740   9 min.
2. BAQARA (sigir) surasi, 30 – 33 oyatlar

وَإِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٞ فِي ٱلۡأَرۡضِ خَلِيفَةٗۖ قَالُوٓاْ أَتَجۡعَلُ فِيهَا مَن يُفۡسِدُ فِيهَا وَيَسۡفِكُ ٱلدِّمَآءَ وَنَحۡنُ نُسَبِّحُ بِحَمۡدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَۖ قَالَ إِنِّيٓ أَعۡلَمُ مَا لَا تَعۡلَمُونَ٣٠
30. Parvardigoringiz farishtalarga: "Men yer yuzida bir xalifa paydo qilmoqchiman", deganini eslang. Shunda farishtalar: "Yerda buzg‘unchilik qiladigan, qon to‘kadiganni xalifa qilasanmi, holbuki biz Senga hamdu sano aytish bilan ulug‘laymiz va Seni pok tutamiz-ku!", deyishdi. Parvardigoringiz: "Men sizlar bilmagan narsani bilaman", dedi.

Taniqli olimlardan Muhammad Sayyid Tantoviy bunday yozadi: "Alloh taoloning bu xitobi farishtalar bilan maslahatlashish yoki kengashish emas, balki O‘zining hikmatli ishini farishtalarga oshkor qilish edi. Yoxud bu Alloh taolo O‘z bandalarini biror ish qilishdan oldin oqil va dono kishilar bilan kengashib olishga chaqirig‘idir. Oyatdagi "Seni ulug‘laymiz" deb tarjima qilingan "nahnu nusabbihu" kalimasi aslida "tasbeh aytamiz" ma’nosida bo‘lib, bu jumla shar’iy istilohda "Alloh taoloni barcha aybu nuqsonlardan poklab ulug‘lash"ni bildiradi. "Pok tutamiz" deb o‘girilgan "nuqaddisu laka"dagi "taqdis" so‘zi "Alloh taoloni ulug‘lash va yuksak sifatlar bilan vasf etish" ma’nosini anglatadi" (Muhammad Sayyid Tantoviy, "Qur’oni karim qissalari", 1-jild, Toshkent, 2005, 23-bet).

Ba’zi Islom olimlari Qur’ondagi Odam butun inson naslini tamsil etadi, deyishadi. Odamning Yer yuziga xalifa qilib yuborilishida ajoyib bir ilohiy hikmat bor: bundan murod, uning butun tabiat quvvatlariga hokim qilish ishorasi mavjud. Alloh taoloning buyuk yaratuvchilik hikmatidan bexabar farishtalar Yerda buzug‘unchilik qiladigan, qon to‘kadiganni xalifa qilasanmi, vaholanki, biz doimo Senga itoat va ibodatda bo‘lib, hamisha zikringni qilib turamiz-ku, deya taajjubga tushishdi. Shunda Alloh taolo hatto farishtalar bilmagan narsalarni ham bilishini anglatdi. Ya’ni, Men bu toifa maxluqotlarni yaratish va ularni Yerda xalifa qilishda qanday manfaatlar borligini bilaman, sizlar esa bilmaysizlar. Men hali ular orasidan payg‘ambarlar tanlab, elchilarimni yuboraman, ular ichidan siddiqlar, shahidlar, solih kishilarni chiqaraman. Oyatdagi farishtalarning: "Yerda buzg‘unchilik qiladigan, qon to‘kadiganni xalifa qilasanmi?" degan so‘zlari kitobxonda "Odam alayhissalomdan oldin ham Yerda insonlar yashagan edimi?" degan savol tug‘ilishiga olib kelishi mumkin. "Ba’zi mufassirlarning aytishlariga qaraganda, Yerda Odamdan oldin ham olti marta inson avlodi yaratilgan va yashagan bo‘lib, yettinchisi Odam alayhissalom avlodlari edi. Ko‘pgina mufassirlar esa, Yerda Odamdan (alayhissalom) ilgari inson qiyofasidagi jinlar yashagan, deyishadi".

وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلۡأَسۡمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمۡ عَلَى ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ فَقَالَ أَنۢبِ‍ُٔونِي بِأَسۡمَآءِ هَٰٓؤُلَآءِ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ٣١
31. Va Alloh Odamga hamma narsaning nomini o‘rgatdi, so‘ngra ularni farishtalarga ro‘para qildi va: "Agar rost gapirgan bo‘lsanglar, Menga bularning nomini aytib beringlar", dedi.
Alloh taolo Odam alayhissalomga jannatda O‘zi yaratgan narsalarning nomini bildirishni ilhom qildi va bu nomlarni farishtalarga ham ko‘ndalang qildi: "Agar so‘zlaringiz rost bo‘lsa, mana bu narsalarning nomini Menga aytib beringlar-chi!" Ushbu oyati karimada insonga berilgan ilmning cheksiz-chegarasiz ekaniga ishora bor. Ushbu oyati karimada insonning bilim darajasi hatto farishtalarnikidan ham ustun ekani, Odam alayhissalomning fazlini zohir qilish va inson ne sababdan yaratilganini bayon etish bor. Anas ibn Molik roziyallohu anhu rivoyat qiladi: "Rasululloh alayhissalom shunday dedilar: "Mo‘minlar qiyomat kuni to‘planib: "Agar Parvardigorimizdan shafoat tilasak, (U bizni turgan yerimizdan boshqa yaxshiroq joyga ko‘chirmasmikan?)" deya Odam alayhissalom qoshlariga borishadi-da, u kishiga: "Siz barcha odamlarning otasisiz, Alloh taolo sizni O‘z yadi (qo‘li) bilan yaratgan, sizga farishtalarini sajda qildirgan, sizga har bir narsaning nomini o‘rgatgan. Parvardigoringizdan bizga shafoat so‘rang, to U bizni turgan yerimizdan boshqa yaxshiroq joyga ko‘chirsin", deyishadi. Odam alayhissalom "Sizlarga foydam tegmaydi" deb, qilgan gunohlarini eslaydilar va uyalib ketadilar. So‘ng ularga: "Nuh alayhissalom oldilariga boringlar, u kishi Alloh taolo Yer ahliga yuborgan payg‘ambarlarning eng birinchisidir", deydilar. Ular Nuh alayhissalom qoshlariga borishgach, u kishi ham: "Sizlarga foydam tegmaydi" deya aqllari yetmagan narsa xususida Parvardigorlariga savol berganlarini eslab uyalib ketadilar va "Rahmon do‘stining qoshiga boringlar!" deydilar. Ular Ibrohim alayhissalomning oldilariga borishadi. U kishi ham: "Sizlarga foydam tegmaydi, Alloh taolo so‘zlashgan, Tavrot ato etgan banda Muso qoshiga boringlar!" deydilar. Ular Muso alayhissalom oldilariga borishadi. U kishi ham: "Mening sizlarga foydam tegmaydi" deya qilgan gunohlarini eslaydilar va Parvardigorlaridan uyalib ketadilar. So‘ng ularga: "Alloh taoloning bandasi va payg‘ambari, Alloh taoloning kalimasi va ruhi bo‘lmish Isoning qoshiga boringlar", deydilar. Iso alayhissalom ham: "Sizlarga foydam tegmaydi, yaxshisi Alloh taolo avvalgiyu oxirgi gunohlarini mag‘firat qilgan banda Muhammadning (alayhissalom) qoshlariga boringlar", deydilar. Ular mening huzurimga kelishadi, so‘ng Robbimning huzuriga borib izn so‘rayman, menga ijozat beriladi. Parvardigorimni ko‘rishim bilan sajdaga boraman, U meni o‘zi istaganicha muhlatga sajdada qoldiradi. So‘ng menga: "Boshingni ko‘tar va so‘ra – U so‘raganingni ato etadi, so‘zla – so‘zlaringni eshitadi, shafoat tila – shafoat etadi", deyiladi. Men boshimni sajdadan ko‘tarib, O‘zi bizga o‘rgatgan hamdu sanolar bilan Uni madh qilaman, keyin Undan shafoat tilayman. U menga muayyan kishilarni jannatga olib kirishimga ijozat beradi, ularni jannatga olib kiraman. So‘ng Uning huzuriga qaytib borib, Uni ko‘rishim bilan oldingiday sajdaga boraman. Keyin Undan shafoat tilayman, U menga bu gal ham muayyan odamlarni jannatga olib kirishimga izn beradi, ularni jannatga olib kiraman. Keyin Uning huzuriga uchinchi va to‘rtinchi marta qaytib borib: "Do‘zaxda Qur’on bandi qilib, unda abadiy qolishi lozim bo‘lganlargina qoldi", deyman" (Buxoriy rivoyati).

قَالُواْ سُبۡحَٰنَكَ لَا عِلۡمَ لَنَآ إِلَّا مَا عَلَّمۡتَنَآۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ٣٢
32. Farishtalar: "Ey pok Parvardigor, bizda bildirganingdan boshqa ilm yo‘q. Sen albatta buyuk ilm va hikmat egasisan", deyishdi.
Farishtalar Parvardigorlarining yuqoridagi xitobiga javoban o‘zlarining ojizliklarini bildirishdi va: "Ey sha’ni ulug‘, barcha aybu nuqsonlardan pok Parvardigor, biz O‘zing o‘rgatgan narsalar nomidan boshqasini bilmaymiz. O‘zing barcha narsalarni mutlaq biluvchi, mutlaq Alim, mutlaq Hakim zotsan, bandalaringdan xohlaganingga ilm berasan, xohlagan bandangdan ilmni to‘sib qo‘yasan", deyishdi.
Alloh taolo Aliym va Hakim Zot bo‘lgani uchun borliqdagi har bir narsani, uning sifatiyu mohiyatini yaxshi biladi. Ularni O‘z hikmati bilan yaratadi, har bir narsani o‘z joyiga qo‘yadi va o‘rniga tushiradi. Alloh taoloning hikmatiga ta’na yetkazib, biror og‘iz so‘z aytilishi ham mumkin emas. Chunki u eshituvchi, ko‘ruvchi, biluvchi, xabardor, so‘zlovchi va tadbir qiluvchi hamda bundan boshqa ism-sifatlarga egadir.

قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئۡهُم بِأَسۡمَآئِهِمۡۖ فَلَمَّآ أَنۢبَأَهُم بِأَسۡمَآئِهِمۡ قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ إِنِّيٓ أَعۡلَمُ غَيۡبَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَأَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا كُنتُمۡ تَكۡتُمُونَ٣٣
33. U dedi: "Ey Odam, bularga u narsalarning nomini aytib ber". Odam ularga o‘sha narsalarning nomini bayon qildi. (Alloh taolo) aytdi: "Men sizlarga osmonlaru Yerdagi maxfiy narsalarni, sizlarning yashirin va oshkora qilgan amallaringizni bilaman, demadimmi?".
Farishtalar bu borada o‘z bilimsizliklarini izhor etishganidan so‘ng Alloh taolo Odam alayhissalomga farishtalar javob berishdan ojiz qolgan nomlarni birma-bir aytib berishni buyurdi. Odam (alayhissalom) Parvardigor amriga ko‘ra bu nomlarning hammasini aytib berdi. Shunda Alloh taolo O‘zining osmonlardagi va Yerdagi, ular orasidagi hamma maxfiy va oshkora narsalarni ham, bandalarining pinhona va oshkora qilgan barcha ishlarini, zamin va koinotdagi barcha jonli va jonsiz mavjudotning har bir harakatini yaxshi bilishini yana bir bor ta’kidladi. Oyatning yana bir muhim jihati shuki, Odam alayhissalomning ilmi bevosita Alloh taoloning ilmiga suyanadi, bu ilm nazar va fikr yo‘li bilan hosib bo‘lgan, unda biror xatolik yoki yanglishish yo‘q, chunki bu ilmni odamizod bevosita Allohning O‘zidan olgan. Binobarin, Odam alayhissalom Yer yuzida xalifa (o‘rinbosar) bo‘lishi uchun tayyorlandi. Buni shundan ham bilish mumkinki, ilohiy hukmlar Yer yuzida keyin paydo bo‘lgan har qanday qonunlardan ko‘ra, to‘g‘ri, mukammal va adolatlidir.

Tafsiri irfon
Boshqa maqolalar
Maqolalar

SUKUT saqlashning 702 ta eng muhim FOYDASI (2-qism)

07.01.2026   1163   18 min.
SUKUT saqlashning 702 ta eng muhim FOYDASI (2-qism)

Faqat ASOSIYLARIni sanab o‘tamiz. (Maqola 5 qismdan iborat)

ULUG‘  USTOZ  ULAMOLARIMIZ  bayon  qilib  berganlar:

DONO XALQIMIZ MAQOLLARI:

 

  • Tilni tiygan boy bo‘lar.

 

  • Katta tishlasang ham, katta gapirma!

 

  • So‘z ko‘rki — maqol.

 

  • Yetti o‘ylab, bir kes.

 

  • Oldin o‘yla, keyin so‘yla.

 

  • Dunyoni yel buzar,
    Odamni — so‘z.

 

  • Aytdim — tutildim,

Aytmadim — qutuldim.

 

  • Gapirganing — kumush,

Gapirmaganing — oltin.

 

  • Til suyaksiz bo‘lsa ham, suyakni yanchiy olar.

 

  • Yomon til yo jonga urar,
    Yo — imonga.

 

  • Sukut so‘zdan afzal.

 

  • Ko‘p gap — eshakka yuk.

 

  • Ariqni suv bezar,
    Odamni — so‘z.

 

  • Yomon so‘z egasiga qaytar.

 

  • Aytar so‘zni ayt,
    Aytmas so‘zdan qayt.

 

  • Aytilgan so‘z — otilgan o‘q.

 

  • Gapning ozi yaxshi,
    Qizning — nozi.

 

  • Gapning qisqasi — yaxshi,
    Qisqasidan hissasi — yaxshi.

 

  • Sukut — gul.

 

  • Anjom — uy ziynati,
    So‘z — inson ziynati.

 

  • Achchiq savol berib,
    Shirin javob kutma.

 

  • Yaxshi so‘z kuldirar,
    Yomon so‘z o‘ldirar.

 

  • Suydirgan ham til,
    Kuydirgan ham til.

 

  • Achchiq til — zahri ilon,
    Chuchuk tilga — jon qurbon.

 

  •  O‘ziga boqma, so‘ziga boq.

 

  • «Barakalla»ga quyi mehnat qilib o‘lar.

 

  • Bir tavakkal buzadi,
    Ming qayg‘uning qal’asin.

Bir shirin so‘z bitkazar,
Ming ko‘ngilning yarasin.

 

  • Bir yaxshi gap esdan chiqmas,
    Bir — yomon gap.

 

  • Birovning o‘zi g‘ar,
    Birovning so‘zi g‘ar.

 

  • Bug‘doy noning bo‘lmasin,
    Bug‘doy so‘zing bo‘lsin.

 

  • Gapda g‘iybat yomon,
    Dardda — quyonchiq.

 

  • Gapdan gap chiqar,
    Cho‘pdan — xas.

 

  • Gapi gapga o‘xshamas,
    Og‘zi gapdan bo‘shamas.

 

  • Gapi sassiqning o‘zi sassiq.

 

  • Gapi to‘mtoqning o‘zi to‘mtoq.

 

  • Gapi to‘ngning o‘zi to‘ng.

 

  • Gapning yomoni pichir.

 

  • Go‘sht-yog‘ berma, yaxshi til ber.

 

  • Donning achchig‘i yaxshi,
    So‘zning — shirini.

 

  • Duo bilan el ko‘karar,
    Yomg‘ir bilan yer ko‘karar.

 

  • Duo olgan ko‘karar,
    Tuhmat olgan oqarar.

 

  • Duo olgan omondir,
    Qarg‘ish olgan yomondir.

 

  • Yomon gap — bosh qozig‘i,
    Yaxshi gap — jon ozig‘i.

 

  • Yomon gap yer tagida uch yil yotar.

 

  • Yomon gap tarsakidan yomon.

 

  • Yomon gapning oyog‘i olti.

 

  • Yomon so‘z bo‘lmasa,
    Yaxshi so‘z bo‘lmaydi.

 

  • Yomon so‘zlab sovutma,
    Jon og‘ritib ovutma.

 

  • Yomon so‘zning qanoti bor.

 

  • Yomonning tili bor,
    Yaxshining — dili.

 

  • Yomonning yuzi qursin,
    Gapirgan so‘zi qursin.

 

  • Yomonning yaxshi so‘zidan,
    Yaxshining yomon so‘zi yaxshi.

 

  • Jig‘li qarg‘ish jig‘ini topar,
    Jig‘siz qarg‘ish — o‘zini.

 

  • Zahar til suyakni yorar.

 

  • Iliq so‘z — shakar,
    Sovuq so‘z — zahar.

 

  • Issiq kiyim tanni ilitar,
    Issiq so‘z jonni ilitar.

 

  • Kishining o‘zi yetmagan yerga so‘zi yetar.

 

  • Kuch egmaganni so‘z egar.

 

  • Ko‘zdan ko‘zing toysa,
    So‘zdan ko‘ngling toyar.

 

  • Ko‘ngilni qo‘l bilan ovlamasang,
    Til bilan ovla.

 

  • Ko‘ngilsiz gapning kechikkani yaxshi.

 

  • Mazali so‘zga quloq charchamas.

 

  • Ma’qul so‘zga qoruv yo‘q.

 

  • Ming chechanni bir ezma yengar.

 

  • Muzdan suv tomar,
    So‘zamoldan — bol.

 

  • Ovni — oziq bilan,
    Odamni — so‘z bilan.

 

  • Ovqatni tuz mazali qilar,
    Odamni — so‘z.

 

  • Odam gap bilan,
    Hayvon o‘t bilan.

 

  • Odam so‘zi bilan sinalar,
    Osh — tuzi bilan.

 

  • Odam — so‘zlashguncha,
    Yilqi — kishnashguncha.

 

  • Odam so‘zlashib tanishar,
    Hayvon — hidlashib.

 

  • Odam so‘zlashar,
    Hayvon yalashar.

 

  • Olim so‘zi oz,
    Oz bo‘lsa ham soz.

 

  • Orqadagi gap — og‘ildagi tezak.

 

  • Ochiq til osh yedirar,
    Achchiq til tosh yedirar.

 

  • Oq degani — olqish,
    Qora degani — qarg‘ish.

 

  • Og‘izga kelgan so‘z arzon,
    Ovulga kelgan bo‘z arzon.

 

  • Og‘izdan chiqqan so‘z qaytmas.

 

  • Og‘rigan joyga qo‘l yugurar,
    Og‘ritar so‘zga til yugurar.

 

  • Pichir-pichirdan o‘t chiqar.

 

  • Puling bo‘lmasa, bo‘lmasin,
    Shirin so‘zing bo‘lsin.

 

  • Sabr qilgan moy oshar,
    Olqish olgan ko‘p yashar.

 

  • Sen ham — bir og‘izdan,
    Siz — ham.

 

  • Sovuq gap yurakni muzlatar.

 

  • Suv o‘z yo‘lini topar,
    So‘z — o‘z egasini.

 

  • Suyaksiz til suyak sindirar.

 

  • So‘z — bir, sayqal — qirq.

 

  • So‘z kaltada,
    Un xaltada.

 

  • So‘z nayzadan o‘tkir.

 

  • So‘z oyoqdan ilgari borar.

 

  • So‘z ojizi bo‘lguncha,
    Ko‘z ojizi bo‘l.

 

  • So‘z suyakdan o‘tar,
    Tayoq — etdan.

 

  • So‘z chumchuq emas,
    Og‘izdan chiqsa, tutib bo‘lmas.

 

  • So‘z emgak bo‘lar,
    Bo‘z — ko‘ylak.

 

  • So‘zda qanquv yomon,
    Dardda — sanchuv.

 

  • So‘zdan so‘zning farqi bor,
    O‘ttiz ikki narxi bor.

 

  • So‘zdan so‘z chiqar,
    So‘zlamasang na chiqar.

 

  • So‘zi nodurustning o‘zi nodurust.

 

  • So‘zlagandan so‘zlamagan yaxshiroq,
    So‘zlab edim, boshimga tegdi tayoq.

 

  • So‘zni bir ezmadan so‘ra,
    Bir — kezmadan.

 

  • So‘zni so‘z ochar.

 

  • So‘zning boyligi — odamning chiroyligi.

 

  • So‘zning yomoni — sanchiq,
    Dardning yomoni — quyonchiq.

 

  • So‘zning onasi — quloq,
    Suvning onasi — buloq.

 

  • Tayog‘i yo‘g‘on birni urar,
    So‘zi yo‘g‘on mingni urar.

 

  • Tanballik — kulfat,
    Mahmadanalik — ofat.

 

  • Taom lazzati o‘zida.
    Odam lazzati — so‘zida.

 

  • Til — aql bezagi.

 

  • Til — aql tarozusi.

 

  • Til — aql o‘lchovi.

 

  • Til bor, bol keltirar,
    Til bor, balo keltirar.

 

  • Til — dil kaliti.

 

  • Til — dil tarjimoni.

 

  • Til — dil jarchisi.

 

  • Til tig‘i qilich tig‘idan o‘tkir.

 

  • Til yugurigi — boshga,
    Oyoq yugurigi — oshga.

 

  • Til yaxshisi bor etar,
    Til yomoni xor etar.

 

  • Til tig‘dan o‘tkir.

 

  • Tilga ixtiyorsiz — elga e’tiborsiz.

 

  • Tilga e’tibor — elga e’tibor.

 

  • Tilga ehtiyot — elga ehtiyot.

 

  • Tili nopok — o‘zi nopok.

 

  • Tili shirinning do‘sti ko‘p.

 

  • Tilni bog‘la dil bilan,
    Dilni bog‘la til bilan.

 

  • Tig‘ jarohati bitar,
    Til jarohati bitmas.

 

  • Toza suvni yer olar,
    Yaxshi so‘zni el olar.

 

  • Tuzsiz oshning epi oson,
    Tuzsiz gapning epi qiyin.

 

  • To‘qson og‘iz so‘zning to‘qsonta tuguni bor.

 

  • Uzun til — boshga to‘qmoq,
    Bo‘yinga — sirtmoq.

 

  • Uzun til — umr zavoli.

 

  • Uzun tilim — uzgin tilim,
    Qisqa tilim — tizgin tilim.

 

  • Fil ko‘tarmaganni til ko‘tarar.

 

  • Xabar — shamoldan tez.

 

  • Xotin so‘zini qondirar,
    Er urug‘idan tondirar.

 

  • Xushxabarning ming qanoti bor.

 

  • Chin so‘z — mo‘tabar,
    Yaxshi so‘z — muxtasar.

 

  • Shakar ham tilda,
    Zahar ham tilda.

 

  • Shirin so‘z shakardan shirin.

 

  • Shirin so‘z o‘likni ham tiriltirar.

 

  • Shirin so‘z — qaymoqli ayron,
    Achchiq so‘z — bo‘yniga arqon.

 

  • Shirin-shirin so‘zlasang,
    Ilon inidan chiqar.

Achchiq-achchiq so‘zlasang,
Musulmon dinidan chiqar.

 

  • Shirin yuzingdan shirin so‘zing a’lo.

 

  • Egasiz qarg‘ish egasini topar.

 

  • El bor yerda so‘z bor.

 

  • El qo‘shiq bilan tirik.

 

  • El g‘aznasi — eski so‘z.

 

  • Eldagi gap — dildagi gap.

 

  • Elli(k) gapdan belli gap yaxshi.

 

  • Elni sevsang, elcha gapir.

 

  • Er boyligi — yo‘lda,
    So‘z boyligi — tilda.

 

  • Er — lafzidan,
    Qo‘y — bo‘g‘zidan.

 

  • Er so‘zi — el so‘zi.

 

  • Etigi yomon to‘r bulg‘ar,
    Og‘zi yomon — el.

 

  • Yuz yuzdan shirin,
    So‘z so‘zdan shirin.

 

  • Yaxshi gap bilan ilon inidan chiqar,
    Yomon gap bilan pichoq qinidan chiqar.

 

  • Yaxshi gapga quloq sol,
    Yomon gapga uloq sol.

 

  • Yaxshi gapning ham qulog‘i bor,
    Yomon gapning — ham.

 

  • Yaxshi naql — tomiri aql.

 

  • Yaxshi osh berguncha, yaxshi so‘z ber.

 

  • Yaxshi og‘izga — osh,
    Yomon og‘izga — tosh.

 

  • Yaxshi so‘z boldan shirin.

 

  • Yaxshi so‘z bo‘ldiradi,
    Yomon so‘z kuydiradi.

 

  • Yaxshi so‘z iydirar,
    Yomon so‘z bezdirar.

 

  • Yaxshi so‘z — ko‘ngil podshosi.

 

  • Yaxshi so‘z suyuntirar,
    Yomon so‘z kuyuntirar.

 

  • Yaxshi so‘z — yurak yog‘i,
    Yomon so‘z — yurak dog‘i.

 

  • Yaxshi so‘z — yurakka malham,
    Yomon so‘z — yurakka g‘am.

 

  • Yaxshi so‘zga uchar qushlar el bo‘lar,
    Yomon so‘zga pashsha kuchi fil bo‘lar.

 

  • Yaxshi so‘zdan — vafo,
    Yomon so‘zdan — vabo.

 

  • Yaxshi so‘zdan moy eriydi,
    Yomon so‘zdan soy quriydi.

 

  • Yaxshi so‘zning mazasini bilmagan,
    Yomon so‘zning izzasini bilmas.

 

  • Yaxshining so‘zi — oltin,
    Yomonning so‘zi — bolta.

 

  • Yaxshining so‘zi toshni eritar,
    Yomonning so‘zi boshni chiritar.

 

  • Yaxshining so‘zi — qaymoq,
    Yomonning so‘zi — to‘qmoq.

 

  • Yaxshi-yaxshi desa,
    Kunda tariqday yaxshilik qo‘shilar emish.

Yomon-yomon desa,
Kunda tariqday yomonlik qo‘shilar emish.

 

  • O‘z aqling aqldir,
    Elning aqli naqldir.

 

  • O‘zi sovuqning — so‘zi sovuq.

 

  • O‘n og‘iz so‘z ming og‘iz bo‘lar.

 

  • O‘tarchining nashtari yeng ichida,
    Zahar xotin nashtari til uchida.

 

  • O‘ttiz tishdan chiqqan so‘z,
    O‘ttiz uruqqa tarqalar.

 

  • O‘q birni o‘ldirar,
    So‘z — mingni.

 

  • Qarg‘ishning ikki uchi bo‘lar.

 

  • Qattiq gap qarindoshga ham yoqmas.

 

  • Qizil tilim bo‘lmasa,
    Qishlar edim elimda.

Yashil tilim bo‘lmasa,
Yayrar edim elimda.

 

  • Qizil tilim tiyolmadim,
    Qizimnikiga borolmadim.

 

  • Quruq so‘z bosh og‘ritar,
    Yoriq qoshiq og‘iz yirtar.

 

  • Qo‘yning qimmati — yungida,
    Odamning qimmati — so‘zida.

 

  • Sevdirgan ham til,
    Bezdirgan ham til.

 

  • Sel ariqni buzar,
    Yomon so‘z — dilni.

 

  • Quloqdan kirgan sovuq so‘z
    Ko‘ngilga borib muz bo‘lar.

 

  • Qo‘tir qo‘ldan yuqar,
    Balo — tildan.

 

  • Do‘st orttiraman desang,
    Shirin suhbat qil!

Dushman orttiraman desang,
Chaqirtikan bo‘l!

 

  • Har kim o‘z tili bilan tirik.

 

  • Yaxshiga qilsang yaxshilik –

Ham aytadi, ham qaytadi.

Yomonga qilsang yaxshilik –

Na aytadi, na qaytadi.

 

  • Yaxshi so‘z to‘rga eltar,
    Yomon so‘z — go‘rga.

 

  • Har mevaning po‘chog‘i bor,
    Har so‘zning o‘lchovi bor.

 

  • Shirinso‘z shoh kosasida suv ichar.

 

  • Hikmat — bir hovuch oltin.

 

  • Oz gapir — soz gapir.

 

  • Yo‘l quvgan xazinaga yo‘liqar,
    So‘z quvgan — baloga.

 

  • Tuya ham muomalaga cho‘kar.

 

  • Tilingda bo‘lsa boling,
    Kulib turar iqboling.

 

  • Yaxshi so‘z qand yedirar,
    Yomon so‘z pand yedirar.

 

  • Yomon til boshga balo keltirar,
    Yaxshi til davlat, dunyo keltirar.

 

                   Ibrohimjon domla Inomov.

Maqolalar