Katta Langar Qur’oni mavzusini teran tushunish uchun avval Muqaddas Kitob, ya’ni Qur’oni Karim tarixiga nazar tashlash joiz. U payg‘ambarimiz Muhammad alayhissalomga Jabroil alayhissalom vositasida Alloh tomonidan nozil qilingan. Qur’oni Karim Islom dinining asosi, qonun-qoidalari, Allohning o‘z bandalariga nisbatan buyruqlari aks etgan ilohiy kitoblarning oxirgisidir.
Qur’oni Karim dastlab Payg‘ambarimiz Muhammad alayhissalomga vahiy kelishiga mos ravishda, bosqichma-bosqich, og‘zaki shaklda jamlangan.
Qur’onni yaxlit hajmda yod olganlarning soni qancha bo‘lgani to‘g‘risida olimlarning fikrlari turlicha. Ayrim olimlar, Imom al-Buxoriyning hadislaridan biriga asoslangan holda, Qur’on hofizlarining soni 7 ta bo‘lgan deb hisoblaganlar. Yana bir hadisda Qur’onni yoddan bilganlarning soni to‘rtta, deb ko‘rsatilgan, tarixchilar esa o‘nlab kishilar Qur’onni yoddan bilganlar, deb hisoblaydilar. Tarixiy haqiqat esa shundan iboratki, Rasululloh alayhissalomdan Qur’oni Karimni to‘liq yod olganlarning soni behisob bo‘lgan. Nabiy alayhissalomning vafotlaridan ko‘p o‘tmay sodir bo‘lgan Yamama yaqinidagi janglarda halok bo‘lganlar ichida yetmishdan ortiq qori sahobalarning bo‘lgani ushbu fikrga dalil bo‘la oladi. Bu to‘g‘rida imom Movardiy shunday deydi: “Ushbu to‘rtlikdan boshqa hech kim Qur’oni Karimni komil yod olmagan, deb chegaralash mumkin emas. Zero, sahobalar turli shaharlarga tarqab ketgan edilar”.
Ayni paytda Payg‘ambarimiz Muhammad alayhissalom Qur’onni yozma ko‘rinishda saqlashga ham alohida e’tibor qaratganlar. Qur’on nozil bo‘layotgan paytida hali qog‘oz muomalada bo‘lmagan. Nabiy alayhissalomga vahiy kela boshlashi bilan, sahobalar qo‘l ostilarida yozuvga yaroqli nima topsalar, shunga suralarni yozib olganlar. Xususan, daraxt po‘stlog‘i, matolar, teri, yassi toshlar, kurak suyaklari... Payg‘ambarimiz vafotlaridan so‘ng ichki qurolli nizolar oqibatida ko‘plab qorilarning vafot etishlari oqibatida Qur’onning yo‘qolib ketish xavfi tug‘ilgan.
Shunda xalifa Abu Bakr (r.a.) sahobalardan hay’at tuzib, ularning qo‘llarida saqlanayotgan suralar va oyatlarni jamlatganlar va kitob shakliga keltirganlar. Jamlangan Qur’oni Karim payg‘ambarimizning bevalari Hafsa (r.a.)ga saqlash uchun topshirilgan. Uchinchi xalifa Usmon ibn Affon paytlarida Qur’onni o‘qish, Qur’on tajvidi masalalarida ixtiloflar kelib chiqqan. Chunki Qur’on turli holatlarda har xil qoidalarga amal qilingan holda o‘qilgan. Ahvol shu darajaga yetib borganki, musulmonlarning birligiga rahna tushish holatlari kelib chiqa boshlagan. Shunda xalifa Usmon ibn Affon sahobalarning qo‘lida saqlanayotgan Qur’on qismlarini, xalifa Abu Bakr to‘platgan kitob shaklidagi Qur’onni olib keltiradi va yana hay’at tuzib, mukammal kitob holida jamlaydi.
Xalifa Usmon jamlatgan Quron nusxalarining biri O‘zbekiston musulmonlari idorasida saqlanadi va juda ko‘pchilik olimlarning fikricha, bu aynan asl, birinchi nusxa hisoblanadi. Ushbu tarixiy manbalarni aytib o‘tayotganimizning sababi shuki, Alloh bizni mana shunday buyuk bir ne’mat bilan taqdirlagan.
Endi bevosita Katta Langar Qur’oni taqdiriga e’tibor qaratsak. Qashqadaryo viloyati Qamashi tumanida Katta Langar qishlog‘i bor, atrofi tog‘li hudud. Ana shu qishloqqa XIV asr boshlarida darveshlar, so‘fiylar ko‘chib kelganlar. Muhammad Sodiq degan o‘z zamonining mashhur tasavvuf shayxi shu tomonlarda qo‘nim topib, qishloq masjidiga asos soladi. Mazkur tabarruk manzil avval ham, hozir ham ziyoratgoh vazifasini o‘tab kelmoqda. Unda Muhammad Sodiqning otasi va o‘g‘illari hamda o‘zlarining qabrlari bor. Ma’lumki, tasavvuf tarixida Yassaviya, Kubroviya, Naqshbandiya kabi so‘fiylik tariqatlari bo‘lgan. Biz zikr etayotgan qishloqda esa Ishqiya tariqatining shayxlari faoliyat yuritganlar.
Ko‘pchilik uchun kema langarini anglatadigan so‘z, o‘rta asrlarda qarorgoh, darveshlar uchun qurilgan xonaqo ma’nolarida qo‘llanilgan. Sohibqiron Amir Temur davrida darveshlar, so‘fiylar alohida e’tibor bilan e’zozlangan va ular uchun maxsus langarxonalar barpo etilgan. Ularning aksariyati shajaralari Payg‘ambar alayhissalomga yoki u kishining kuyovlari Hazrat Aliga yoki nabiralariga borib taqaladi, deyiladi. Ishqiya shayxlari Allohdan boshqa hech kimga muhabbat bog‘lash mumkinmas, degan yo‘lni tutib, asosan Yaratganning zikri bilan hayot kechirganlar. Taassufki, Katta Langarga Ishqiya shayxlari qayerdan kelib qolishgani, ularning millatlari noma’lum. Yillar, asrlar oralig‘ida shayxlar o‘zbeklashib, mahalliy aholi bilan qarindosh bo‘lib ketganlar. Ba’zi manbalarda ularning iroqlik ekanliklariga ishoralar uchraydi. Lekin ilmiy jihatdan ushbu taxminlar chuqur o‘rganilmagan. E’tiborli tomoni shundaki, aynan Ishqiya shayxlari o‘zlari bilan birga Katta Langar Qur’oni deb atalayotgan Qur’onni olib kelishgan. Ushbu muqaddas kitob Ikkinchi jahon urushidan oldin ham, keyin ham olimlar tomonidan ma’lum darajada tadqiq etilgan. Ta’kidlanishicha, urushdan oldin Qur’on to‘liq, ya’ni 498 sahifadan iborat bo‘lgan. Keyinchalik sahifalarning soni kamayib borgani tasdiqlangan. 2003 yilda Fransiyaning O‘zbekistondagi elchixonasining madaniyat masalalari bo‘yicha maslahatchisi Per Shyuven degan olim Din ishlari bo‘yicha qo‘mitaga Katta Langar qishlog‘idagi Qur’on sahifalari yo‘qolib ketayotganini ma’lum qiladi. Tez fursatda olim va ulamo Abdurazzoq Yunusov (Alloh rahmat qilsin, o‘sha paytlar musulmonlar idorasi raisi o‘rinbosari vazifasida edilar) xizmat safariga yuboriladi. U kishi qishloq ahli bilan maslahatlashib, ularning roziligini olib, Qur’onning qolgan 12 sahifasini Toshkentga olib keladi. Hozir Langar qishlog‘ida aynan shu 12 sahifaning xattotlar tomonidan ko‘chirib berilgan nusxasi saqlanmoqda. Asl nusxa esa O‘zbekiston musulmonlari idorasining muzeyida maxsus sharoitlarda asrab kelinmoqda.
Katta Langar Qur’onining yana bir sahifasi O‘zbekiston Fanlar akademiyasining qo‘lyozmalar institutida, bir alohida sahifa Musulmonlar idorasi kutubxonasida, yana ikki sahifa Buxoro o‘lkashunoslik muzeyida saqlanmoqda. Buxorodagi sahifalar o‘z vaqtida amirning o‘g‘liga tegishli kutubxonadan muzeyga olingan. Shunday qilib, yurtimizda jami 16 sahifa Katta Langar Qur’oni deb atalgan noyob Qur’on qo‘lyozmasi saqlanadi. 1998 va 2003 yillari Sankt-peterburglik qur’onshunos olim Yefim Rizvan uni tadqiq qiladi va Gollandiyada rentgen uglerod tahlilidan o‘tkazadi. Aniqlanishicha, mazkur Qur’on VIII-IX asrlarga tegishli ekan. Rossiyaning Sharqshunoslik qo‘lyozmalar institutida Katta Langar Qur’oni deb atalgan Qur’onning 81 sahifasi borligi ma’lum. Ayrim mutaxassislar Katta Langar Qur’onining 81 sahifasini mashhur sharqshunos olim Krachkovskiy Rossiyaga olib ketgan, degan fikrni ilgari suradilar. Aslida, tarixiy ma’lumotlarga ko‘ra, o‘tgan asrning 30-yillaridagi ocharchilik davrida Nofal ismli livanlik arabning bevasi Qur’on sahifalarini Krachkovskiyga sotgan. Uning eri oktyabr inqilobidan avval Rossiya Mudofaa vazirligida arab tilidan saboq bergan. Mantiqiy xulosa shuki, nusxalarni Sankt-Peterburgga Nofal olib kelgan, u ham kimdandir sotib olgan yoxud unga kimdir asrab qo‘yish uchun bergan bo‘lishi mumkin. Livanlik arabning O‘zbekistonga kelishi haqiqatga to‘g‘ri kelmaydi. Hech qaysi manbada bu haqda ma’lumot yo‘q. Eng qizig‘i, Fransiya milliy kutubxonasida xuddi shunday o‘lchamlarda, xuddi shunday yozuvda Qur’on sahifalari saqlanmoqda. Uning bir qismini Napoleon Bonapart Misrni bosib olgan chog‘ida, faranglar konsuli kolleksiya yig‘ish maqsadida xarid qiladi. Vataniga qaytgach, Fransiya milliy kutubxonasiga topshiradi. Parij milliy kutubxonasi, Peterburg qo‘lyozmalar instituti va bizdagi sahifalar bir-birini to‘ldiradi. Bizda bor qo‘lyozma sahifalari ularda yo‘q, ulardagi sahifalar bizda yo‘q. Katta Langar Qur’oni haqidagi tarixiy ma’lumotlar mana shulardan iborat.
Hozir “O‘zbekiston madaniy merosi jahon to‘plamlarida” loyihasi asosida yurtimiz ilmiy-tarixiy va madaniy yodgorliklarining chet el kolleksiyalaridagi asl manbalari o‘rganilmoqda. Biz loyiha rahbari Firdavs Abduholiqov bilan izchil va faol hamkorlik qilmoqdamiz. Mamnuniyat bilan qayd etamizki, Sankt-Peterburgdagi hamda bizdagi sahifalarni qo‘shgan holda Katta Langar Qur’onining faksimile nusxasi yaratildi. Faksimile nusxalar soha ilmiy tekshirish muassasalariga topshirildi.
Shu o‘rinda boshqa bir qiziqarli ma’lumotga to‘xtalib o‘tsak. Angliyaning Birmingem shahrida XX asr oxirlarida bir aspirant yigit tasodifan kutubxonadan ikki sahifa Qur’onni topib oladi. Qizig‘i, yozuv usuli va o‘lchami bir xil bo‘lishiga qaramay, ular Katta Langar Qur’oni sahifalari emas, Usmon Qur’oniga ham mos kelmaydi. Bu ikki sahifa olimlar tomonidan qayta-qayta tekshirildi. Jumladan, o‘tgan yil Birlashgan Arab Amirligining qo‘lyozmalar markazidan ekspertlar atroflicha o‘rganishdi. Sahifalar xalifa Abu Bakr davrida yozilgan bo‘lishi va Usmon Qur’onidan ham, Katta Langar Qur’onidan ham qadimiyroq ekanligi to‘g‘risida fikrlar bildirildi. Lekin Birmingemdagi Qur’on bilan Katta Langar Qur’oni sahifalari, albatta, qiyosiy o‘rganilishi kerak, negaki, ikkala Qur’on ham hijoziy yozuvida bitilgan. Shu bois ilm ahlini katta ishlar kutib turibdi.
Usmon Qur’oni hamda Katta Langar Qur’onining yurtimizga kelib qolganligining o‘zi ilohiy mo‘jiza. Ana shunday ulug‘ mukofotga sazovor bo‘lganligimiz yurtimizga berilgan baraka va farovonlikdan dalolatdir. Davlatimiz rahbarining tashabbusi bilan tashkil etilgan Islom sivilizatsiyasi markaziga tariximiz, ajdodlardan qolgan buyuk ilmiy-ma’rifiy merosni tadqiq qilish, uni asrab-avaylash va targ‘ib qilish vazifasi yuklatilgan. Mamlakatimizda saqlanayotgan Qur’oni Karim qo‘lyozmalari ham ana shu merosning tarkibiy qismi sifatida tadqiq qilinmoqda.
Shoazim MINOVAROV,
Islom sivilizatsiyasi markazi direktori.
Hozirgi kunda “bid’at” so‘zini ko‘pchiligimiz tez-tez eshitamiz. Ta’bir joiz bo‘lsa, bu so‘zni bilgan ham, bilmagan ham, tushungan ham, tushunmagan ham ishlatmoqda.
Alloma ibn Hajar Makkiy rahimahulloh o‘zining “Fathul Mubiyn” asarida bid’atning lug‘aviy ma’nosini quyidagicha keltirgan:
“Bid’at so‘zi lug‘atda – o‘xshashi bo‘lmagan, yangi narsani paydo qilish”, degan ma’noni beradi.
“Bahrul Layoliy sharhi Bad’ul Amoliy”da esa, bid’atning lug‘aviy ma’nosini: “Avval bo‘lmagan, o‘xshashi yo‘q narsani paydo qilish” deb keltirgan.
Shundan kelib chiqib, mazkur ulamolar bid’at xoh ibodatlarda, xoh odatlarda bo‘lsin, yaxshi yoki yomon bo‘lsin, Qur’on va sunnatda mavjud bo‘lmagan yangi paydo bo‘lgan narsa deb qaraganlar.
Ulamolar lug‘aviy bid’atni besh qismga bo‘lganlar.
Birinchisi: Vojib bid’at. Nahv ilmini o‘rganish bid’atning shu turiga kiradi. Chunki bu ilmni bilmasdan Qur’on va sunnatni bilib bo‘lmaydi. Bu ikki manbani o‘rganish vojib. Vojibni bajarishga xizmat qiladigan narsa ham vojib bo‘ladi.
Demak, Qur’on va sunnatni o‘rganish uchun nahvni o‘rganish vojib.
Ikkinchisi: Harom bo‘lgan bid’at. Mo‘tazila, jabariya va hozirgi salafiy hamda ahli sunnaga zid bo‘lgan turli firqa va oqimlarni ta’sis etish. Chunki bular ham Islomning ilk davrlarida bo‘lmay, keyinchalik turli maqsadlarda tashkil qilingan bo‘lib, asosan sof Islom aqidasini noto‘g‘ri talqin qilish, Islomga va musulmonlarga zarar berish bilan tanilgan. Shuning uchun bunday firqa va oqimlarga kirish harom hisoblanadi.
Uchinchisi: Mustahab bid’at. Masjidlarga minoralar qurish, ma’had va madrasalar barpo etish, Qur’on qiroatini eshitish va Nabiy sollallohu alayhi vasallamning siyratlarini o‘rganish uchun turli majlislar tashkil qilish mustahab bid’atlar sirasiga kiradi.
To‘rtinchisi: Makruh bid’at. Masjidlarga ziynat berish.
Beshinchisi: Muboh bid’at. Yeb-ichish, kiyim-kechak, maskan-manzillarda kengchilikka yo‘l qo‘yish. Ya’ni agar haloldan bo‘lsa, kishi o‘zi yashaydigan manzilini chiroyli ta’mirlasa, faxr va kibrdan xoli bo‘lib, qimmatbaho kiyim kiygan bo‘lsa va yemoq-ichmog‘ida kengchilikka yo‘l qo‘ysa, gunohkor bo‘lmaydi. Chunki shar’an bu paytda mazkur ishlar muboh sanaladi.
Bid’atning shar’iy-istilohiy ma’nolari
Bid’atning shar’iy – istilohiy ma’nolarini “Bahrul Laoliy sharhi Bad’ul Amoliy” asarining sohibi quyida uch qism qilib keltirganlar:
الزِّيَادَةُ وَالنُّقْصَانُ فِي الدِّينِ مِنْ غَيْرِ إِذْنِ الشَّارِعِ
1. “Shore’ning iznisiz dinda ziyoda va nuqsonga yo‘l ochish”.
جَعْلُ غَيْرِ الدِّينِ دِينًا أَوْ مَا يَكُونُ مُشَابِهًا بِالدِّينِ وَلَيْسَ مِنَ الدِّينِ
2. “Dindan bo‘lmagan narsani din deb bilish yoki dinga o‘xshash martabaga ko‘tarish”.
عَمَلٌ مُحْدَثٌ عَلَي نِيَّةِ الْعِبَادَةِ
3. “Dinda asli yo‘q bo‘lib, yangi paydo bo‘lgan narsani ibodat niyatida bajarish”.
Mazkur ta’riflarga asoslanib fuqaholar ikita fiqhiy qoidani joriy qilganlar.
الْأَصْلُ فِي الْأَشْيَاءِ هُوَ الْإِبَاحَةُ
1. “Narsalardagi asl qoida mubohlik va tozalikdir”. Ya’ni, aslida hamma narsa muboh va tozadir.
الْأَصْلُ فِي الْأَشْيَاءِ هُوَ الْحُرْمَةُ
2. “Narsalardagi asl qoida haromlik va nopoklikdir”.
Zohiran qaraganda bir-biriga zid bo‘lgan bu ikki qoidani tatbiqi shundayki, agar bir kishi dunyo ishlarini osonlashtirish, odamlarning og‘irini yengil va uzog‘ini yaqin qilish maqsadida biror narsa masalan mashina, telefon yoki turli foydali moslamalar o‘ylab topib ixtiro qilsa, “Narsalardagi asl qoida mubohlik va tozalikdir”, qoidasiga binoan bu yaxshi va maqtalgan ish hisoblanadi.
Ammo, ibodat niyatida dinda biror narsani joriy qilish, sunnat bo‘lmagan amalni sunnat deb e’tiqod qilish, “Narsalardagi asl qoida haromlik va nopoklikdir”, qoidasiga binoan bid’at va harom ish hisoblanadi.
Bid’atning turlari.
“Sahihi Buxoriy” kitobini sharhlagan Imom Qastaloniy rahimahulloh aytadilar: “Imom Bayhaqiy Imom Shofe’iydan naql qilib: “Kitobu sunnatga va ijmoga xilof bo‘lgan ishlar zalolatga chorlovchi bid’atdir. Ammo, kitobu sunnatga xilof bo‘lmagan yaxshi ishlar bid’at emas, balki “Muhdasotu mahmuda” ya’ni keyin paydo bo‘lgan maqtalgan ishlardir”, deganlar (Qastaloniy. J. 1. B. 302).
Jarir ibn Abdulloh roziyallohu anhudan qilingan rivoyatda:
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ سَنَّ فِي الإسلام سُنَّةً حَسَنَةً فَعُمِلَ بِهَا بَعْدَهُ کُتِبَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا وَلَا یُنْقَصُ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْءٌ وَمَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةً سَیِّئَةً فَعُمِلَ بِهَا بَعْدَهُ کُتِبَ عَلَيْهِ مِثْلُ وِزْرِ مَنْ عَمِلَ بِهَا وَلَایُنْقَصُ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْءٌ.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Kim Islomda chiroyli yo‘lni joriy qilsa, bas u uchun uning ajri va undan keyin unga amal qilganlarning ham ajri bo‘ladi. Ularning ajrlaridan biror narsa kamaytirilmaydi” (Imom Muslim rivoyati).
Mana shu va boshqa dalillarga tayanib, ulamolarimiz bid’atni ikki qismga bo‘lganlar: bid’ati hasana (yaxshi bid’at) va bid’ati sayyia (yomon bid’at).
Hofiz ibn Hajar rahimahulloh: “Shariatning asliga xilof bo‘lmay, shu bilan birga foydali va xayrli amallar bid’ati hasanadir. Shar’iy asosga ega bo‘lmagan amal yoki e’tiqodni joriy qilish bid’ati sayyia deyiladi”, deganlar. (“Fathul Boriy” kitobi, J. 4. B. 253).
Bid’ati hasana – bunga hazrati Umar roziyallohu anhuning ishlarini misol qilish mumkin. Sunnat amal bo‘lgan tarovih namozini Rasululloh sollallohu alayhi vasallam jamoat bilan o‘qimas edilar. Hazrati Umar esa xalifalik davrida mazkur namozni imomga iqtido qilib, jamoat bilan o‘qishni joriy qildi va: “Qanday yaxshi bid’at bo‘ldi”, dedi.
Shunga binoan diniy ilmlar o‘rgatish uchun alohida madrasalar qurish, kitoblar chop etish, masjidlarga gilam solish, Rasululloh sollallohu alayhi vasallamni go‘zal siyratlarini targ‘ib qilish uchun mavlid o‘qish singari din asoslariga zid bo‘lmagan amallar bid’ati hasana bo‘ladi. Unga amal qilish joiz va u zalolatga boshlamaydi.
Bid’ati sayyia esa, shar’iy asosga ega bo‘lmagan biror amal yoki e’tiqodni joriy etishdir. Bunday bid’at ayni zalolat bo‘lib, u shariatimizda rad etilgan. Quyidagi hadisi sharif ham shunga dalolat qiladi.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam aytdilar:
مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ
“Kim bizning bu dinimizda unda bo‘lmagan yangi narsani kiritsa, rad qilinadi” (Imom Buxoriy rivoyati).
Demak, hadisda ko‘zlangan maqsad dinning asosiy manbalari bo‘lmish Kitob, sunnat va ijmoga xilof bo‘lgan ishlarni paydo qilish bo‘lsa, bas, u rad qilingandir. Ammo dunyoviy hayotning ravnaqiga xizmat qiladigan, insonlarga manfaat beradigan ishlarni paydo qilish, garchi Kitobu sunnatda asosi mavjud bo‘lmasa-da, zinhor bid’at deyilmaydi.
O‘tkirbek Sobirov
O‘zbekiston musulmonlari idorasi mas’ul xodimi
Toshkent islom instituti o‘qituvchisi