Bir ayol Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning oldilariga kelib, u zotga burda (libos) hadya qildi. U zot alayhissalom uni kiydilar. U zotning o‘sha kiyimga ehtiyojlari bor edi. Sahobalardan biri uni ko‘rdi-da, «Ey Allohning Rasuli, bu buncha ham chiroyli ekan. Menga kiydiring shuni» deb u zotdan o‘sha libosni so‘radi. Nabiy sollallohu alayhi vasallam darhol yechib, o‘sha odamga berdilar. Shunda sahobalar o‘sha odamga «Yaxshi ish qilmading. Nabiy sollallohu alayhi vasallam bu kiyimga ehtiyojlari borligidan uni kiygan edilar. Keyin sen u zot hech kimni quruq qaytarmasliklarini bilib turib so‘rading» deyishdi. Buni eshitgan boyagi odam «Allohga qasamki, men u libosni kiyish uchun so‘ramadim. Balki men uni kafanim bo‘lishi uchungina so‘radim» dedi. Buxoriy rivoyati.
O‘sha sahoba Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning liboslarini o‘zida saqlab turdi va oxiri o‘sha kiyim uning kafani bo‘ldi.
Nozimjon Hoshimjon tarjimasi
Bismillahir Rohmanir Rohiym
#imom #taqvo #ilm
Imom Abu Hanifa rahimahulloh obid, zohid va taqvodor zot edilar. Fatvo, fiqh kabi ko‘plab vazifalari bo‘lishiga qaramay, Qur’ondan virdlari bor edi.
U zot kunduzi ilm va fatvo bilan band bo‘lsalar-da, tunda Qur’on xatm qilar, ayrim oyatlarni tonggacha takrorlab chiqardilar.
Qosim ibn Ma’n rivoyat qiladi: "Abu Hanifa bir kecha to tonggacha Qamar surasidagi: "Ha, ularga va’da qilingan vaqt soatdir. Va u soat ofatliroq va achchiqroqdir" oyatini yig‘lab, tazarru bilan takrorlab chiqdilar".
Olimlardan biri aytadi: "Abu Hanifani kun bo‘yi odamlar orasida ilm bilan o‘tirganini ko‘rib: "Bu kishi qachon ibodatga vaqt topadi?" deb hayron bo‘ldim. Uni kuzatsam, odamlar bilan xuftonni o‘qib uyiga kirdi, hamma tarqalgach, masjidga chiqib to tonggacha namoz o‘qidi. Bir necha kecha kuzatdim, bu uning doimiy odati ekan".
Alloh imom Abu Hanifani o‘z rahmatiga olsin! U zot hijriy 150 yilda vafot etdilar. Odamlarning ko‘pligidan Bag‘dodda janozalari 6 marta o‘qildi.
Manba