Sayt test holatida ishlamoqda!
22 Avgust, 2026   |   9 Rabi`ul avval, 1448

Toshkent shahri
Tong
04:13
Quyosh
05:39
Peshin
12:26
Asr
17:13
Shom
19:16
Xufton
20:38
Bismillah
22 Avgust, 2026, 9 Rabi`ul avval, 1448

INSONNING SHA’NI QONI KABI HAROMDIR

18.09.2019   6716   5 min.
INSONNING SHA’NI QONI KABI HAROMDIR

Bismillahir rohmanir rohiym

 

Insoniyat tarixidagi eng buyuk va eng afzal haj deb e’tirof etilgan Vidolashuv hajida Rasululloh sallallohu alayhi vasallam odamlarga ommatan so‘nggi bor bir qancha dolzarb va muhim masalalarni va qonun-qoidalarni bayon qilganlar. Aynan mana shu haj mavsumida Arafot tog‘ida “Bugun Men sizlarga diningizni mukammal qilib berdim, ne’matimni to‘kis qildim va sizlarga Islomni din bo‘lib qolishiga rozi bo‘ldim” oyati ham nozil bo‘lgan edi. Bu maqolada birovning obro‘sini to‘kish, sha’nini yerga urishning yomon illat ekanligi masalasiga alohida e’tibor qaratmoqchimiz. Ushbu ma’noni ifodalab kelgan hadislar bir qancha sahoba raziyallohu anhumlar tomonidan rivoyat qilingan bo‘lib mutavotirlik darajasiga yetgan. Quyida keladigan hadisi sharif o‘sha Vidolashuv hajida aytib o‘tilgan:

 

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللهِ خَطَبَ النَّاسَ يَوْمَ النَّحْرِ فَقَالَ: يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا؟ قَالُوا: يَوْمٌ حَرَامٌ قَالَ: فَأَيُّ بَلَدٍ هَذَا؟ قَالُوا: بَلَدٌ حَرَامٌ، قَالَ: فَأَيُّ شَهْرٍ هَذَا؟ قَالُوا: شَهْرٌ حَرَامٌ، قَالَ: فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فَأَعَادَهَا مِرَارًا ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ: اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَوَصِيَّتُهُ إِلَى أُمَّتِهِ فَلْيُبْلِغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ.

 

Ibn Abbos raziyallohu anhumodan rivoyat qilingan hadisda Rasululloh sallallohu alayhi vasallam qurbonlik kuni odamlarga murojaat qilib “Ey odamlar, bugun qanday kun” dedilar, ular (urush qilish, nojo‘ya ishlarni qilish) harom qilingan kun deyishdi. “Unda, bu qanday yurt” dedilar, ular (urush qilish, nojo‘ya ishlarni qilish) harom qilingan yurt deyishdi. “Unday bo‘lsa, bu oy qanaqa oy” dedilar, ular (urush qilish, nojo‘ya ishlarni qilish) harom qilingan oy dedilar. Shunda u zot “Sizlarning qonlaringiz, mollaringiz va obro‘laringiz mana shu yurtda, mana shu oyda mana shu kun (urush va nojo‘ya ishlarni qilish) qanday harom bo‘lsa xuddi shunday haromdir” deb uni bir necha marotaba takrorladilar, so‘ng boshlarini ko‘tarib “Ey Alloh, yetkaza oldimmi, ey Alloh, yetkaza oldimmi?! Unda hozir bo‘lganlar yo‘qlarga yetkazsin, mendan keyin bir-birlaringizni bo‘yniga qilich solib kofirlikka qaytib ketmanglar” dedilar. Shunda Ibn Abbos raziyallohu anhumo “Jonim qo‘lida bo‘lgan zot haqqi bu u zotning ummatlariga vasiyatlari bo‘ldi-yov”, dedi.

Hadisi sharifdan eng dolzarb sanalgan quyidagi uchta ibrat olinadi:

Birovning qonini to‘kishni haromligi;

Birovning moliga tajovuz qilishni haromligi;

Birovning obro‘sini to‘kib, oyoq-osti qilishni haromligi.

Ushbu so‘zlarni u zot sollallohu alayhi vasallam odamlar gavjum bo‘lgan bir qancha o‘rinlarda – Arafot, Mino va tashriq kunlari yana Minoda turib takror-takror aytganlar. Ulamolar Rasululloh sallallohu alayhi vasallamning bu so‘zlarni takror-takror aytganlarini o‘zi ham mazkur ishlarning haromligini ko‘rsatib turibdi deganlar.

Haqiqatan, kishini obro‘sini to‘kish yoki to‘kishga bo‘lgan urinish Islom dinida qattiq qoralangan bo‘lib, uning oqibati odamlar o‘rtasida kelishmovchilik, parokandalik va fitna-fasod ishlarning sodir bo‘lishiga olib keladi. Bu narsa esa Qur’oni karimning bir qancha oyatlarida ham qoralangan.

Jumladan, Humaza surasining 1-oyatida “Har bir obro‘ to‘kuvchi va ayblovchiga vayl bo‘lsin” deyilgan. Demak, oyati karimadan ham ko‘rinib turibdiki kishining obro‘sini to‘kishga bo‘lgan urinish qattiq qoralanadi va uning oxiratdagi iqobi ham shunga yarasha bo‘ladi.

Rasululloh sallallohu alayhi vasallam bir hadislarida “Jabroil meni osmonga olib chiqqanda bir qavmning oldidan o‘tdi, ularning misdan tirnoqlari bo‘lib u bilan yuzlari va ko‘kslarini timdalar edi, dedilar. Shunda u zot “Ey Jabroil, bular kimlar?” deb so‘raganlarida, ular odamlarning go‘shtini yeb (ya’ni ularni g‘iybat qilib), obro‘larini to‘kkan kimsalar” deb javob berdi.

Ushbu hadis hamda yuqoridagi oyat va hadislardan Dinimizda insonning sha’ni, obro‘si qanchalik qadrli ekanligi, uni to‘kishning oqibati yomon bo‘lishi ko‘rinib turibdi.

Afsuski, keyingi paytlarda turli saytlar va ijtimoiy tarmoqlarda kishilarning, xususan, ulamolarning obro‘sini tushirib, shu orqali obro‘ orttirishga urinish holatlari ko‘zga tashlanmoqda. Bu holat ayni biz yuqorida keltirgan oyat va hadislarda qoralangan bo‘lib, harom, jirkanch ishlardir. Birovning obro‘sini to‘kuvchilarning holiga bu dunyoda ham, oxiratda ham voy bo‘ladi.

Bunday oqibati xunuk ishlarni amalga oshirayotganlar Alloh taolo mukarram qilib yaratgan insonni ustidan kulib, uning obro‘sini to‘kishdek og‘ir gunohni sodir etayotganlarini, buning uchun oxiratda Alloh taoloning huzuriga borganda nima deb javob berishlarini o‘ylasinlar.

Alloh taolo barchamizni birovlarning obro‘siga til tekkizishdan tiyiluvchi, kamtar, musulmonlarni yaxshi ko‘ruvchilardan qilsin!

 

O‘zbekiston Musulmonlari idorasi matbuot xizmati

Maqolalar
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Majlislar omonatdir

06.08.2026   20998   4 min.
Majlislar omonatdir

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

عن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم:

« المجالس بالأمانة إلا ثلاثة مجالس: سفك دم حرام، أو فرج حرام، أو اقتطاع مال بغير حق »

 

Jobir ibn Abdulloh roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam dedilar: “Majlislar omonatdir. Faqat uch majlis bundan mustasno: nohaq qon to‘kish, harom shahvoniy aloqa (zino) va nohaq molni tortib olish haqidagi majlislar” (Imom Abu Dovud rivoyati).

 

“Majlislar omonatdir”, ya’ni odamlar yig‘ilgan har qanday majlisda aytiladigan gaplar omonat hisoblanadi. Agar suhbatdoshlar ma’lum bir gapning sir saqlanishini istasalar yoki vaziyat shuni taqozo etsa, u holda u gapni boshqalarga tarqatish joiz emas.

 

Bunga quyidagilar kiradi: shaxsiy sirlar; oilaviy maslahatlar; ishxona yoki tashkilot yig‘ilishlari; davlat ishlariga oid maxfiy suhbatlar; faqat ishtirokchilarga tegishli bo‘lgan ma’lumotlar.

 

“Omonat” degani faqat mol-mulkni saqlash emas, balki sirni, ma’lumotlarni va eshitilgan gapni ham saqlashni o‘z ichiga oladi.

 

Nima uchun majlis omonat deb atalgan? Chunki odamlar bir-biriga ishonib, erkin maslahatlashishi va dardini aytishi uchun ularning gaplari tashqariga chiqmasligi zarur. Agar majlisda yoki biror yig‘inda qatnashgan kishi eshitganlarini boshqalarga tarqataversa, odamlar bir-biriga ishonmay qo‘yadi, g‘iybat va chaqimchilik ko‘payadi, munosabatlar buziladi, jamiyatda o‘zaro ishonch yo‘qoladi. Shu bois solih salaflar majlis sirini oshkor qilishni omonatga xiyonat deb hisoblashgan.

 

“Faqat uch majlis bundan mustasno...” ya’ni ba’zi hollarda sir saqlash mumkin emas. Agar bir kishi: “Men falonchini o‘ldirmoqchiman yoki unga zarar yetkazmoqchiman” desa va uning bu ishi jiddiy ekani ma’lum bo‘lsa, uni yashirish joiz emas. Balki qotillikning oldini olish uchun tegishli mas’ullarni yoki huquqni muzofaza qiluvchi tashkilotlar vakillarini ogohlantirish shart.

 

“Harom shahvoniy aloqa (zino)”. Agar bir kishi zino qilish yoki birovning nomusiga tajovuz qilish niyati borligini bildirsa, bu haqda ham sukut qilish mumkin emas. Bunday holda jabrlanuvchini yoki buning oldini oladigan mas’ul shaxslarni ogohlantirish lozim bo‘ladi.

 

“Nohaq molni tortib olish”. Agar kimdir o‘g‘rilik, firibgarlik qilishni, birovning haqini tortib olishni rejalashtirayotganini aytsa, bu sirni ham saqlab turish joiz emas. Chunki bu boshqalarning haqiga tajovuzdir.

 

Xo‘sh, shunday vaziyatga duch kelgan kishi qanday yo‘l tutishi lozim?

 

Avvalo, o‘sha odamga nasihat qilinadi va Allohdan qo‘rqishi eslatiladi. Agar u fikridan qaytmasa va xavf haqiqiy bo‘lsa, zararning oldini olish uchun tegishli shaxslarga xabar beriladi. Bu xabar berish faqat jinoyatni to‘xtatish bo‘lishi kerak, odamni sharmanda qilish yoki obro‘sini to‘kish emas.

 

Xulosa qilib aytganda, barcha hadislar kabi mazkur hadis ham mo‘min-musulmonlarga juda muhim axloqiy qoidani o‘rgatadi: majlisda eshitilgan gaplar omonat hisoblanadi va ularni egasining roziligisiz tarqatish aslo mumkin emas. Biroq agar bu sirni saqlash oqibatida insonning joniga, nomusiga yoki mol-mulkiga katta xavf tug‘ilsa, zararning oldini olish uchun shu haqda xabar berish ba’zi hollarda vojib bo‘ladi. Shu tariqa Islom ham omonatni saqlashni, ham odamlarning hayoti, nomusi va mol-mulkini muhofaza qilishni ta’minlaydi.

 

Manbalar asosida

T.NIZOM tayyorladi.

Maqolalar