Ramazon oyida hammamiz taqvodor bo‘lishga urinamiz. Namoz o‘qish, sadaqa berish, yetimlar, beva-bechoralar holidan xabar olishga intilib, qarindoshlar bilan bordi-keldini kuchaytiramiz. Oila, farzandlarga ko‘proq e’tibor beriladi.
Ammo Ramazon oyidan keyin ba’zi kishilar bu ulug‘ oydagi taqvolarini ushlab qololmay, Ramazondan oldingi xatolarini yana davom ettirayotganlari ko‘zga tashlanib qoladi.
Xo‘sh, biz Ramazon oyidagi ruhiy holatimizni, ibodatlarga bo‘lgan intilishimizni bu oydan keyin ham davom ettirishimiz uchun nima qilishimiz kerak?
Javobi oddiy: biz taqvoli bo‘lishga faqat Ramazon oyida emas, balki butun umrimiz davomida buyurilganimizni unutmasak va shunga ko‘ra harakat qilsak bo‘ldi.
Alloh taolo bizni faqat Ramazonda emas, balki doim kuzatib turadi. Amallarimizni doim hisob-kitob qilib boradi.
Namoz doim farz. Zakot doim farz. Solih amallarni qilish va gunohlardan tiyilish bizdan doim matlubdir. Ota-ona ziyorati, silai rahm, yaxshi qo‘shnichilik, namozlarni masjidda jamoat bilan ado etish doim muhimdir. Ramazonda astoydil urinib qiladigan solih amallarimizni, aslida, doim qilib yurishga buyurilganmiz. Farishtalar bizning amallarimizni vafot etgunimizcha yozib borishadi. Ehson, infoq, muruvvat hamisha qilinishi kerak. Alloh taolo solih amallarimizga hamma vaqt savob beradi. Xato va ma’siyatlarimiz hamisha gunoh deb yozib boriladi. Biz gunohdan umrimiz oxirigacha chetda bo‘lishimiz kerak.
Alloh taolo bizni umr bo‘yi taqvo qilishga amr etgan. Shu amrida bardavom bo‘lishimizni, Ramazondan keyin ham Ramazon oyi shukuhida, oxiratga tayyorgarlik ko‘ruvchi inson bo‘lib yurishimizni nasib etsin, omin!
Nozimjon Iminjonov
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Intiqom mahkamasiga aylansangiz eng avvalgi qurbon o‘zingiz bo‘lasiz
Ba’zi insonlar juda ochiqko‘ngil bo‘lishadi. Ular o‘zlarining barcha haqlarini talab qilishmaydi, ko‘p ishlarga ahamiyat berishmaydi, gohida o‘zlarini bilmaganga olishadi. Umuman olganda ochiqko‘ngil, ko‘p narsani aniqlashtirishga urinaverishmaydi, har qanday gapga e’tibor qilaverishmaydi va o‘zlarini bunday mayda ishlar bilan qiynashmaydi. Yana shunday insonlar borki, yuqoridagi insonlarning aksi. Ochiqko‘ngillik nima ekanini bilishmaydi, zarra miqdorida bo‘lsin haqlari birovga o‘tib ketishiga yo‘l qo‘yishmaydi, insonlar bilan doimo haq talashib janjallashadi, kurashadi va kamdan-kam hollarda rozi bo‘lishadi.
Tabiiyki, ochiqko‘ngil insonning ko‘ngli xotirjam, iztirobdan yiroq bo‘ladi. Shuningdek, u insonlarning qalbiga yaqin, ularning muhabbatlariga munosib bo‘ladi. Insonlar bilan doimiy janjallashib yuradigan kishidan farqli ravishda uning qarshisida muvaffaqiyat eshiklari doim ochiq turadi. Ikkinchi toifadagi inson esa barcha gaplar va voqealarni tahlil qiladi, ulardan yaramas maqsadlarni izlaydi. Shu sababli o‘ziga turli tarafdan iztirobni jalb qiladi, insonlar uni yomon ko‘rishadi va o‘zlarini olib qochishadi.
Aslida, Rasululloh sollallohu alayhi vasallam agar ikki ishdan biriga ixtiyor berilsa modomiki gunoh bo‘lmas ekan yengilini tanlardilar, agar gunoh bo‘lsa undan uzoqlashadilar. U zot aytadilar:
قال رسول الله صلى الله عليه و سلم: رحم الله عبدا سمحا إذا باع، سمحا إذا اشترى، سمحا إذا اقتضى
“Alloh (biror narsa) sotsa, sotib olsa va (haq) talab qilsa ham ochiq ko‘ngil bo‘ladigan bandaga rahm qilsin” (Imom Buxoriy rivoyati).
Shu’la: Ertaga iztirob chekmasligingiz uchun bugun qattiq harakat qiling.
Doktor Oiz al-Qarniyning
"Dunyodagi eng baxtli ayol" kitobidan