Sayt test holatida ishlamoqda!
11 Avgust, 2026   |   28 Safar, 1448

Toshkent shahri
Tong
03:58
Quyosh
05:28
Peshin
12:30
Asr
17:24
Shom
19:32
Xufton
21:00
Bismillah
11 Avgust, 2026, 28 Safar, 1448

Ramazon saboqlari: ilm-ma’rifat yuksakligi va iymon butligi

09.05.2020   7547   6 min.
Ramazon saboqlari: ilm-ma’rifat yuksakligi va iymon butligi

Bugun insoniyatni tabiiy ofatlar, yong‘inlar, suv toshqinlari, tojdor virus singari turli xil g‘am tashvishlar qamrab olmoqda. Ularga qarshi kurashda manman degan davlatlar ham ojizligini his qilmoqda. Bunday voqea hodisalar sababini har kim o‘zicha tahlil qilib xulosa chiqarishi tabiiy. Bu borada eng to‘g‘ri to‘xtamga kelishlik menimcha ota-bobolarimiz amal qilgan mezonlardir. Bu — kishilik jamiyati rivojining tilsim kaliti bo‘lgan ilm-ma’rifat, iymon va tafakkurdir.

Bir paytlar yolg‘on gaplar, soxta guvohliklar, lafzsizliklar, ota-onaga oq bo‘lish, qarindoshlarga siylai rahim qilmaslik, o‘z joniga qasd qilish, molning zakotini chiqarmaslik kabilar katta gunoh sanalgan. Bugun biz bunday qaytariqlardan yuz burish uchun nimalar qilyapmiz? Yoki sodir etilayotgan bu kabi xatoliklarga befarqmizmi?

Dono xalqimizning “Sababsiz oqibat bo‘lmaydi”, — degan naqli bejizga aytilmagan. Bugungi kunda kishilar ruhiyatidagi ma’naviy qashshoqlik, iymon sustligi, insoniyat ta’lim-tarbiyasi uchun zaruriy manbalardan yiroqlashish kabi holatlar ham uchramoqda. Xo‘sh, bunday chekinishlarning davosi bormi?

Bor albatta! Buning yagona yo‘li kishi o‘z ma’naviy dunyosini boyitishi uchun avvalo kitob mutalaasiga mehr qo‘yishidir. Bugungi avlod uchun qoldirilgan ma’naviy meroslarni qunt bilan o‘rganishimiz lozim. Bir so‘z bilan aytganda ilm, ilm va yana ilm. Chunki insoniyatni barcha falokatlardan qutqaruvchi omil bu — ilm-ma’rifat yuksakligi va iymon butligidir. Ana shunda shaxs komillik darajasiga yetishadi.

O‘z ruhiyatidagi qashshoqlikni ilm-ma’rifat bilan boyitib, ma’naviy barkamollik chashmasidan suv ichgan imom al-Buxoriy, imom at-Termiziy, imom Motrudiy, imom Nasafiy, Abu Lays Samarqandiy kabi yuzlab allomalar Vatanimiz shuhratini bugungacha yuksaltirib kelmoqda. Qur’on va muqaddas sunnatga bo‘lgan samimiy muhabbati, ilmga chanqoqligi, tafakkurining cheksizligi tufayli har biri ilm-ma’rifat saltanatida o‘z maktabini yaratdilar. Ularga ilhom baxsh etgan, yo‘lini oydin yoritib turgan, boshiga mushkulot tushganida, dushmanlari pand berganida Robbisiga duo qilsa, uning ijobatiga ruhiy madad bo‘lgan zot Rasululloh sallolohu alayhi vasallam bo‘ldilar. Bugungi mutolaamizda ana shu muborak siymoga Ramazon barakoti ila yuzlanamiz. Xo‘sh, sevimli payg‘ambarimiz hayotda qanday kishi bo‘lganlar? U kishining muborak siyratlari va suvratlaridagi mukammallik, insoniyat va ruhiyat olamiga xos komilligi nimada?

Savolimizga oydinlik kiritish maqsadida Allohning kalomiga murojaat qilamiz. Qur’oni Karimning “Qalam”surasidagi 4-oyatda bunday deyiladi: “Va albatta sen ulkan xulqdasan” (Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf, “Tafsiri Hilol”).

Ushbu muqaddas oyatdagi ta’kid tufayli Rasululloh sallollohu alayhi vasallam Qur’ondagi barcha odob-axloqni, ilm-ma’rifatni o‘zlariga singdirganlar. Bu xususda payg‘ambarimizning o‘zlari ham: “Men yaxshi xulqlarni batamom qilish uchun yuborilganman” deydilar. Ana shunday go‘zal xulq sohibining nurli siymolari Abu Iyso Muhammad at-Termiziyning “Shamoili Muhammadiyya” asarida bunday ta’riflanadi:

“Hazrat Ali raziyallohu anhuning nabiralari hazrati Ibrohim ibn Muhammad aytadilar: “Xazrati Ali raziyallohu anhu qachon janob Rasululloh sallollohu alayhi vasallamning vasflarini bayon qilsalar, der edilar:

Janob Rasululloh sallollohu alayhi vasallam na ko‘p uzun bo‘ylik na past bo‘ylik edilar, balki o‘rta qadlik odamlardan edilar. Muborak sochlari na ziyoda buralgan va na ziyoda yozilgan edi, balki ikkisining o‘rtasida bo‘lib, ozroq buralgan edi. Na muborak badanlari ziyoda semiz go‘shtlik va na muborak chehralari ziyoda yumaloq edi, balki ozroq mudavvar (yumaloq) edi. Chehralari qizilga moyil oq edi. Ikki ko‘zlari nihoyatda qora va kipriklari nihoyatda uzun edi. Ikki suyaklarining qo‘shiladigan boshlari yo‘g‘on edi va ikki kiftlari jam bo‘ladigan yerlari ham yo‘g‘on go‘shtlik edi. Badanlarida tuk yo‘q edi, Faqat siynalaridan kindiklariga qadar nozik mo‘ydan bir chiziq tortilgan edi. Ikki kaftlari va ikki qadamlari to‘la va go‘shtlik edi. Qachon yo‘l yursalar, qadamlarini yerdan quvvat bilan uzib olar, go‘yoki pastlikka ketib turgan kabi ko‘rinar elilar. Qachon bir tarafga burilsalar, butun badanlari bilan burilar edilar, faqat bo‘yinlarini burib qo‘ymas edilar. Ikki yelkalarining o‘rtasida muhri nubuvat, ya’ni payg‘ambarlik muhri bor edi. Va o‘zlari barcha payg‘ambarlarning oxirgisi edilar. Hammadan ziyoda saxiy dillik zot edilar. Hammadan ziyoda rost so‘zlaguvchi, muloyim tabiatli va xonadonlari sharafli bir zot edilar. Kimiki janobni birdan ko‘rib qolsa, haybatlari bosar edi, kimiki yaxshi tanib , suhbatlariga musharraf bo‘lsa, diydorlariga va suhbatlariga oshiq bo‘lib qolar edi. Maddohlari (u zotni madh qiluvchilar): “Men bu janobga o‘xshagan zotni na o‘zlaridan avval ko‘rganman va na o‘zlaridan keyin ko‘rganman”, der edi”.

Hazrati Abu Hurayra raziyallohu anhu aytadilar:

“Janob Rasululloh sallollohu alayhi vasallamning muborak jismlari shu qadar marg‘ub, jamil va go‘zal ediki, inson ko‘rib, vujudlarini Alloh ta’olo kumushdan quyganmikin, deb qolar edi. Muborak sochlarida bir oz buralganlik bor edi”.

Umrimiz davomida ruhiyatimiz va tafakkurimizni ma’naviy boyitishga ibrat bo‘ladigan muqaddas dinimiz asoschisining mukammal vujudlari mana shunday edi. Barcha muhaddislar, muarrixlar, allomalar fozilu fuzalolar ushbu mukammal axloq va vujudga sodiq bo‘lishga intilib yashadilar. Mana shu samimiy muhabbat va ixlos ularni dunyoda ilm-ma’rifatni yuksaltirishga musharraf qildi.

Ular umrlari davomida qiyinchilikka, tangchilikka uchrasalar, kishilarga kambag‘allik, ofat, vabo yetganini ko‘rishsa, Vatanni yov bossa sevimli payg‘ambarimizning muborak ruhlariga salovot yo‘llashardi. Rasululloh sallollohu alayhi vasallamdan ma’naviy ko‘mak kutardilar. Aziz avliyolarning duo uchun ko‘kka ko‘tarilgan qo‘llarini Alloh O‘z sevimli payg‘ambarining ruhi poklari hurmatidan quruq qaytarmasdi. Duolar barakotidan barcha mushkulotlar hal bo‘lardi. Bugun biz ana shunday komillikka muhtojmiz.

Bugungi sinovli, yer yuzida tabiiy ofatlar po‘rtana qilayotgan sharoitda buyuk allomalar odatidek salavot aytishlik, muborak Ramazon fayzini tilashlik, qalbimizni, tafakkurimizni ilm chirog‘i bilan yoritishni Yaratgandan so‘rashlik qanday go‘zal va maroqlidir.

Shodiyor MUTAHAROV,

O‘zbekiston xalqaro islom akademiyasining

mustaqil tadqiqotchisi

Ramazon-2020
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Chin usta qoldimi? (qidiryapman)

10.08.2026   2711   8 min.
Chin usta qoldimi? (qidiryapman)

Bugunning gapi

“Uch xonali xonadonimni ta’mirlatish uchun ikki oy muddatga kelishib usta tushirgandim, olti oyda zo‘rg‘a chala-chulpa qilib ishini tugatdi...”
 

“Ustalar nega bunaqa-a? Uyini ta’mirlatib, ustalardan roziman, degan odamni uchratmadim...”
 

 “Ko‘pchiligi odamga firib beradi: ishni vaqtida bajarmaydi, ta’mir ishlari tugagach, boshida kelishilgan narxdan ikki barobar ko‘p mablag‘ so‘raydi...”
 

Yuqoridagi gaplar – uyini, xonadonini ta’mirlatib, ustalardan kuygan kishilarning dod-faryodlari.


Bugungi kunda jamiyatda ayrim ustalarning o‘z ishini vijdonan bajarmasligi, sifatsiz materiallar ishlatishi, vaqtni cho‘zishi yoki turli nayranglar bilan buyurtmachini aldashi, afsuski, ko‘pchilikni tashvishga solish barobarida shu kasb egalariga nisbatan ishonchning susayishiga yoki butunlay yo‘qolishiga olib kelyapti.


Yaxshi niyatda uyini, xonadonini ta’mirlatmoqchi bo‘lgan kishi usta ishlatgan tanishlaridan so‘rab-surishtirishi tayin. Yaqinda men ham xonadonimni ta’mirlatmoqchi bo‘lib usta izladim. Tanish-bilishlardan, do‘stlarimdan so‘rasam, yarmidan ko‘pi ustalardan nolidi. Bu holat nafaqat moliyaviy zarar, ayni paytda insonlar o‘rtasidagi ishonchning yo‘qolishiga ham sabab bo‘lmyaptimi?!


Islom ta’limotida halol mehnat, omonatdorlik va rostgo‘ylik yuksak fazilat ekani ta’kidlanadi. Alloh taolo Qur’oni karimda: “Darhaqiqat, Alloh omonatni o‘z egalariga topshirishingiz va odamlar o‘rtasida hukm qilganingizda adolat bilan hukm qilishingizga buyurar. Albatta, Alloh sizlarga yaxshigina nasihat qilur. Albatta, Alloh eshituvchi va ko‘ruvchi Zotdir” (Niso surasi, 58-oyat).


Ustalik – yaxshi kasb. Usta omonatdor bo‘lsa, odamlarning hojatini ravo qiladi, ko‘pga foydasi tegadi. Buyurtmachi o‘z molini, mablag‘ini ustaga ishonib topshiradi. Usta shu ishonchni oqlashi, ishni puxta va vijdonan bajarishi shart.


Uy – insonning boshpanasi. Uning har bir g‘ishti ezgu niyat bilan qo‘yiladi, har bir devori umid bilan ko‘tariladi. Ammo, afsuski, ba’zan ayrim ustalar imorat qurish yoki ta’mirlashda nayrang qiladilar. Usta tashqi tomondan devorni silliq suvaydi, ammo ichidagi yoriqlarni berkitadi. Bo‘yoqning yaltirog‘i ko‘zni quvnatadi, lekin ortidagi nuqson vaqt o‘tishi bilan ko‘zga tashlanadi.


Yangi ta’mirlangan xonadondan hali bo‘yoq hidi ketmay turib shiftda yoriqlar paydo bo‘ladi, eshiklar qiyshayib qoladi, pol esa g‘ichirlab imorat egasining asabini buzadi. Buyurtmachi ustaga bergan mablag‘iga ichi achiydi.


Ba’zi ustalar sifatli qurilish materiali olish uchun berilgan pulga arzon mahsulot sotib oladi. Qolgan mablag‘ni esa “mehnat haqim” deb o‘maradi. Sementga qumni ortiqcha qo‘shadi, temir yoki armaturani ingichkarog‘iga almashtiradi, mis simlar o‘rniga alyuminini tortadi.


Yana shunday ustalar ham borki, bir haftada tugatishga kelishilgan ishni bir oygacha cho‘zadi. Bahona ham tayyor: “Material kelmadi”, “Yordamchim betob bo‘lib qoldi”, “Ertaga tugatib beramiz” va hokazo.


Eng yomoni, ustaning qo‘lidan chiqqan uy bir yil o‘tar-o‘tmas yana ta’mirga muhtoj bo‘lib qoladi. Bu hunar emas, hiyladir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam: “Kim bizni aldasa, bizdan emas”, deganlar (Imom Muslim rivoyati). Bu hadis har qanday sohadagi firibgarlikni qamrab oladi. Agar usta arzon yoki sifatsiz materialni qimmatbaho deb ko‘rsatsa, ishni ataylab chala bajarsa yoki keyin yana ta’mirga muhtoj bo‘ladigan qilib ishlasa, bu aldamchilikdan, firibgarlikdan boshqa narsa emas. Afsuski, bugun ko‘pchilik ustalar hiyla va nayrangni kasb qilib olganlar. Buning oqibatida na o‘zlari baraka topadilar, na buyurtmachi ularga bergan mablag‘iga rozi bo‘ladi.


Haqiqiy usta, o‘z ishini vijdonan qiladigan kishi boshqacha bo‘ladi. U har bir ishini bekamu ko‘st bajaradi. Chunki u odamlardan yashirgan nuqsonni, albatta, Alloh taolo ko‘rib, bilib turishini yaxshi anglaydi. Unday ustalar o‘zlariga Alloh taoloning: “Albatta, Alloh chiroyli (ish) qiluvchilarni yaxshi ko‘radi” (Baqara surasi, 195) oyatini hamda Nabiy alayhissalomning: “Alloh taolo o‘z ishini chiroyli, puxta qiladigan kishini yaxshi ko‘radi” (Imom Tabaroniy rivoyati), degan muborak hadislarini o‘zlariga shior qilib olgan bo‘ladilar. Lekin, afsuski, hozir bunday ustalarni topish amrimahol. Borlari ham “qo‘lma-qo‘l”.


Omonatdor ustalar qurgan uylar, yillar o‘tsa ham, yaxshilik bilan eslanadi. Ularning haqlariga xayrli duolar qilinadi. Birgina misol, bizning Sangijumon qishlog‘imizdagi ko‘p uylarni pachirlik usta Turdimurod bobo (Alloh makonini jannat qilsin!) qurgan. O‘sha paytlarda (1960–1990 yillar) vassajuft qilingan shiftlarga ustaning imoratni qurib bitirgan sanasini bitish an’ana bo‘lgan. Har safar qishloqqa borib uyga kirsam, usta boboning “imzosi”ga ko‘zib tushadi va Qur’oni karim oyatlaridan tilovat qilib, u kishining ruhlariga bag‘ishlayman.


Bugun ba’zi ustalarning ishni kelishilgan muddatda tugatmasligi; sifatsiz qurilish materiallaridan foydalanishi; narxni asossiz oshirishi; kamchiliklarni yashirishi; bir necha oy o‘tib yana ta’mir qilishga majbur bo‘ladigan darajada ish tutishi katta gunohdir. Bunday xatti-harakatlar oqibatida buyurtmachi moddiy zarar ko‘radi, asabiylashadi, vaqt yo‘qotadi va eng achinarlisi, odamlar o‘rtasidagi ishonch susayadi.


Halol rizqning barakasi uning ko‘pligida emas, balki pokligidadir. Aldamchilik bilan, hiyla-nayrang ishlatib topilgan mablag‘ foyda bo‘lib ko‘rinsa-da, unda baraka bo‘lmaydi. Shuning uchun har bir usta o‘z qo‘li bilan topayotgan rizqining halolligi haqida o‘ylashi, har bir mix, har bir g‘isht, har bir sim yoki har bir ta’mir uchun qiyomat kuni hisob berilishini unutmasligi kerak.


Shayx Muhammad Sodiq Muhammad Yusuf rahimahulloh:

  •  Men ham (har bir shaxs) jamiyatning a’zosiman. Uy qurmoqchiman, lekin quruvchilik qo‘limdan kelmaydi. Demak, ustaga ehtiyojim bor. Uning oldiga borib, uy qurmoqchiman, shartnoma tuzaylik, deyman. Ustalar kasbi ortidan rizq topadi. Ular bilan kelishib, bugungi naxr bo‘yicha muayyan summa belgilanadi. Muddati va sifat ko‘rsatkichlari kelishib olinadi. Hozirga kunda, Alloh biluvchiroq, ustaman deganlarning 70 foizi aldamchi, nayrangboz, hiylakor: kelishilgan kunda belgilangan manzilga yetib kelmaydi, ishga kech kelib, erta ketadi, vazifasini puxta bajarmaydi, ishini bitirmasdan oldin pul so‘raydi. Takasaltang, taralla-bedod qilib yuradi. Uyning egasi ham xijolatda qoladi. Aksariyati shunaqa. Bunday ustalarga kim ishonadi? Ularga kim ish beradi? Bunday toifalar o‘ziga o‘zi qiladi, ular omadsizlikni o‘zlariga chorlab oladilar.


O‘ttiz foiz haqiqiy ustalar bor. Ular o‘z kasbi bilan faxrlanadi. Guruhlari bor, shogirdlari, ustozlari bor. Hammasini qoyillatib, asbob-anjomlarini chiroyli qilib qo‘yishgan. Shartnopmani tuzadi, vaqtida ishga keladi, belgilangan muddatda qurilishni yoki ta’mir ishlarini tugatadi, ish haqini olib ketadi. Buyurtmachi ham rozi, usta ham rozi. Bunday kishilarning ishida unum, baraka bo‘ladi. Topgan pullari barakali bo‘ladi.


Haqiqiy usta faqat qurilish yoki ta’mirlashni emas, balki odamlarning ishonchini ham qozonadi. Vijdon bilan qilingan har bir ish ibodatga aylanadi. Aldamchilik va nayrang bilan bajarilgan ish esa vaqtinchalik foyda keltirsa ham, dunyoda obro‘ni to‘kadi, rizq qiyilishiga sabab bo‘ladi, oxiratda esa javobgarlikni keltiradi.

 

Tolibjon NIZOM

Maqolalar